eitaa logo
یادداشت قرآنی
15 دنبال‌کننده
11 عکس
6 ویدیو
16 فایل
هذا ذِکر Admin: @tel_ir
مشاهده در ایتا
دانلود
- حرکت کوه‌ها (قیامت) سوره نمل وَ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ، فَفَزِعَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَن فِي الْأَرْضِ، إِلَّا مَن شَاءَ اللَّهُ؛ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ ﴿٨٧﴾‏ وَ تَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً، وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ؛ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ. إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ ﴿٨٨﴾‏ سوره نبأ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ، فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿١٨﴾‏ وَ فُتِحَتِ السَّمَاءُ، فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿١٩﴾‏ وَ سُيِّرَتِ الْجِبَالُ، فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾‏ سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۱
- اراذل سوره شعراء قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ﴿۱۱۱﴾‏ خواص بی‌دین جامعه گفتند: «یعنی حرف‌هایت را باور کنیم، با آنکه مشتی پابرهنه راه افتاده‌اند پشت‌سرت؟!» سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۱
- شب قدر یک دعای مختصر برای شب‌های قدر که امام سجاد مرتب در هر حالی، نشسته ایستاده، سجود رکوع، می‌خوند و مناجات می‌کرد. اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً دَاخِراً، لاأَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لاَ ضَرّاً، وَ لاأَصْرِفُ عَنْهَا سُوءاً. أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَى نَفْسِي، وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي؛ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي، وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ، وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي؛ فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ. اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي نَاسِياً لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي، وَ لاَ غَافِلاً لِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَعْطَيْتَنِي، وَ لاَ آيِساً مِنْ إِجَابَتِكَ، وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي، فِي سَرَّاءَ أَوْ ضَرَّاءَ، أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ، أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَلاَءٍ، أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ. إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ. خدایا، مرا فراموش‌کارِ یادِ خودت قرار مده در آنچه به من عطا کرده‌ای، و از احسانت در آنچه به من داده‌ای غافل مکن، و از اجابتت ناامیدم مساز، هرچند [اجابت] درباره من به تأخیر افتد؛ در خوشی یا ناخوشی، در سختی یا آسایش، در تندرستی یا بلا، در تنگدستی یا نعمت. بی‌تردید، تو شنوای دعایی. نکته: در بند آخر دعا، از سه آفت بزرگ که معمولا دل مومن را آلوده مي‌کند، به خدا پناه مي‌بريم: . فراموشي (ناسي) . غفلت (غافل) . ياس و نااميدي (آيس) جمعه ۱ فروردین ۱۴۰۴
حذیفی097 Qadr.mp3
زمان: حجم: 424.1K
۹۷- سوره قدر - حذيفي https://tanzil.ir/#97:1 یکشنبه ۳ فروردین ۱۴۰۴
- وقت سحر سوره قمر إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ، نَّجَّيْنَاهُم بِسَحَرٍ ﴿٣٤﴾‏ نِّعْمَةً مِّنْ عِندِنَا. كَذَٰلِكَ نَجْزِي مَن شَكَرَ ﴿٣٥﴾‏ ما بر آنها تندبادی که ریگها را به حرکت درمی‌آورد فرستادیم (و همه را هلاک کردیم)، جز خاندان لوط را که سحرگاهان نجاتشان دادیم (۳۴) این نعمتی بود از ناحیه ما. این گونه هر کسی را که شکر کند پاداش می‌دهیم (۳۵) دوش وقت سحر، از غصه نجاتم دادند واندر آن ظلمت شب، آب حیاتم دادند حافظ پنجشنبه ۷ فروردین ۱۴۰۴
- وعده صادق (قیامت) در قرآن ۶ بار عین اين عبارت تکرار شده: متی هذا الوعد. ۱ بار هم با در سوره سجده با تعبير متی هذا الفتح. سوره یونس ٤٨ انبیاء ۳۸ نمل ۷۱ سبأ ۲۹ یس ۴۸ ملک ۲۵ وَ يَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ، إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ؟ و مى‌گويند: اگر راستگوييد اين وعده چه زمانى است‌؟ سوره سجده وَ يَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْفَتْحُ، إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ؟ ﴿٢٨﴾‏ - ایمان بی‌فایده سوره سجده قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لايَنفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمَانُهُمْ، وَ لاهُمْ يُنظَرُونَ ﴿٢٩﴾‏ بگو: «روز پیروزی ما، نه ایمان‌آوردن بت‌پرست‌ها سودی به حالشان دارد و نه مهلت فرار به آنها می‌دهند.» جمعه ۸ فروردین ۱۴۰۴
- خزنده، دوپا، چهارپا سوره نور وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِّن مَّاءٍ؛ فَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَىٰ بَطْنِهِ، وَ مِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَىٰ رِجْلَيْنِ، وَ مِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَىٰ أَرْبَعٍ. يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ. إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿٤٥﴾‏ خدا هر موجود زنده‌ای را از آب آفریده است. بعضی‌شان روی شکم راه می‌روند و بعضی روی دو پا و بعضی روی چهار پا. خدا هرچه را صلاح بداند می‌آفریند؛ زیرا او از عهدۀ هر کاری برمی‌آید. - موجوادت متنوع، اما منشأ همه يک قطره آب، و خالق همه الله. جمعه ۸ فروردین ۱۴۰۴
- عهد وفا صحیفه سجادیه دعای ۷ (گرفتاری و اندوه) وَ لاتَشْغَلْنِي بِالاِهْتِمَامِ‌ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ‌، وَ اِسْتِعْمَالِ‌ سُنَّتِكَ. و مرا به خاطر غم و اندوه، از رعايت واجبات و به كار بستن مستحبات خود باز مدار. نکته: - چقدر شيرينه. در اوج گرفتاری و اندوه، دست به دعا می‌شی و وسط ناله و تضرع، و گله و شکایت می‌گی حالا این بلاها سرم اومده که اومده؛ اما نکنه باعث بشه من از انجام واجبات و مستحباتم عقب بیفتم، از طی مسیر جا بمونم؟ نکنه به خاطر گرفتاری و مشغله و بیماری - یا خدایی نکرده، کدورتی پیش بیاد و - با خودم بگم صدای من که شنیده نمی‌شه، خدا که دعامو مستجاب نمی‌کنه. قیمت عشق نداند، قدم صدق ندارد سست‌عهدی که تحمل نکند بار جفا را شنبه ۹ فروردین ۱۴۰۴
- فقط یاد تو صحیفه سجادیه، دعای ۱۱ وَ اِشْغَلْ قُلُوبَنَا بِذِكْرِكَ عَنْ كُلِّ ذِكْرٍ، وَ أَلْسِنَتَنَا بِشُكْرِكَ عَنْ كُلِّ شُكْرٍ، وَ جَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَةٍ. و دل‌هایمان را به یاد خودت از هر یاد دیگری مشغول کن، و زبان‌هایمان را به سپاس تو از هر سپاسی بازدار، و اعضای‌مان را به اطاعت تو از هر فرمانبری دیگری به کار گیر. غلام دولت آنم که پای‌بند یکی است به جانبی متعلق شد، از هزار برست سعدی »» ورد واحد: https://eitaa.com/iEslaam/103 یکشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۴
- طبیب عشق - دعاى جوشن كبير يَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِيرِ يَا رَاحِمَ الشَّيْخِ الْكَبِيرِ يَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ ای روزی‌دهنده کودک خردسال ای مهربان بر پیر فرتوت ای درمان‌کننده استخوان شکسته - مناجات عرفه وَ تَجْبُرُ اَلْكَسِيرَ وَ تَرْحَمُ اَلصَّغِيرَ وَ تُعِينُ اَلْكَبِيرَ نکته: - سه دوره ضعف و درماندگی انسان طبيب عشق، مسيحادم است و مُشفق یکشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۴
- اهل رمضان سجادیه دعای ۴۵ (وداع با رمضان) اللَّهُمَّ إِنَّا أَهْلُ هَذَا الشَّهْرِ الَّذِي شَرَّفْتَنَا بِهِ، وَ وَفَّقْتَنَا بِمَنِّكَ لَهُ، حِينَ جَهِلَ الْأَشْقِيَاءُ وَقْتَهُ، وَ حُرِمُوا لِشَقَائهِمْ فَضْلَهُ. خدایا! ما اهل این ماهی هستیم که به واسطه آن ما را گرامی داشتی، و به لطف خود ما را برای آن توفیق دادی، در حالی که تیره‌بختان (به سبب شقاوت خود) وقت آن را نشناختند و از فضیلت آن محروم شدند. دوشنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۴
- سلام آخر سجادیه دعای ۴۵ (وداع با رمضان) السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَكْبَرَ، وَ يَا عِيدَ أَوْلِيَائهِ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَكْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ، وَ يَا خَيْرَ شَهْرٍ فِي الْأَيَّامِ وَ السَّاعَاتِ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ، مِنْ قَرِينٍ جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً، وَ أَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً، وَ مَرْجُوٍّ آلَمَ فِرَاقُهُ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ، مِنْ أَلِيفٍ آنَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ، وَ أَوْحَشَ مُنْقَضِياً فَمَضَّ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ، مِنْ مُجَاوِرٍ رَقَّتْ فِيهِ الْقُلُوبُ، وَ قَلَّتْ فِيهِ الذُّنُوبُ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ، مِنْ نَاصِرٍ أَعَانَ عَلَى الشَّيْطَانِ، وَ صَاحِبٍ سَهَّلَ سُبُلَ الْإِحْسَانِ. نکته: امام سجاد علیه‌السلام در اين مناجات نسبتا بلند، وداع جانسوزي با رمضان داره؛ مخصوصا در اين بخش سلام. با ۲۰ سلام از رمضان خداحافظي مي‌کنه. اين سلام‌ها در واقع خداحافظي به هنگام فراق و جداييه. امام با اين ماه مانند رفيق شفيق و عزيز صحبت مي‌کنه. همنشين و همسايه، يار و ياور. السَّلاَمُ عَلَيْكَ، مِنْ مَطْلُوبٍ قَبْلَ وَقْتِهِ، وَ مَحْزُونٍ عَلَيْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ. وقتي نيومده بودي منتظر و مشتاق اومدنت، و پيش از رفتنت ناراحت و محزون. السَّلاَمُ عَلَيْكَ وَ عَلَى فَضْلِكَ الَّذِي حُرِمْنَاهُ، وَ عَلَى مَاضٍ مِنْ بَرَكَاتِكَ سُلِبْنَاهُ. با رفتنت، از چه برکات و فيوضاتي که محروم نشديم. سلام اي غروب غريبانه دل سلام اي طلوع سحرگاه رفتن سلام اي غم لحظه‌هاي جدايي خداحافظ اي شعر شب‌هاي روشن جمعه ۲۹ اسفند ۱۴۰۴