تقدير من از بند تو آزاد شدن نیست دیدی که گشودی در و من پر نگشودم من «نغمه نی» بودم و چون «مويه‌ی عشاق» با آه درآمیخته شد، بود و نبودم یک عمر برای تو غزل گفتم و افسوس شعری که سزاوار تو باشد نسرودم - فاضل نظری

مثل آن چایی که می چسبد به سرما بیشتر با همه گرمیم، با دل های تنها بیشتر درد را با جان پذیراییم و با غم ها خوشیم قالی کرمان که باشی می خوری پا بیشتر بم که بودم فقر بود و عشق اما روزگار زخم غربت بر دلم آورد این جا بیشتر هر شب عمرم به یادت اشک می ریزم ولی بعد حافظ خوانی شب های یلدا بیشتر رفته ای ، اما گذشت عمر تاثیری نداشت من که دلتنگ توام امروز، فردا بیشتر - حامد عسکری

🌱 ؛

‌فراق و وصل اگر سرد و گرم این دنیاست عجیب نیست که دل کاسه‌ای پر از ترک است #سعید_صاحب‌علم

#امین🤍

عشق و منطق هردو سهمی برده‌اند از جان من، روزها را شیخم و شب شاعر چشمان تو!

رفتی و دلتنگی‌ات روی سرم آوار شد ریزش مو شد عزیزم، نخ‌به‌نخ سیگار شد...

دوش آرزویِ خوابِ خوشم بود یک زمان امشب نظر به رویِ تو از خواب خوش‌تر است

شاخه را محکم گرفتن این زمان بی فایده است برگ می ریزد، ستیزش با خزان بی فایده است باز می پرسی چه شد که عاشق جبرت شدم در دل طوفان که باشی بادبان بی فایده است بال وقتی بشکند از کوچ هم باید گذشت دست و پا وقتی نباشد نردبان بی فایده است تا تو بوی زلفها را می فرستی با نسیم سعی من در سر به زیری بی گمان بی فایده است تیر از جایی که فکرش را نمی کردم رسید دوری از آن دلبر ابروکمان بی فایده است در من ِ عاشق توان ِ ذره ای پرهیز نیست پرت کن ما را به دوزخ، امتحان بی فایده است...

عاشقی را چه نیاز است به توجیح و دلیل؟ که تو ای عشق همان پرسش بی زیرایی