من خَسی بی سر و پایم که به سیل اُفتادم او که می رفت، مرا هم به دلِ دریا برد...

مظهر ِ لطف ِ الهی ؛ دوستت دارم حسین .

در مسلك ِ ما معنی پرواز چنین است : با بال ِ شکسته ، به هوای ِ تو پریدن ..

فواره شرح معنی این یک عبارت است: دنیا حضیض عزت و اوج حقارت است بیرون هر قفس قفسی دیگر است باز در اصل نام دیگر دنیا اسارت است... چون عمر رفته را نتوان باز پس گرفت هر منفعت که می‌کند انسان خسارت است زاهد در انتظار بهشت است و عیب نیست این عاقلان عبادتشان هم تجارت است در معنی«وجود» همین بس که پیش دوست اظهار «هیچ» بودن ما هم جسارت است... عاشق به گریه آمد و بوسید یار را عاقل هنوز منتظر یک اشارت است... - فاضل نظری

وفا چه اسم غریبی! کجا شنیده‌امش؟!

ماه خندید به کوتاهی شور و شعفم دست بردم به تمنا و نیامد به کفم کشش ساحل اگر هست، چرا کوشش موج جذبه ی دیدن تو می کشد از هر طرفم راه تردید، مسیر گذر عاشق نیست چه کنم با چه کنم های دل بی هدفم؟ پدرانم همه سرگشته ی حیرت بودند من اگر راه به جایی ببرم ناخلفم زخم بیهوده مزن، سینه ام از قلب تهی است بهتر آن است که سربسته بماند صدفم

اَلا یا اَیُّهَا السّاقی اَدِرْ کَأسَاً و ناوِلْها که عشق آسان نمود اوّل ولی افتاد مشکل‌ها به بویِ نافه‌ای کآخر صبا زان طُرّه بُگشاید ز تابِ جَعدِ مُشکینش چه خون افتاد در دل‌ها مرا در منزلِ جانان چه اَمنِ عیش، چون هر دَم جَرَس فریاد می‌دارد که بَربندید مَحمِل‌ها به مِی سجّاده رنگین کُن گَرَت پیرِ مُغان گوید که سالِک بی‌خبر نَبْوَد ز راه و رسمِ منزل‌ها شبِ تاریک و بیمِ موج و گِردابی چنین هایل کجا دانند حالِ ما سبکبارانِ ساحل‌ها؟ همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر نهان کِی مانَد آن رازی کَزو سازند مَحفِل‌ها؟ حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ مَتٰی ما تَلْقَ مَنْ تَهْویٰ دَعِ الدُّنْیا و اَهْمِلْها

چشم انتظار رجعت آدینه‌ی توییم ما را برای صبح ظهور انتخاب کن...

در حریم وصل، از عاشق اثر جستن خطاست.

شنیدَمَت که نَظَر میکنی به حال ضعیفان، تبَم گرفت و دلَم خوش به انتظار عیادت ؛

‌ از قافله دوریم .. ولی کاش از آن دور ، یک ثانیه برگردد وُ ما را بپسندد :) ‌

تربیت یافته‌ی پیر جماران هستیم پای جمهوری اسلامی ایران هستیم