انسان موجودِ عجیبی ست.
موجودِ عجیب ، نیاز های عجیب دارد
چه بسا گاها بعد از زمانی که خیال میکند دیگر نمیتواند از مرداب های هستی خود را بیرون بکشد …یا وقتی به یقین میرسد در راه رسیدن به قله های آرزو ،فشار حاصل از شکست های پیاپی او را خواهد شکست .دقیقا آن زمان است که ریسمانی نیاز دارد تا به دنیا بگوید:« من هنوز از دور زندگی خارج نشده ام . »
_ و چه ریسمانی بهتر از صدای روح نوازِ طنین حق _
«امید» زنده نگه میدارد ؛گاها جان میدمد، به جان های خسته از نفس کشیدن.
همان طور که، «نا امیدی» کمر به قتل آدمی میبندد ، و شمشیر تیز میکند برای گردن زدن آرزوها.
=]
ببین عزیزم هرجور حساب کنیم
شاهزاده الان پیاده هم میومد
نزدیکای مرز آذربایجان بود🌚
#پخلوی