نکند فکر کنی در دلِ من یادِ تو نیست ‏گوش كن ! نبضِ دلم زمزمه اش با تو یکیست -مولانا

,,,,,در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست می رسم با تو به خانه ، از خیابانی که نیست می نشینی رو به رویم خستگی در میکنی چای میریزم برایت، توی فنجانی که نیست باز میخندی وَ می‌پرسی که:حالت بهتر است ؟ باز میخندم که : " خـــــیلی " ... گرچه ... میدانی که نیست ! شعر می خوانم برایت واژه ها گل می کنند یاس و مریم میگذارم توی گلدانی که نیست چشم میدوزم به چشمت، میشود آیا کمی دستهایم را بگیری بین دستانی که نیست ؟ وقتِ رفتن میشود با بغض میگویم : نرو ... پشت پایت اشک میریزم در ایوانی که نیست میروی و خانه لبریز از نبودت میشود باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست رفته ای و بعدِ تو این کار هر روز من است باور اینکه نباشی ... کار آسانی که نیست شاعر: بیتا امیری نژاد " ,,,,,,,

,,ماجرای من و تو، باور باورها نیست ماجرایی است که در حافظه ی دنیا نیست نه دروغیم نه رویا نه خیالیم نه وهم ذات عشقیم که در آینه ها پیدا نیست تو گمی درمن و من درتو گمم - باورکن جز در این شعر نشان و اثری از ما نیست شب که آرام تر از پلک تو را می بندم بادلم طاقت دیدار تو - تافردا نیست من و تو ساحل و دریای همیم - اما نه! ساحل این قدر که در فاصله با دریا نیست,,,

من از عهد آدم تو را دوست دارم از آغاز عالم تو را دوست دارم چه شبها من و آسمان تا دم صبح سرودیم نم نم: تو را دوست دارم نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی! من ای حس مُبهم تو را دوست دارم

ای عاشقان ای عاشقان پیمانه را گم کرده ام درکنج ویران مانده ام ، خمخانه را گم کرده ام  هم در پی بالائیان ،  هم من اسیر خاکیان هم در پی همخانه ام ،هم خانه را گم کرده ام  آهم چو برافلاک شد  اشکم روان بر خاک شد    آخر از اینجا نیستم ، کاشانه را گم کرده ام  درقالب این خاکیان عمری است سرگردان شدم چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم کرده ام  از حبس دنیا خسته ام چون مرغکی پر بسته ام جانم از این تن سیر شد ،  سامانه را گم کرده ام  در خواب دیدم بیدلی صد عاقل اندر پی روان می خواند باخوداین غزل ، دیوانه را گم کرده ام  گر طالب راهی  بیا ، ور در پی آهی برو این گفت وبا خودمی سرود ،پروانه راگم کرده ام  چون نور پاک قدسی اش دیدم براو شیدا شدم گفتم که ای جانان جان دردانه را گم کرده ام  گفتا که راه خانه ات را گر ز دل جویا شوی چندین ننالی روز و شب  فرقانه را گم کرده ام  این گفت وازمن دورشد چون موسی اندرطورشد  دل از غمش ویرانه شد ، ویرانه را گم کرده ام :))

ای گل فروش، گل چه فروشی برای سیم؟

وز گل عزیزتر، چه ستانی به سیم گل؟

از تو تندیس هوا و هوسی ساخته‌اند بدل از اصل تو ای عشق بسی ساخته‌اند چند گنجشک که بر سرو بلندی در باغ لانه بر شاخۀ در دسترسی ساخته‌اند چه غم‌انگیز که از ترس اسارت مردم قفسی در قفسی در قفسی ساخته‌اند غایت فلسفۀ هستی خود را بشناس عشق را جز تو برای چه کسی ساخته‌اند؟ مطمئن باش برای تو و من هم جایی همدمی خواسته و همنفسی ساخته‌اند - فاضل نظری

#شعرنوش 3⃣2⃣ | @m_fayaz96

وضع ما، در گردش دنیا چه فرقی می‌کند زندگی یا مرگ، بعد از ما چه فرقی می‌کند ماهیان روی خاک و ماهیان روی آب وقت مردن، ساحل و دریا چه فرقی می‌کند سهم ما از خاک وقتی مستطیلی بیش نیست جای ما اینجاست یا آنجا چه فرقی می‌کند؟ یاد شیرین تو بر من زندگی را تلخ کرد تلخ و شیرین جهان اما چه فرقی می‌کند هیچ کس هم صحبت تنهایی یک مرد نیست خانه من با خیابان ها چه فرقی می‌کند مثل سنگی زیر آب از خویش می پرسم مدام ماه پایین است یا بالا چه فرقی می‌کند؟ فرصت امروز هم با وعدۂ فردا گذشت بی وفا! امروز یا فردا چه فرقی می‌کند - فاضل نظری