خب، راستش آن چنان ضروریتی نداره ولی به نظرم بهتره این چند تا حرف رو بزنم. شاید یکم امید بشه واسمون؛ اول از همه نمیخوام بگم کم بدبختی داریم. اما نمیخوام بمونم بشمرمشون واسه شما، چرا که خیلیا قبل من انجام دادن و خودمون میدونیم چه اتفاقی افتاده. من خودم این خبر رو نخوندم درمورد صحتش را شایعه بودنش هیچ نظری ندارم. اما خب، با اینحال ما فاصله زیادی با بدبختی داریم. خیلی خیلی زیاد. اگه حتی یه دلخوشی ته دلت هست، چیزی که بهش علاقه داشته باشی. تو زنده‌ای، سالمی، به اینترنت دسترسی داری و میتونی از دنیای اون بیرون چیزی بفهمی، میتونی فیلم ببینی، کتاب بخونی و ده ها کار دیگه. یکی از دلایل افسردگی توی کشور خودمون، همین فضای مجازی‌عه. البته منظورم مربوط به ایتا یا بله نیست. اینستا و تیک‌تاک همشون باعث میشن که زندگی رو مقایسه کرد بدون اینکه چیز های دیگه رو در نظر گرفت و در کل اصلا به سن آدمی که این محتوا ها رو دنبال میکنه نداره و روی مغز همه تاثیر گذاره. اون احساس غم و افسردگی که در ذهن به وجود میاد الکی نیست، اما خیلی راحت تر از بقیه افسردگی ها درمان میشه . زندگی کنین و لذت ببرین، اینجا یه دنیای کوچیکه. هرگوشه‌ش زخمه،درده،رنجه. ولی کنار اینها، یه لذت هم پنهان شده. ما هنوز هم برای لذت بردن راهی داریم، فقط راه ما سخت تر از بقیه‌ست.

https://eitaa.com/Paradox_Houdini/4220 "ما مردیم و فقط وانمود به زندگی میکنیم." اگه بخوایم دقیق به این حرف نگاه کنیم، این حرف جدی زده نشده. پس یا بار فلسفی خواهد داشت، یا بار طنز. یعنی: ما تمام احساساتمون مرده، امیدمون مرده، دیگه دلیلی برای ادامه نداریم. خواهش میکنم، از خودت بپرس. آیا واقعا همچین چیزی شده؟ توی ایران آینده مبهمه، اهداف متزلزلن. اما جالبه بدونید ایران در رتبه چهارم از نظر هوش قرار داره، و این اصلا چیز کمی نیست. همچین مردمی، هرجوری شده خودشون رو نشون میدن. البته نشون هم دادن.

یکم حرفام کلیشه‌ایه، ولی خب دقت کنین بهشون. درموردشون فکر کنین. مردم چون کلیشه ها رو زیاد میبینن، دیگه بهشون فکر نمیکنن.

غم عادیه، آره. اگه غم نداشته باشی، اون هم توی همچین شرایطی عجیبه!

بهرحال ما کی هستیم جز یه کارمند مدار معلق؟

از دست ادم ها فرار میکنم و در زیر یک پتو سکونت برمیگزینم

خیلی نجوم دوست میدارم