🔻 امام باقر ع: 🔹 إِنِّي لَيُعْجِبُنِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ مُصْحَفٌ يَطْرُدُ اللَّهُ بِهِ الشَّيَاطِينَ‏. 🔸 من خوش مى ‏دارم كه در خانه قرآنى باشد كه خداوند به سبب آن شيطان را از آن خانه دور سازد. 📚 بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏89 ؛ ص195. 🆔 @huoooo

🔘 روز بیست و هشتم ماه مبارک رمضان 🔻 پیامبر ص: 🔹 يوْمُ ثَمَانِيَةٍ وَ عِشْرِينَ جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ فِي جَنَّةِ الْخُلْدِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِينَةٍ مِنْ نُورٍ وَ أَعْطَاكُمُ اللَّهُ تَعَالَى فِي جَنَّةِ الْمَأْوَى مِائَةَ أَلْفِ قَصْرٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَعْطَاكُمُ اللَّهُ فِي جَنَّةِ الْفِرْدَوْسِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِينَةٍ فِي كُلِّ مَدِينَةٍ أَلْفُ حُجْرَةٍ وَ أَعْطَاكُمُ اللَّهُ فِي جَنَّةِ الْجَلَالِ مِائَةَ أَلْفِ مِنْبَرٍ مِنْ مِسْكٍ فِي جَوْفِ كُلِّ مِنْبَرٍ أَلْفُ بَيْتٍ مِنْ زَعْفَرَانٍ فِي كُلِّ بَيْتٍ أَلْفُ سَرِيرٍ مِنْ دُرٍّ وَ يَاقُوتٍ عَلَى كُلِّ سَرِيرٍ زَوْجَةٌ مِنْ حُورِ الْعِينِ. 🔸 روز بيست و هشتم، خداوند براى شما 🔸 در بهشت خلد صد هزار شهر نور قرار مى ‏دهد. 🔸 در جنة الماوى هزار كاخ نقره براى شما مى ‏دهد. 🔸 در بهشت فردوس صد هزار شهر كه در هر يك هزار حجره است به شما ارزانى مى ‏فرمايد. 🔸 در بهشت جلال صد هزار منبر از مشك عنايت مى ‏كند كه در داخل هر منبر، هزار حجره از زعفران است و در هر حجره، هزار تخت از ياقوت و مرواريد است و بر هر تختى حوريه‏ اى است. 📚 روضة الواعظين و بصيرة المتعظين (ط - القديمة) ؛ ج‏2. 🆔 @huoooo

🔘 حکایت حاج شیخ حسین ازغدی ساعت ساز می گفت: برادری داشتم مصروع که در اثر حمله صرع در جوی آب افتاده و مرده بود. آب جنازه او را برده بود و جسد در زیر پلی مانده بود، چون جسد مانع جریان آب می شد، آبیاران به جستجوی علت بند آمدن آب پرداختند و جنازه را پس از یکی دو ساعت از زیر پل بیرون کشیدند. خلاصه جنازه را روی زمین خوابانیدیم و با پارچه ای آنرا پوشاندیم. در آن هنگام، حاج شیخ حسنعلی اصفهانی در ده ما که «حصار» نام داشت، ساکن و به ریاضتی مشغول بودند. باری، گریه کنان به خدمتشان رفتم و ماجرا را برای ایشان تعریف کردم. آن مرد بزرگ بالای سر جسد برادرم حضور یافتند و با انگشت خود، بر پیشانی او اشارتی کردند و دعایی خواندند. ناگاه برادرم که قریب دو ساعت، زیر پل در آب مغروق مانده بود،عطسه ای کرد و برخاست. 📚 نشان از بی نشانها. 🆔 @huoooo

🔻 امام صادق ع: 🔹 منْ قَرَأَ الْقُرْآنَ وَ هُوَ شَابٌّ مُؤْمِنٌ اخْتَلَطَ الْقُرْآنُ بِدَمِهِ وَ لَحْمِهِ وَ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَ كَانَ الْقُرْآنُ حَجِيجاً عَنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ يَقُولُ يَا رَبِّ إِنَّ كُلَّ عَامِلٍ قَدْ أَصَابَ أَجْرَ عَمَلِهِ إِلَّا عَامِلِي فَبَلِّغْ بِهِ كَرِيمَ عَطَايَاكَ فَيَكْسُوهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ حُلَّتَيْنِ مِنْ حُلَلِ الْجَنَّةِ وَ يُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْكَرَامَةِ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ هَلْ أَرْضَيْنَاكَ‏ فِيهِ فَيَقُولُ الْقُرْآنُ يَا رَبِّ قَدْ كُنْتُ أَرْغَبُ لَهُ فِيمَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا قَالَ فَيُعْطَى الْأَمْنَ بِيَمِينِهِ وَ الْخُلْدَ بِيَسَارِهِ ثُمَّ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ فَيُقَالُ لَهُ اقْرَأْ آيَةً وَ اصْعَدْ دَرَجَةً ثُمَّ يُقَالُ لَهُ بَلَّغْنَا بِهِ وَ أَرْضَيْنَاكَ فِيهِ فَيَقُولُ اللَّهُمَّ نَعَم‏. 🔸 هر جوان مؤمنى كه قرآن تلاوت كند، قرآن با گوشت و خونش آميزد و خداوند او را با فرشتگان كه سفير خدايند و بزرگمندانى نيك هستند همراه گرداند و در روز رستاخيز قرآن بازدارنده او از دوزخ است. قرآن در روز رستاخيز گويد: پروردگارا! به راستى، هر عمل‏ كننده ‏اى به پاداش عمل خويش رسيد جز عمل ‏كنندگان به من؛ پس گرانقدرترين عطاياى خود را به او بده. خداى گرامى و بزرگ دو جامه از جامه های بهشت را به او بپوشاند و تاج شكوهمندى را بر سرش نهد. سپس خداوند خطاب به قرآن فرمايد: آيا راضى شدى؟ قرآن گويد: پروردگارا! به پاداشى برتر از اين اميد داشتم؛ پس خداوند امان ‏نامه‏ اى را بر دست راستش و جاودانگى در بهشت را بر دست چپش دهد، پس آنگاه آن جوان به بهشت در آيد و به او گفته شود كه آيه ‏اى را تلاوت كن و درجه ‏اى بالا برو. سپس به قرآن خطاب شود: آيا آنچه را كه آرزو داشتى به او داديم و تو را خرسند ساختيم؟ قرآن گويد: آرى، پروردگارا! 📚 ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ؛ النص ؛ ص100. 🆔 @huoooo

🔻 امام باقر ع: 🔹 مرَّ نَبِيٌّ مِنْ أَنْبِيَاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِرَجُلٍ بَعْضُهُ تَحْتَ حَائِطٍ وَ بَعْضُهُ خَارِجٌ مِنْهُ فَمَا كَانَ خَارِجاً مِنْهُ قَدْ نَقَبَتْهُ الطَّيْرُ وَ مَزَّقَتْهُ الْكِلاَبُ ثُمَّ مَضَى وَ وقعت [رُفِعَتْ] لَهُ مَدِينَةٌ فَدَخَلَهَا فَإِذَا هُوَ بِعَظِيمٍ مِنْ عُظَمَائِهَا مَيِّتٍ عَلَى سَرِيرٍ مُسَجًّى بِالدِّيبَاجِ حَوْلَهُ الْمَجَامِرُ فَقَالَ يَا رَبِّ إِنَّكَ حَكَمٌ عَدْلٌ لاَ تَجُورُ [ذَاكَ] عَبْدُكَ لَمْ يُشْرِكْ بِكَ طَرْفَةَ عَيْنٍ أَمَتَّهُ بِتِلْكَ الْمِيتَةِ وَ هَذَا عَبْدُكَ لَمْ يُؤْمِنْ بِكَ طَرْفَةَ عَيْنٍ أَمَتَّهُ بِهَذِهِ الْمِيتَةِ فَقَالَ [اللَّهُ] عَزَّ وَ جَلَّ عَبْدِي أَنَا كَمَا قُلْتَ حَكَمٌ عَدْلٌ لاَ أَجُورُ ذَاكَ عَبْدِي كَانَتْ لَهُ عِنْدِي سَيِّئَةٌ وَ ذَنْبٌ فَأَمَتُّهُ بِتِلْكَ الْمِيتَةِ لِكَيْ يَلْقَانِي وَ لَمْ يَبْقَ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَ هَذَا عَبْدِي كَانَتْ لَهُ عِنْدِي حَسَنَةٌ فَأَمَتُّهُ بِهَذِهِ الْمِيتَةِ لِكَيْ يَلْقَانِي وَ لَيْسَ لَهُ عِنْدِي شَيْءٌ. 🔸 يكى از پيامبران بنى اسرائيل به مردى بر خورد كه بعضى از جسدش‌زير ديوار و بعضى بيرون بود، مقدارى كه بيرون بود پرندگان و درندگان پاره پاره كرده بودند. 🔸 از آنجا گذشت و شهرى نمودار شد، داخل آن رفت و بزرگى از بزرگان آن شهر را ديد كه مرده است و بر تختى پوشيده از ديباج و ابريشم قرار دارد؛ و اطراف او ظرفهاى عود و عنبر بود. 🔸 پس اظهار داشت: اى پروردگار! تو حكيم و عادلى، ستم نمى‌كنى، آن بنده‌ات كه هيچ شركى نياورده آن‌چنان قبض روح کرده ای(یعنی مرگ سخت) و اين بنده‌ات كه ايمانى نداشت اين چنين قبض روح کرده ای(مرگ در حال رفاه)؟! 🔸 خداوند عزّ و جلّ فرمود: اى بندۀ من! همانطور كه گفتى: من حكيم و عادلم، ستم نمى‌كنم، آن بنده‌ام گناهى نزد من داشت، آن چنان مُرد كه ديگر سيّئه و گناهى برايش نباشد؛ و اين بنده‌ام داراى حسنه‌اى بود كه اين چنين مُرد (تا پاداش خود را گرفته باشد و) ديگر حقّى برايش نباشد. 📚 المؤمن، ص18. 🆔 @huoooo

🔻 امام صادق (ع): 🔹 مَنْ يَضْمَنُ لِي أَرْبَعَةً بِأَرْبَعَةِ أَبْيَاتٍ فِي الْجَنَّةِ مَنْ أَنْفَقَ وَ لَمْ يَخَفْ فَقْراً وَ أَنْصَفَ النَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ وَ أَفْشَى السَّلَامَ فِي الْعَالَمِ وَ تَرَكَ الْمِرَاءَ وَ إِنْ كَانَ مُحِقّاً. 🔸 كيست كه چهار چيز را در برابر چهار خانه در بهشت به من تعهد بدهد؟ 🔸 كسى كه انفاق كند و از فقر نترسد. 🔸 از خويش به مردم انصاف دهد. 🔸 سلام دادن را در جهان شايع كند. 🔸 جدل را ترك كند اگر چه بر حق باشد. 📚 الخصال ؛ ج‏1 ؛ ص223. 🆔 @huoooo

🔘 توکل 🔻 رسول خدا ص: 🔹 لَوْ أَنَّ الْعَبْدَ يَتَوَكَّلُ عَلَى اللَّهِ حَقَّ تَوَكُّلِهِ لَجَعَلَهُ كَالطَّيْرِ تَغْدُو خِمَاصاً وَ تَرُوحُ بِطَاناً. 🔸 همانا اگر بنده واقعا بخدا توكل كند خدا او را مانند مرغى قرار دهد كه صبح با شكم گرسنه از آشيانه ‏اش بيرون آيد و شب با شكم سير به لانه ‏اش برگردد. ✍️ آقای مسعودی خمینی نقل کردند: امام خمینی قدس سره به مقدار نیاز همان روز لوازم زندگی می خریدند و اجازه نمی دادند زاید بر آن تهیه کنند.(روزنه هایی از عالم غیب). 📚 إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي) ؛ ج‏1 ؛ ص120. 🆔 @huoooo

🔻 رسول خدا ص: 🔹 لَا تَزَالُ أُمَّتِي بِخَيْرٍ مَا تَحَابُّوا وَ تَهَادَوْا وَ أَدَّوُا الْأَمَانَةَ وَ اجْتَنَبُوا الْحَرَامَ وَ وَقَّرُوا الضَّيْفَ‏ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ* فَإِذَا لَمْ يَفْعَلُوا ذَلِكَ ابْتُلُوا بِالْقَحْطِ وَ السِّنِينَ. 🔸پيوسته امّت من در طريق صلاح و خير و رفاه است مادامى كه: 🔸 با يك ديگر دوستى مى ‏كنند. 🔸 به هم هدیه مى ‏دهند. 🔸 امانت را ادا مى ‏كنند. 🔸 از حرام اجتناب و دورى مى‏ نمايند. 🔸 مهمان را گرامى مى ‏دارند. 🔸 نماز جماعت را بر پاى مى ‏دارند. 🔸 حقوق مالى زكات را مى ‏پردازند. و چنانچه در اين امور سستى كنند و انجام ندهند به خشكسالى و گرانى و تنگى معيشت مبتلا مى ‏گردند. 📚 عيون أخبار الرضا عليه السلام ؛ ج‏2 ؛ ص29. 🆔 @huoooo

🔘 داستان عذاب قوم حضرت یونس علیه السّلام 🔻 شیخ جواد انصاری همدانی رحمه الله فرمودند‌:‌ پیروان حضرت یونس ع دو نفر بیشتر نبودند، یکی حضرت روبیل که مردی عالم و عالی‌قدر بود و دیگری تنوخا؛ بقیّه همگی متمرّد بودند. حضرت یونس ع هرچه آنها را بیم می‌داد قبول نمی‌کردند و از عذاب خدا نمی‌هراسیدند تا آنکه فرمود عذاب خدای تعالی خواهد آمد، و علامات او را بیان نمود که در روز اوّل ابر سیاهی آسمان را فرا خواهد گرفت و رنگش تبدیل یافته تا آنکه در روز سوّم عذاب نازل خواهد شد؛ این را گفت و از شهر خارج شد. فردا صبح هنگامی که خورشید در آمد، وضعش متغیّر بود و آثار عذاب ظاهر بود. مردم نزد پادشاه رفتند و او را از قصّه خبر دادند. سلطان گفت: بروید گردش کنید اگر یونس را در شهر یافتید بدانید که عذاب نازل نخواهد شد و اگر از شهر بیرون رفته عذاب خواهد آمد؛ پس از گردش دیدند یونس در شهر نیست و خود را آماده عذاب نمودند. 🔸 حضرت روبیل به تنوخا گفت: برویم مردم را اعلام کنیم و آنها را از عذاب خدای بترسانیم شاید توبه کنند و عذاب رفع گردد. تنوخا گفت: با مردم چیزی نگوی، بگذار عذاب بیاید و همه را فرا گیرد. تنوخا مردی عابد و به فکر خود بود و از صدمات مردم آزرده خاطر بود. حضرت روبیل در جواب گفت: هر چند این مردم معصیت‌کارند ولی بالأخره خلق خدا هستند و خدای خلق خود را دوست دارد. 🔸 حضرت روبیل مردم را ندا کرد و همه را جمع نمود و فرمودند: ای مردم این است عذاب خدای تعالی و آثارش ظاهر، پیغمبر خدای را آزار کردید و او از شهر خارج شد و اینک عذاب خدای همه شما را خواهد گرفت! گفتند: چه کنیم؟ گفت: توبه و انابه به سوی خدای تعالی. عذاب در روز اوّل و دوّم و سوّم به همان ترتیبی که یونس خبر داده بود ظاهر شد؛ حضرت روبیل فرمود تا بچّه‌ها را از مادرها جدا نمودند و بچّه حیوانات، [و بچّه] گوسفندها و بچّه گاوها و بچّه شترها را از هم جدا کردند. مادرها در یک طرف و بچّه‌ها در طرف دیگر، صدای ضجّه و گریه و فریاد از بچّه‌ها برای طلب مادرها برخاست و صدای گریه و فریاد مردم برای جان خود و بچّه‌ها برخاست؛ عذاب تا بالای سر آنها آمد و همگی توبه و انابه نمودند. خدای تعالی به برکت دعای آنها و راهنمایی روبیل عذاب را برطرف کرد. 🔸 یونس پس از سه روز وارد شهر شد و منتظر بود که مردم را هلاک شده ملاحظه کند، دید مردم همگی سالم و به کسب و کار خود اشتغال دارند؛ متغیّر و عصبانی شد، روی کرد به خدا و عرض کرد: خدایا این‌طور وعده می‌دهی و عذاب نمی‌کنی؟! الحال همۀ مردم مرا دروغگو و خائن قلمداد می‌کنند! 🔸 بدون آنکه با مردم تماس گیرد از شهر خارج شد و راه بیابان به پیش گرفت. به ساحلی رسید، چیزی نگذشت کشتی آمد و سوار شد. در بین راه نهنگی بسیار عظیم سر از آب بیرون آورده طعمه می‌خواست، یونس فرمود: من طعمه این حیوانم، مرا در حلق او افکنید! گفتند: تو مردی بزرگوار هستی و شایستۀ ما نیست که تو را در دهان او اندازیم. فرمود: من طعمه این حیوانم؛ بالأخره امر را به قرعه موکول کردند. قرعه به نام یونس اصابت نمود، دوباره و سه‌باره قرعه زدند به نام یونس اصابت کرد، یونس را در دهان نهنگ انداختند. ظاهراً شش روز در شکم نهنگ بود و خدا نهنگ را امر فرمود که یونس را هضم مکن. پس از این، امر شد که او را بیرون بینداز! نهنگ یونس را بیرون انداخت، کنار ساحل در زیر درخت انجیری قرار گرفت. آن‌قدر ضعیف و لاغر شده بود که یارای حرکت نداشت و قادر بر حرکت نبود، طاقت سرما و گرما به کلّی از بین رفته بود؛ خداوند آهوئی را مأمور نمود تا در اوقات معیّن آمد و یونس را از شیر خود غذا می‌داد تا آنکه به حال آمد و به گناه خود معترف سپس به سوی قوم برای هدایت آنها حرکت کرد. 📚 مطلع انوار. 🆔 @huoooo

🔻 پیامبر ص: 🔹 مَنْ صَلَّى عَلَيَّ مَرَّةً صَلَّتْ عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ وَ مَنْ صَلَّتْ عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ مَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ لَمْ يَبْقَ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ شَيْ‏ءٌ إِلَّا وَ يُصَلِّي عَلَيْهِ. 🔸 هر کس بر من یک مرتبه صلوات بفرستد، ملائکه بر او صلوات می فرستند و هر کس ملائکه بر او صلوات بفرستند، خدا بر او صلوات می فرستد و هر کس خدا بر او صلوات بفرستد، هر چه در اسمان و زمین هست بر او صلوات می فرستد. 📚 جامع الأخبار(للشعيري) ؛ ص59. 🆔 @huoooo

🔻 حضرت لقمان ع‌‌‍‍: 🔹 منْ كَثُرَ كَلَامُهُ كَثُرَ سَقَطُهُ وَ مَنْ كَثُرَ سَقَطُهُ كَثُرَ لَغْوُهُ وَ مَنْ كَثُرَ لَغْوُهُ كَثُرَ كَذِبُهُ وَ مَنْ كَثُرَ كَذِبُهُ كَثُرَتْ ذُنُوبُهُ وَ مَنْ كَثُرَتْ ذُنُوبُهُ فَالنَّارُ أَوْلَى بِهِ وَ قَدْ حَجَبَ اللَّهُ اللِّسَانَ بِأَرْبَعِ مَصَارِيعَ لِكَثْرَةِ ضَرَرِهِ الشَّفَتَانِ مِصْرَعَانِ وَ الْأَسْنَانُ مِصْرَعَان‏. 🔸 هر كس كلامش بسيار باشد؛ لغزشش بسيار مى شود، 🔸 هر کس لغزشش بسيار شد؛ لغوياتش بسيار مى ‏شود، 🔸 هر كس لغوش بسيار شد؛ دروغش بسيار مى ‏شود، 🔸 هر كس دروغش بسيار شد، گناهانش بسيار مى ‏شود، 🔸 هر كس گناهانش بسيار شد؛ مستحقّ آتش مى ‏شود. 🔸 پروردگار زبان را با چهار چيز مخفى داشته، زيرا زيان بسيار به آدمى مى ‏رساند: دو لب و دو (رديف) دندان. 📚 إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي) ؛ ج‏1 ؛ ص104. 🆔 @huoooo