#قرآن - آرزوی اهل جهنم سوره انعام وَ لَوْ تَرَىٰ إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقَالُوا: يَا لَيْتَنَا نُرَدُّ، وَ لانُكَذِّبَ بِآيَاتِ رَبِّنَا، وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٧﴾‏‏ بَلْ بَدَا لَهُم مَّا كَانُوا يُخْفُونَ مِن قَبْلُ. وَ لَوْ رُدُّوا لَعَادُوا لِمَا نُهُوا عَنْهُ، وَ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿٢٨﴾‏ - آرزوی اهل جهنم: https://eitaa.com/iEslaam/210 #مرگ #قیامت #مجرم #ظلوم #دعا #جهنم دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۳

#قرآن - غائبه سوره نمل وَ مَا مِنْ غَائِبَةٍ فِي السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ ﴿٧٥﴾‏ دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۳

#قرآن - مرده‌ها نمی‌شنوند سوره نمل إِنَّكَ لاتُسْمِعُ الْمَوْتَىٰ، وَ لاتُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ﴿٨٠﴾‏ وَ مَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ. إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا، فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿٨١﴾‏ سوره یس إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ. فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ ﴿١١﴾‏ إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ، وَ نَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَ آثَارَهُمْ، وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ ﴿١٢﴾‏ ... لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا، وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ ﴿٧٠﴾‏ #انذار #تبلیغ #ظلوم #کافر دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۳

#قرآن - حرکت کوه‌ها (قیامت) سوره نمل وَ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ، فَفَزِعَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَن فِي الْأَرْضِ، إِلَّا مَن شَاءَ اللَّهُ؛ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ ﴿٨٧﴾‏ وَ تَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً، وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ؛ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ. إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ ﴿٨٨﴾‏ سوره نبأ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ، فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿١٨﴾‏ وَ فُتِحَتِ السَّمَاءُ، فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿١٩﴾‏ وَ سُيِّرَتِ الْجِبَالُ، فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾‏ #قیامت #کوه #جبال #سراب #سحاب سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۱

#قرآن - اراذل سوره شعراء قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ﴿۱۱۱﴾‏ خواص بی‌دین جامعه گفتند: «یعنی حرف‌هایت را باور کنیم، با آنکه مشتی پابرهنه راه افتاده‌اند پشت‌سرت؟!» سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۱

#دعا - شب قدر یک دعای مختصر برای شب‌های قدر که امام سجاد مرتب در هر حالی، نشسته ایستاده، سجود رکوع، می‌خوند و مناجات می‌کرد. اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً دَاخِراً، لاأَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لاَ ضَرّاً، وَ لاأَصْرِفُ عَنْهَا سُوءاً. أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَى نَفْسِي، وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي؛ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي، وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ، وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي؛ فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ. اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي نَاسِياً لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي، وَ لاَ غَافِلاً لِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَعْطَيْتَنِي، وَ لاَ آيِساً مِنْ إِجَابَتِكَ، وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي، فِي سَرَّاءَ أَوْ ضَرَّاءَ، أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ، أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَلاَءٍ، أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ. إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ. خدایا، مرا فراموش‌کارِ یادِ خودت قرار مده در آنچه به من عطا کرده‌ای، و از احسانت در آنچه به من داده‌ای غافل مکن، و از اجابتت ناامیدم مساز، هرچند [اجابت] درباره من به تأخیر افتد؛ در خوشی یا ناخوشی، در سختی یا آسایش، در تندرستی یا بلا، در تنگدستی یا نعمت. بی‌تردید، تو شنوای دعایی. نکته: در بند آخر دعا، از سه آفت بزرگ که معمولا دل مومن را آلوده مي‌کند، به خدا پناه مي‌بريم: . فراموشي (ناسي) . غفلت (غافل) . ياس و نااميدي (آيس) #رمضان #سجاد #فراموشی #غفلت #غافل #امید #يأس جمعه ۱ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن #قرائت ۹۷- سوره قدر - حذيفي https://tanzil.ir/#97:1 یکشنبه ۳ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - وقت سحر سوره قمر إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ، نَّجَّيْنَاهُم بِسَحَرٍ ﴿٣٤﴾‏ نِّعْمَةً مِّنْ عِندِنَا. كَذَٰلِكَ نَجْزِي مَن شَكَرَ ﴿٣٥﴾‏ ما بر آنها تندبادی که ریگها را به حرکت درمی‌آورد فرستادیم (و همه را هلاک کردیم)، جز خاندان لوط را که سحرگاهان نجاتشان دادیم (۳۴) این نعمتی بود از ناحیه ما. این گونه هر کسی را که شکر کند پاداش می‌دهیم (۳۵) دوش وقت سحر، از غصه نجاتم دادند واندر آن ظلمت شب، آب حیاتم دادند حافظ #سحر #شکر #دعا #عذاب #نجات #حافظ #شعر پنجشنبه ۷ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - وعده صادق (قیامت) در قرآن ۶ بار عین اين عبارت تکرار شده: متی هذا الوعد. ۱ بار هم با در سوره سجده با تعبير متی هذا الفتح. سوره یونس ٤٨ انبیاء ۳۸ نمل ۷۱ سبأ ۲۹ یس ۴۸ ملک ۲۵ وَ يَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ، إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ؟ و مى‌گويند: اگر راستگوييد اين وعده چه زمانى است‌؟ سوره سجده وَ يَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْفَتْحُ، إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ؟ ﴿٢٨﴾‏ - ایمان بی‌فایده سوره سجده قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لايَنفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمَانُهُمْ، وَ لاهُمْ يُنظَرُونَ ﴿٢٩﴾‏ بگو: «روز پیروزی ما، نه ایمان‌آوردن بت‌پرست‌ها سودی به حالشان دارد و نه مهلت فرار به آنها می‌دهند.» #ایمان #قیامت #کافران #ظلوم جمعه ۸ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - خزنده، دوپا، چهارپا سوره نور وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِّن مَّاءٍ؛ فَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَىٰ بَطْنِهِ، وَ مِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَىٰ رِجْلَيْنِ، وَ مِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَىٰ أَرْبَعٍ. يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ. إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿٤٥﴾‏ خدا هر موجود زنده‌ای را از آب آفریده است. بعضی‌شان روی شکم راه می‌روند و بعضی روی دو پا و بعضی روی چهار پا. خدا هرچه را صلاح بداند می‌آفریند؛ زیرا او از عهدۀ هر کاری برمی‌آید. - موجوادت متنوع، اما منشأ همه يک قطره آب، و خالق همه الله. #خلقت #حیوان جمعه ۸ فروردین ۱۴۰۴

#دعا - عهد وفا صحیفه سجادیه دعای ۷ (گرفتاری و اندوه) وَ لاتَشْغَلْنِي بِالاِهْتِمَامِ‌ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ‌، وَ اِسْتِعْمَالِ‌ سُنَّتِكَ. و مرا به خاطر غم و اندوه، از رعايت واجبات و به كار بستن مستحبات خود باز مدار. نکته: - چقدر شيرينه. در اوج گرفتاری و اندوه، دست به دعا می‌شی و وسط ناله و تضرع، و گله و شکایت می‌گی حالا این بلاها سرم اومده که اومده؛ اما نکنه باعث بشه من از انجام واجبات و مستحباتم عقب بیفتم، از طی مسیر جا بمونم؟ نکنه به خاطر گرفتاری و مشغله و بیماری - یا خدایی نکرده، کدورتی پیش بیاد و - با خودم بگم صدای من که شنیده نمی‌شه، خدا که دعامو مستجاب نمی‌کنه. قیمت عشق نداند، قدم صدق ندارد سست‌عهدی که تحمل نکند بار جفا را #سعدی #ادب #صحیفه #اخلاص #عشق #عهد #وفا #شعر شنبه ۹ فروردین ۱۴۰۴

#دعا - فقط یاد تو صحیفه سجادیه، دعای ۱۱ وَ اِشْغَلْ قُلُوبَنَا بِذِكْرِكَ عَنْ كُلِّ ذِكْرٍ، وَ أَلْسِنَتَنَا بِشُكْرِكَ عَنْ كُلِّ شُكْرٍ، وَ جَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَةٍ. و دل‌هایمان را به یاد خودت از هر یاد دیگری مشغول کن، و زبان‌هایمان را به سپاس تو از هر سپاسی بازدار، و اعضای‌مان را به اطاعت تو از هر فرمانبری دیگری به کار گیر. غلام دولت آنم که پای‌بند یکی است به جانبی متعلق شد، از هزار برست سعدی »» ورد واحد: https://eitaa.com/iEslaam/103 #صحیفه #اخلاص #توحید #شعر #ذکر یکشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۴