هر کس باید بتواند به جایی پناه آورد، چون مواردی پیش می‌آید که حتماً لازم است انسان بتواند به یکجا، به هر کجا که باشد برود.

می‌نشینی به زحمت تکه‌های قلب شکسته خود را بند می‌زنی و باز با کوچک‌ترین نسیم بی‌مهری تمامش فرو می‌ریزد..💔

ولی من.....!

میدانی؟ حافظه ، بی رحم ترین زندان بانِ قرن است؛ چرا که نمیگذارد فراموش کنم چگونه خود را به آن تکه گوشتِ میانِ سینه ام باختم. گاهی دلم میخواهد آن گوشتِ تپنده ی گستاخ را از میان بدنم خارج کنم و سرش فریاد بزنم ، بگویم سکوت کند و اسمِ دشمن را با محبت نعره نزند. چرا نمیتوانم به او بفهمانم همان کسی که اسمش را با هر تپش فریاد میزند ، روزی بلاخره باعثِ سکوت و دردش می شود؟ چرا نمی‌گذارد زندان بان ، مرا به سمتِ دادگاه هدایت کند تا توسطِ مغزم ، سزایِ گوش دادن به فریادهایش را ببینم؟ تا حداقل شاید بتوانم همان ذره روحی که برایم مانده را از آوای خشمگینش در امان نگه دارم. اما حال میفهمم؛ نه مغزم مجازات کننده است و نه قلبم هدایت کننده؛ این خودم هستم که ناقوسِ اعدام را با اولین دیدارم با او به صدا درآوردم....!

🎀. سلاممممم قشنگام. 🎀 فاطیمام آدمین جدیدتون هستم✨🤍.

https://eitaa.com/jajsjsjsjsjs ممنون میشم عضو شی گلم🌷 رمان عاشقانه💕 ما به شما نیاز داریم🫀 اگه دوست داشتی به دوستت هم بگو بیان خوش حال میشم🌟