بگردید ، بگردید ، در این خانه بگردید در این خانه غریبند ، غریبانه بگردید یکی مرغ چمن بود که جفت دل من بود جهان لانه ی او نیست پی لانه بگردید هوشنگ ابتهاج

در دل برکهٔ حق تا تپشی مهلت هست از شدن خسته نشو، ماه نشد، ماهی شو

غمخوار من! به خانه‌ی غم‌ ها خوش آمدی با من به جمع مردم تنها خوش آمدی بین جماعتی که مرا سنگ می‌ زنند می‌ بینمت، برای تماشا خوش آمدی راه نجات از شب گیسوی دوست نیست ای من! به آخرین شب دنیا خوش آمدی پایان ماجرای دل و عشق روشن است ای قایق شکسته به دریا خوش آمدی با برف پیری‌ ام سخنی بیش از این نبود منت گذاشتی به سر ما خوش آمدی ای عشق، ای عزیز ترین میهمان عمر دیر آمدی به دیدنم اما خوش آمدی فاضل نظری

مثل اشک شوق، شیرین است شور عاشقی هرچه نوشیدم از این چشمه، عطش شد بیشتر

رقص و جولان بر سر میدان کنند رقص اندر خون خود مردان کنند

نسیم مست وقتی بوی گل می‌داد حس کردم که این دیوانه پرپر می‌کند یک روز گل‌ها را

گفتند "یافت می‌نشود، جسته‌ایم ما" گفت "آنک می‌نشود، آنم آرزوست"

گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست چون من، در آن دیار هزاران غریب هست...

تمامِ شب به خیالِ تو رفت و می‌دیدم که پشتِ پردهٔ اشکم سپیده سر می‌زد...

هر كجا می‌نگرم مجلس سهراب‌كُشی است آه از این خاك، بر آن نعش پسر بسیار است

حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب جمله میداند خدای حال گردان غم مخور