🔻برای برادران عزیزم؛ پاسداران، ارتشیان و بسیجیانِ ایستاده بر خطوط مقدم نبرد و کنار لانچرها… 🔴اینکه در این روزهای سخت، زیر آفتاب سوزان، در دل خطر و در میان چشم‌های بیدار دشمن، همچنان استوار ایستاده‌اید، برای ما از هر خبر و هر پیروزی مهم‌تر است. این ایستادگی، امید یک ملت است. 🔴خدا می‌بیند که ولیّش تنها نیست؛ مهدیِ فاطمه علیه‌السلام سربازانی دارد که سختی، تشنگی، خستگی و دلبستگی‌های دنیا آنان را از میدان جدا نمی‌کند. ان‌شاءالله به برکت ماندن شما، به برکت شمشیر زدن شما در راه خدا، فاصله امت با یوسف زهرا علیه‌السلام کمتر خواهد شد و صبح وعده الهی نزدیک‌تر. 🔴سلام بر شما که در روزگار غربت حق، پرچم را بر زمین نگذاشته‌اید؛ همان‌ها که اگر امام زمانشان را ندا دهد، بی‌درنگ پاسخ خواهند داد. «السَّلامُ عَلَى المُجَدِّينَ فِي طَاعَةِ اللَّهِ، وَالذَّابِّينَ عَنْ دِينِ اللَّهِ…» خداوند شما را در پناه حجت خویش محفوظ بدارد و ما را از یاران صادق و ثابت‌قدم آن حضرت قرار دهد. 🔻 @hossein_pak69

🔻برآورد غالب در محافل امنیتی رژیم صهیونیستی این است که دولت ترامپ به‌زودی دامنه حملات علیه ایران را به‌طور محسوسی گسترش خواهد داد؛ حملاتی که این بار صرفاً بر اهداف نظامی متمرکز نخواهد بود، بلکه زیرساخت‌های حیاتی و حتی شخصیت‌های عالی‌رتبه جمهوری اسلامی را نیز در بر خواهد گرفت. 🔴در همین چارچوب، نشست امنیتی شش‌ساعته بنیامین نتانیاهو و تماس مستقیم او با مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، صرفاً یک رایزنی معمولی نبود؛ بلکه نشانه‌ای از هماهنگی فشرده برای مدیریت مرحله بعدی بحران و آماده‌سازی سناریوهای پس از هرگونه واکنش احتمالی ایران ارزیابی می‌شود. 🔴اکنون پرسش اصلی دیگر این نیست که آیا تنش افزایش خواهد یافت یا نه؛ بلکه این است که کدام طرف، زمان، مکان و شکل آغاز مرحله بعدی تقابل را تعیین خواهد کرد. 🔻 @hossein_pak69

🔻لحظاتی پیش، یک منبع ارشد نظامی ایران به من اعلام کرد که در صورت حمله ارتش آمریکا به زیرساخت‌های ایران، معادله «چشم در برابر چشم» در کار نخواهد بود. بر اساس این ارزیابی، در برابر هر زیرساخت ایرانی که هدف قرار گیرد، چندین زیرساخت در کشورهای میزبان نیروهای ایالات متحده، از جمله رژیم موقت صهیونیستی، هدف قرار خواهد گرفت. 🔻 @hossein_pak69

یکی از مهم‌ترین تحولاتی که در الگوی آتش ارتش 🔻آمریکا طی هفته‌های اخیر مشاهده می‌شود، کاهش اتکای آن به موشک‌های کروز تاماهاوک و افزایش استفاده از سامانه راکتی M142 HIMARS است. این تغییر بیش از آنکه یک انتخاب عملیاتی باشد، به نظر می‌رسد ناشی از محدودیت در نرخ مصرف و جایگزینی ذخایر موشک‌های دوربرد کروز باشد. 🔴تاماهاوک یک سلاح راهبردی برای حملات عمقی، دقیق و دورایستا است؛ اما هایمارس یک سامانه آتش تاکتیکی با برد و مأموریت کاملاً متفاوت محسوب می‌شود که برای اجرای آتش حجیم علیه اهداف عملیاتی از پایگاه‌های زمینی به کار گرفته می‌شود. افزایش نقش هایمارس نشان می‌دهد آمریکا بخشی از بار آتش خود را از ناوهای مستقر در دریا به پایگاه‌های زمینی منتقل کرده است. 🔴در دکترین نظامی، هر سکویی که مأموریت تولید آتش، هدایت آتش یا پشتیبانی مستقیم از عملیات رزمی را بر عهده بگیرد، به یک هدف نظامی مشروع در محاسبات طرف مقابل تبدیل می‌شود. از این رو، انتقال بار آتش از شناورهای آمریکایی به پایگاه‌های زمینی، عملاً ریسک درگیری را از نیروهای دریایی آمریکا به خاک کشورهای میزبان منتقل کرده و این کشورها را به سپر انسانی و سپر عملیاتی برای جبران محدودیت‌های زرادخانه ایالات متحده تبدیل کرده است. 🔴به همین دلیل، استقرار گسترده‌تر هایمارس در خلیج فارس را نباید صرفاً یک جابه‌جایی تجهیزات دانست؛ این اقدام، بیانگر انتقال مرکز ثقل عملیات آتش آمریکا به جغرافیای متحدانش و افزایش آسیب‌پذیری آنان در هرگونه رویارویی است. 🔻 @hossein_pak69

فدايى صاحب العصر و الزمان عجل الله و فدايى امام شهيد سيد على خامنه اى برادرم و تاج سرم و نور چشمانم حسن زعرور @hossein_pak69

راهی جز جهاد و مقاومت، پیشِ ‌رو نمانده است و پایداری در این راه، نصرت موعود الهی را نصیب مجاهدانِ راه حق خواهد کرد «...وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ» امام مجاهد سيد مجتبى حسيني خامنه اي 🔻 @hossein_pak69

🔻«هم‌عهد» برای همین است؛ برای آن‌هایی که نمی‌خواهند زائر اربعین فقط در شناسنامه سفرشان ثبت شود. می‌خواهند بعد از کربلا هم، اهل این مسیر بمانند. 🔴اگر باور داری اربعین پایان راه نیست، آغاز مسئولیت است… اگر فکر می‌کنی هر قدم تا بین‌الحرمین باید در زندگی ادامه پیدا کند… جای تو در «هم‌عهد» خالی است. 🔴کربلا هر سال از ما یک سؤال می‌پرسد: هنوز بر عهدت مانده‌ای؟ به پوش هم عهد بپیوندید. ‌Ham-ahd.com

🔻از پایان جنگ جهانی دوم، یکی از مهم‌ترین راهبردهای امنیتی ایالات متحده و بریتانیا در غرب آسیا، شکل‌دهی به ارتش‌هایی بود که بیش از آنکه برای نبردهای راهبردی و فرسایشی آماده باشند، برای حفظ نظم داخلی، صیانت از حکومت‌های همسو و ایفای نقش در معماری امنیتی غرب آموزش ببینند. تجربه مصر پس از کمپ دیوید، عراق پس از ۲۰۰۳، اردن، لبنان و سوریه پس از بشار اسد ،کشورهای حاشیه خلیج فارس و حتی بسیاری از ارتش‌های آفریقایی نشان می‌دهد که بخش مهمی از آموزش، سازمان رزم، دکترین، تسلیحات و زنجیره فرماندهی این ارتش‌ها بر پایه اتکا به پشتیبانی اطلاعاتی، هوایی و لجستیکی غرب شکل گرفته است؛ ارتش‌هایی که بدون چتر فرماندهی و پشتیبانی آمریکا، توان ورود به یک جنگ بزرگ و مستقل را با محدودیت‌های جدی مواجه می‌بینند. 🔴در این بستر تاریخی، ظهور عبدالرحیم موسوی نماد بلوغ نسلی از فرماندهان ارتش ایران بود که از میدان‌های نبرد دهه ۱۳۶۰ برخاستند و تا عالی‌ترین سطوح فرماندهی رسیدند. او افسری از رسته توپخانه بود که جنگ را از خطوط مقدم آغاز کرد و دهه‌ها بعد، فرماندهی کل ارتش و سپس ریاست ستاد کل نیروهای مسلح را بر عهده گرفت. @hossein_pak69

قسمت دوم آنچه جایگاه او را متمایز می‌کند، تنها درجه نظامی یا مسئولیت سازمانی نیست؛ بلکه شکستن یک تصویر تاریخی است. برای دهه‌ها، در ادبیات امنیتی غرب این تصور وجود داشت که ارتش‌های منطقه یا در کنار آمریکا می‌جنگند، یا اگر مستقل باشند، توان فرماندهی یک رویارویی مستقیم با قدرت‌های بزرگ را ندارند. اما برای نخستین بار، یک فرمانده برخاسته از ارتش ایران در جایگاهی قرار گرفت که مسئولیت هدایت عملیات نظامی در تقابل مستقیم با ایالات متحده را بر عهده داشت؛ رخدادی که فارغ از هر ارزیابی سیاسی، از منظر تاریخ نظامی منطقه واجد اهمیت است. 🔴شاید اهمیت این رخداد، بیش از آنکه در شخص عبدالرحیم موسوی باشد، در تغییر جایگاه «ارتش» در معادلات غرب آسیاست؛ ارتشی که روزگاری برخی آن را بازمانده ساختار پیش از انقلاب می‌دانستند، امروز در بالاترین سطح فرماندهی عملیاتی حضور یافته است؛ نه در کنار فرماندهان غربی، بلکه در برابر آنان. 🔴تاریخ نظامی غرب آسیا فرماندهان بسیاری را به خود دیده است، اما کمتر پیش آمده که یک افسر برخاسته از ارتش کلاسیک، در منطقه‌ای که دهه‌ها ارتش‌هایش بر مبنای وابستگی و نه استقلال طراحی شده بودند، در عالی‌ترین جایگاه فرماندهی، مسئول هدایت جنگی مستقیم با بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان شود. همین واقعیت، عبدالرحیم موسوی را به نقطه‌ای قابل توجه در تاریخ ارتش‌های منطقه تبدیل می‌کند؛ نه صرفاً به عنوان یک فرمانده، بلکه به عنوان نمادی از تغییر الگویی که دهه‌ها بر معماری امنیتی غرب آسیا سایه افکنده بود. 🔻 @hossein_pak69

🔻چرا آمریکا الگوی «جنگ پلکانی و فرسایشی» را برگزیده است؟ 🔴اگر این درگیری را صرفاً از زاویه حجم آتش و تعداد حملات تحلیل کنیم، ممکن است بسیاری از رفتارهای طرف مقابل غیرمنطقی به نظر برسد؛ اما اگر آن را در چارچوب «مدیریت ادراک میدان نبرد» ببینیم، تصویر متفاوتی شکل می‌گیرد. 🔴یکی از اهداف چنین الگویی می‌تواند جلوگیری از شکل‌گیری احساس «جنگ تمام‌عیار» در جامعه باشد. تجربه نشان داده است که در شرایطی که یک ملت احساس کند با یک نبرد سرنوشت‌ساز روبه‌رو است، ظرفیت بسیج اجتماعی، همبستگی ملی و آمادگی عمومی به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد. از این منظر، حفظ درگیری در سطحی کنترل‌شده و پلکانی می‌تواند به کاهش این احساس و جلوگیری از فعال شدن کامل این ظرفیت‌ها کمک کند. 🔴از سوی دیگر، تداوم حملات محدود و پراکنده ممکن است با گذشت زمان، احتیاط‌های ضروری دوران بحران را در ذهن مردم، نیروهای عملیاتی و خانواده‌های آنان به امری فرسایشی و عادی تبدیل کند؛ پدیده‌ای که در ادبیات نظامی از آن با عنوان «عادی‌سازی تهدید» یاد می‌شود. هنگامی که تهدید عادی جلوه کند، احتمال کاهش حساسیت و پایبندی به برخی ملاحظات حفاظتی افزایش می‌یابد. 🔴همزمان، تداوم این وضعیت می‌تواند برای هر طرف درگیر فرصت مشاهده و تحلیل الگوهای رفتاری، زمان واکنش، جابه‌جایی‌ها و شیوه‌های تصمیم‌گیری طرف مقابل را فراهم کند. این موضوع در بسیاری از درگیری‌های مدرن، بخشی از فرایند شناخت میدان نبرد پیش از تصمیم‌گیری‌های بعدی تلقی می‌شود. 🔴به همین دلیل، مهم‌ترین خطا در چنین شرایطی، عادی‌انگاری است. حتی اگر شدت درگیری در مقاطعی کاهش یابد، رعایت اصول حفاظتی، انضباط عملیاتی و هوشیاری عمومی نباید کاهش پیدا کند؛ زیرا در هر بحران، حفظ آمادگی تا پایان تهدید، بخشی از بازدارندگی و مدیریت ریسک است. 🔻 @hossein_pak69

🔻آیا حماس واقعاً سلاح خود را تحویل خواهد داد؟ چه زمانی و چگونه؟ 🔴آنچه تاکنون اعلام شده، به این معنا نیست که حماس تصمیم به تحویل سلاح خود گرفته یا اجرای چنین تصمیمی را آغاز کرده است. آنچه اکنون در برابر آن قرار داریم، پذیرش یک چارچوب مذاکراتی از سوی طرف فلسطینی است؛ چارچوبی با شروطی بسیار سخت‌گیرانه که هرگونه فرآیند محدودسازی و انبارش سلاح‌های سنگین را به اجرای کامل تعهدات رژیم اشغالگر در مرحله نخست مشروط می‌کند. 🔴این تعهدات شامل توقف حملات، بمباران‌ها و عملیات‌های ترور، عقب‌نشینی تا «خط زرد» و خروج از مناطقی است که طی ماه‌های گذشته اشغال شده‌اند، فراهم کردن زمینه فعالیت کمیته ملی فلسطین و نیروی بین‌المللی حفظ ثبات، و نیز اجرای کامل پروتکل انسانی شامل ورود کمک‌های بشردوستانه، اسکان آوارگان، آواربرداری و بازسازی زیرساخت‌های حیاتی از جمله برق و آب است. 🔴چارچوب پیشنهادی فلسطینی بر سه اصل تدریج، هم‌زمانی و راستی‌آزمایی استوار است. بر این اساس، هیچ مرحله‌ای پیش از تکمیل مرحله قبل آغاز نخواهد شد. همچنین، مسئولیت محدودسازی و انبارش سلاح‌ها بر عهده یک نهاد فلسطینی خواهد بود و این سلاح‌ها بدون آنکه به رژیم اشغالگر یا هر طرف خارجی دیگری تحویل داده شوند، در داخل نوار غزه نگهداری خواهند شد. 🔴از منظر سیاسی، می‌توان این میزان انعطاف را تلاشی برای محافظت از پروژه مقاومت در برابر یک جنگ وجودی دیگر و خرید زمان تا عبور از انتخابات اسرائیل در ۲۷ اکتبر و انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در ۳ نوامبر ۲۰۲۶ دانست. در این معادله، زمان خود یک سرمایه راهبردی است؛ سرمایه‌ای که به غزه فرصت می‌دهد نفسی تازه کند و در انتظار تحولات منطقه‌ای و تغییر موازنه‌های قدرت بماند. 🔴در مقابل، احتمال آنکه نتانیاهو در میانه رقابت‌های انتخاباتی به تمامی تعهدات خود پایبند بماند، اندک به نظر می‌رسد. هرگونه نقض تعهدات از سوی اسرائیل، روند مرحله‌ای توافق را متوقف خواهد کرد و این امکان را برای مقاومت فراهم می‌آورد که اعلام کند توافق از سوی طرف مقابل نقض شده و عملاً قابلیت اجرا ندارد. در چنین شرایطی، بخشی از بهانه‌های سیاسی و حقوقی مورد استفاده برای ازسرگیری جنگ نیز از میان خواهد رفت. 🔴تجربه تاریخی مقاومت فلسطین نیز نشان می‌دهد که آتش‌بس‌ها و توافق‌های مرحله‌ای بارها به‌عنوان ابزاری برای بازتنظیم اولویت‌ها، بازیابی توان و حفظ مؤلفه‌های قدرت مورد استفاده قرار گرفته‌اند. همچنین، تجربه لبنان پس از قطعنامه ۱۷۰۱ نشان داد که محدودیت‌های اعمال‌شده بر استقرار نظامی در جنوب رود لیتانی، به خلع سلاح کامل منجر نشد و حزب‌الله در سال‌های بعد توانست توانمندی‌های خود را بازسازی و حتی توسعه دهد. 🔴از این رو، پرسش اصلی امروز این نیست که «حماس چه زمانی سلاح خود را تحویل خواهد داد؟»؛ بلکه این است که آیا رژیم اشغالگر اساساً به تعهداتی که آغاز این فرآیند به آن‌ها وابسته است عمل خواهد کرد، یا پذیرش این چارچوب درست در نقطه‌ای متوقف می‌شود که باید عقب‌نشینی‌های واقعی خود را آغاز کند؟ 🔻 @hossein_pak69

🔻آیا کسی از اربعین جا می‌ماند؟ اربعین فقط پیمایش جاده‌ای میان نجف و کربلا نیست؛ هرچند شاید افضلِ اعمال در این روزها، همین قدم‌زدن در آن جاده و پیوستن به دریای زائران حسین علیه‌السلام باشد. جاده‌های دیگری هم هست؛ جاده‌هایی که هرکدام از ما، از جایی در آن، عمود به عمود به سوی حسین قدم برمی‌داریم. رزمندگانی در صنعا و حدیده‌اند که اربعینشان، ایستادن بر باب‌المندب است؛ آنجا که راه حسین از میان موج‌های دریا می‌گذرد. کسانی در بندرعباس، قشم، سیریک و آبادان‌اند که زیر آسمان آتش و موشک، مقابل تجسم یزیدِ زمان ایستاده‌اند و عمود به عمود، به سوی امام خود قدم برمی‌دارند. و کسانی در جنوب لبنان، در علی‌الطاهر، به «فوز عظیم» دیگری رسیده‌اند؛ موکب‌دارانی که این‌بار نه با آب و خرما، که در میان آتش و موشک، حامی و پذیرای شمیر امام هستند. و امامِ همه این اربعینی‌ها هنوز در میدان است؛ حامل پرچم حسینِ زمان، امامِ معرکه. شمشیرش هنوز در نیام نرفته است؛ و از هیاهوی این روزگار، هنوز می‌شود صدای ذوالفقار را شنید. ‌🔻@hossein_pak69