الان واقعیتر از هر وقت دیگهای میتونم بگم که “محبوبم؛ به اندازهٔ نفرتم از اسرائیل، دوستت دارم.”
جدیدا دوست دارم تفکر و نظر یسری آدما در مورد خودمو بدونم؛ مثلا اینکه اگه من بمیرم با چیا یادم میوفتن یا اینکه اگه بخوان درموردم با یکی حرف بزنن و توضیحم بدن، چیا میگن یا اصلا به طور کلی چطور میبیننم و این صحبتا. به نظرم جالب و کمککننده میاد.
اینکه بدونم چه وایبی میگیرن ازم یا چه چیزی تو من واسه بقیه جالبه هم بامزه به نظر میاد.
یه سرباز پدافند جفتم نشسته؛ میخوام به پاس دهن سرویسیش تو این چند روز بهش شکلات بدم.