از کتابِ پنجم؛ یعنی عرصه های حضور اجتماعی زن

-شهیده‌صدیقه‌رودباری؛

امشب در دلم غوغایی بپاست.غوغای دل کندن و رفتن رفتن و از خانه گسستن و از خانه و لذت و این جمع بریدن می روم و خاطرات کودکی و خنده ها و گریه هارا در تو می گذارم. چرا که فرا راهم نباشد. می روم به خطه های عاشورایی ایران می پیوندم! -شهیده‌صدیقه‌رودباری

.

خب کتابِ بعدی کتابِ زن و بازیابی هویت حقیقی؛ که بازهم از فرمایشات حضرت آقا درمورد بانوانِ.

هم این کتاب و هم پنج کتاب قبلی برای انتشارات انقلاب اسلامی هست.

-بخشی از کتاب؛ شخصیت اجتماعی زن به عنوان عضوی از این مجموعه عظیم،خیلی حایز اهمیت است. زنان در گذشته،اصلا به این بخش توجهی نداشتند و اهمیتی نمی دادند. در مسئولیت های عمومی جامعه،نقشی برای زنان فرض نمیشد.خودشان هم نقشی را فرض نمیکردند؛به خصوص در این سطح وسیعی که امروز مطرح است. الان شما ملاحظه کنید،همه ی زنان روستاها و شهر های دور افتاده،به عنوان افرادی از مجموعه ی نگهدارنده ی این انقلاب و اصحاب و صاحبان آن،برای خودشان شأن قایلند. از این جهت،هیچ فرقی بین زن و مرد نیست؛بلکه گاهی زنان،ایمان پر شور تر و دید روشن تری نسبت به مسائل جامعه دارند و کشور و مسائل آن را متعلق به خودشان میدانند.

عروس‌‌‌فرزندعلامہ‌مصباح‌یزدی: ظرف می شستم ڪه یڪهو دست هایے از پشت آمد روی چشم هایم. خنده ام گرفت، فڪر ڪردم همسرم یا خواهر شوهر ڪوچڪم باشد و دست گذاشتم روی دست ها،گرم بود و مهربان. دست های او بود.تازه عروس این خانوادہ شده بودم و سن زیادی نداشتم.چند روز بیشتر نبود ڪه محرم شده بودیم و ڪمے خجالت می ڪشیدم،این را فهمیده بود. با دستے ڪه به روی چشمم گذاشت همه خجالتم را برد. قند توی دلم آب شد. دلم میخواست زمان متوقف شود و دست هایش همان طور بماند...

درحال‌فیلم‌برداری‌ برای‌تولد‌صدیقه‌خانم (هجده‌اسفندماه)