#قرآن - شیر خالص سوره نحل وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً، نُّسْقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهِ، مِن بَيْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِّلشَّارِبِينَ ﴿٦٦﴾‏ چهارپایان هم برایتان مایۀ عبرت‌اند: از شکم آنها، از بین علفِ هضم‌شده و خون، شیری خالص بیرون می‌کشیم و در اختیارتان می‌گذاریم که گوارای وجودِ نوشندگان است. #خلقت #حیوان #نعمت #شکر #شیر دوشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - ماندنی سوره نحل مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ وَ مَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ. وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾‏ آنچه نزد شماست تمام می‌شود، و آنچه نزد خداست پایدار است. و قطعاً کسانی را که صبر پیشه کردند، به بهترین اعمالشان پاداش خواهیم داد. سوره رحمن كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ ﴿٢٦﴾‏ وَ يَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ ﴿٢٧﴾‏ همه کسانی که روی [زمین] هستند فانی هستند. و تنها ذات پروردگارت که صاحب جلال و اکرام است، باقی می‌ماند. سوره قصص وَ مَا أُوتِيتُم مِّن شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ زِينَتُهَا، وَ مَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقَىٰ. أَفَلَا تَعْقِلُونَ؟ ﴿٦٠﴾‏ دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی سعدی #دنیا #فانی #باقی #ماندنی دوشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - فرشتگان محافظ سوره رعد لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ. إِنَّ اللَّهَ لَايُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ. وَ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ، وَ مَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ ﴿١١﴾‏ در طول زندگی، فرشتگانی در خدمت انسان‌اند تا از هر طرف، به‌فرمان خدا، او را از گزند حوادث حفظ کنند؛ چون خدا ناز و نعمت هیچ ملتی را به بلا و فلاکت تغییر نمی‌دهد؛ مگر آنکه خودشان رفتارشان را تغییر دهند. اگر خدا به‌خاطر رفتار زشتِ ملتی، بدِشان را بخواهد، گرفتارشدنشان بُروبرگرد ندارد و جز خدا کس‌وکاری نخواهند داشت. سوره انعام وَ هُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ، وَ يُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً، حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ، تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا، وَ هُمْ لَايُفَرِّطُونَ ﴿٦١﴾‏ او بر بندگانش چیره و مسلط است و نگهبانانی (از فرشتگان) به‌سوی شما می‌فرستد و بر شما مسلط می‌کند. پس هنگامی‌ که مرگ یکی از شما فرا رسد، (آن نگهبانان می‌روند و) فرستادگان ما (فرشتگان مرگ، جان) او را می‌گیرند؛ در حالی ‌که (در عمل به وظیفه) کوتاهی نمی‌کنند. #فرشته دوشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - دعای کافرین سوره رعد لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ. وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَايَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ، إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَ مَا هُوَ بِبَالِغِهِ؛ وَ مَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ ﴿١٤﴾‏ تنها خدا می‌تواند نذرونیاز بندگان را برآورده کند و معبودهای بت‌پرست‌ها هرگز توان این کار را ندارند. آن‌ها مثل تشنه‌ای هستند که می‌خواهد با آبکش آب بردارد و بنوشد؛ اما آبی به دهانش نمی‌رسد! بله دعای بت‌پرست‌ها راه به جایی نمی‌بَرد. #دعا #ظلوم دوشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۴

#دعا - برتر از خیال دعای ساعت هفتم يَا مَنْ تَكَبَّرَ عَنِ اَلْأَوْهَامِ صُورَتُهُ، يَا مَنْ تَعَالَى عَنِ اَلصِّفَاتِ نُورُهُ، يَا مَنْ قَرُبَ عِنْدَ دُعَاءِ خَلْقِهِ ... رفتی و همچنان به خیال من اندری گویی که در برابر چشمم مصوری فکرم به منتهای جمالت نمی‌رسد کز هر چه در خیال من آمد، نکوتری سعدی - تفسیر الله اکبر #شعر چهارشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - دعای برادران یوسف چه مناجات دلنشینی دارند برادران یوسف. سوره یوسف فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا: يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ؛ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ، وَ تَصَدَّقْ عَلَيْنَا. إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ ﴿٨٨﴾‏ هنگامی ‌که نزد یوسف آمدند، گفتند: «ای عزیز (مصر)، به ما و خانواده‌مان سختی و گرفتاری رسیده و سرمایه‌ی ناچیز و بی‌ارزشی (برای خرید غلّه) آورده‌ایم. (اگر می‌پذیری،) سهمیه ما را کامل عطا کن، و (علاوه بر آن،) به ما صدقه بده؛ که خدا به صدقه دهندگان پاداش می‌دهد.» قَالُوا: يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا؛ إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ ﴿٩٧﴾‏ قَالَ: سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي. إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ﴿٩٨﴾‏ (پسرانش) گفتند: «پدر جان، برای گناهانمان (از خدا) آمرزش بخواه؛ که ما خطاکار بودیم.» (۹۷) گفت: «به‌زودی از پروردگارم برایتان آمرزش خواهم خواست؛ که اوست که بسیار آمرزنده و مهربان است.» (۹۸) #گناه #استغفار #توبه #شفاعت #یوسف جمعه ۲۹ فروردین ۱۴۰۴

#دعا - در توبه - مناجات تائبين إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً إِلَى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ؛ فَقُلْتَ: «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ، تَوْبَةً نَصُوحاً» (تحريم/٨). فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبَابِ بَعْدَ فَتْحِهِ؟ خدای من! تو هستی که برای بندگانت دری به سمت بخششت گشودی و آن را توبه نامیدی؛ فرمودی: «به سوی خدا توبه کنید، توبه‌ای خالص». بهانه کسی که پس از گشوده شدن در، از ورود به آن غفلت کند، چیست؟ - #صحیفه سجادیه، دعای ۴۵ (وداع با رمضان) أَنْتَ الَّذِي فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً إِلَى عَفْوِكَ، وَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ، وَ جَعَلْتَ عَلَى ذَلِكَ الْبَابِ دَلِيلاً مِنْ وَحْيِكَ لِئَلايَضِلُّوا عَنْهُ، فَقُلْتَ تَبَارَكَ اسْمُكَ: ﴿تُوبُوا إِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَصُوحاً، عَسىٰ رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئٰاتِكُمْ، وَ يُدْخِلَكُمْ جَنّٰاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهٰارُ. يَوْمَ لايُخْزِي اللّٰهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ، نُورُهُمْ يَسْعىٰ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمٰانِهِمْ؛ يَقُولُونَ رَبَّنٰا أَتْمِمْ لَنٰا نُورَنٰا وَ اغْفِرْ لَنٰا؛ إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ﴾ (تحريم/٨) فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ ذَلِكَ الْمَنْزِلِ، بَعْدَ فَتْحِ الْبَابِ وَ إِقَامَةِ الدَّلِيلِ؟ تو آن کسی هستی که برای بندگانت دری به سوی آمرزش خود گشودی، و آن را «توبه» نام نهادی، و بر آن در، راهنمایی از وحی خود قرار دادی تا گمراه نشوند. پس [در قرآن] فرمودی - که نامت پربرکت باد: «به سوی خدا توبه‌ای خالص کنید، امید که پروردگارتان گناهانتان را بپوشاند و شما را به باغ‌هایی درآورد که از زیر [درختان] آن نهرها جاری است. روزی که خداوند پیامبر و کسانی را که با او ایمان آورده‌اند خوار نمی‌کند، نورشان پیشاپیش آنان و به سوی راستشان می‌شتابد [و] می‌گویند: پروردگارا! نور ما را برای ما کامل کن و ما را ببخش، که تو بر هر چیزی توانایی.» پس چه عذری دارد کسی که ورود به آن سرا را - پس از گشوده شدن در و برپا شدن راهنما - فراموش کند؟ #مناجات #خمسه‌عشر #توبه #عفو #بخشش #قرآن شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن #قرائت ۱۰۰- سوره عادیات - حذيفي https://tanzil.ir/#100:1 شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۴

#قرآن - اتصال موقت (٢) سوره یونس وَ إِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا. فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَا إِلَىٰ ضُرٍّ مَّسَّهُ. كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿١٢﴾‌ وَ إِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّن بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌ فِي آيَاتِنَا. قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا، إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ﴿٢١﴾‌ «و هنگامی که آسیب و سختی به انسان می‌رسد، ما را در هر حالتی (چه درازکش، چه نشسته و چه ایستاده) می‌خواند. اما وقتی رنج را از او برطرف می‌کنیم، چنان می‌گذرد که گویی هرگز برای رفع آن آسیبی که به او رسیده بود، ما را نخوانده است! این گونه اسرافکاران، اعمال (نادرست)شان در نظرشان آراسته می‌شود.» (۱۲) «و هنگامی که پس از آسیب‌هایی که به مردم رسیده، رحمتی از سوی خود به آنان بچشانیم، ناگهان در آیات ما نیرنگ می‌کنند! بگو: "نیرنگ خدا سریع‌تر است! فرشتگان ما هر چه نیرنگ کنید، می‌نویسند."» (۲۱) سوره زمر فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا؛ ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ: إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى‌ عِلْمٍ. بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ، وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ (۴۹) تا انسان مشکلی برایش پیش بیاید، ما را صدا می‌زند؛ ولی همین‌که از طرف خودمان نعمتی به او مرحمت کنیم، می‌گوید: «این با شمّ اقتصادی خودم گیرم آمده است.» نه، بلکه آزمایشی است از طرف خدا؛ ولی بیشترشان سرّش را نمی‌دانند. »» اتصال موقت (۱) (حادثه دریایی): https://eitaa.com/iEslaam/14 #غافل #ناسپاس #ظلوم #ابتلا #بلا #مصیبت #اخلاص #دعا #مکر دوشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۴

#حدیث (۴۹) - ظرفیت مومن رسول الله صلي الله عليه و آله در حديث قدسی از خداوند نقل می‌کند: وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ يُرِيدُ اَلْبَابَ مِنَ اَلْعِبَادَةِ فَأَكُفُّهُ عَنْهُ، لِئَلاَّ يَدْخُلَهُ عُجْبٌ فَيُفْسِدَهُ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ لايَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالْفَقْرِ، وَ لَوْ أَغْنَيْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ لايَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالْغِنَى، وَ لَوْ أَفْقَرْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ يَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالسُّقْمِ، وَ لَوْ صَحَّحْتُ جِسْمَهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ لايَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالصِّحَّةِ، وَ لَوْ أَسْقَمْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. إِنِّي أُدَبِّرُ عِبَادِي بِعِلْمِي بِقُلُوبِهِمْ، فَإِنِّي عَلِيمٌ خَبِيرٌ. و بعضی از بندگان مؤمنم قصد عبادتی را می‌کند، پس او را از آن بازمی‌دارم، تا مبادا خودبینی در آن وارد شود و او را تباه سازد. و از بندگان مؤمنم کسی است که ایمانش جز با فقر درست نمی‌شود، و اگر او را بی‌نیاز کنم، آن [بی‌نیازی] ایمانش را تباه می‌کند. و از بندگان مؤمنم کسی است که ایمانش جز با بی‌نیازی درست نمی‌شود، و اگر او را نیازمند کنم، آن [نیازمندی] ایمانش را تباه می‌کند. و از بندگان مؤمنم کسی است که ایمانش جز با بیماری درست نمی‌شود، و اگر بدنش را سالم کنم، آن [سلامتی] ایمانش را تباه می‌کند. و از بندگان مؤمنم کسی است که ایمانش جز با سلامتی درست نمی‌شود، و اگر او را بیمار کنم، آن [بیماری] ایمانش را تباه می‌کند. من بندگانم را با علم خود به قلب‌هایشان تدبیر می‌کنم، که من دانای آگاهم. http://noo.rs/dROSG نکته: ۱. حکمت الهی در تفاوت‌های بندگان: - خداوند با علم به قلب‌ها، شرایط متفاوتی برای بندگان می‌آفریند: * برخی با فقر ایمانشان استوار می‌شود (اگر غنی شوند، مغرور می‌گردند) * برخی با ثروت ایمان می‌یابند (اگر فقیر شوند، دچار یأس می‌گردند) * برخی با بیماری به رشد می‌رسند (اگر تندرست شوند، از خدا غافل می‌گردند) * برخی با سلامت کامل می‌توانند عبادت کنند (اگر بیمار شوند، ناتوان می‌گردند) ۲. مدیریت الهی بر اساس مصلحت: - "إِنِّي أُدَبِّرُ عِبَادِي بِعِلْمِي بِقُلُوبِهِمْ": * خداوند مانند پزشکی حکیم، برای هر بیمار نسخه خاصی می‌پیچد * گاهی جلوگیری از عبادت (برای حفظ از عُجب) خود بزرگترین لطف است ۳. درس‌های عملی برای ما: - قضاوت نکردن شرایط دیگران (چه بسا فقر یک نفر و ثروت دیگری هر دو لطف الهی است) - اعتماد به تدبیر خداوند در زندگی شخصی - دوری از خودبرتربینی در عبادت ۴. پیام کلیدی: این حدیث نشان می‌دهد که: - "یک نسخه واحد" برای همه مؤمنان وجود ندارد - شرایط ظاهری انسان‌ها نشانه میزان محبت یا خشم الهی نیست - تنها خداوند است که به اسرار قلب‌ها آگاه است نتیجه نهایی: خداوند با علم بی‌پایانش، هر بنده را در شرایطی قرار می‌دهد که برای نجات او مناسب‌تر است. این حدیث دعوتی است به: * توکل کامل بر خداوند * پذیرش حکمت‌های پنهان در تقدیر * دوری از قضاوت عجولانه درباره خود و دیگران »» قرآن - آدم بی‌ظرفیت (۱): https://eitaa.com/iEslaam/76 »» قرآن - آدم بی‌ظرفیت (۲): https://eitaa.com/iEslaam/118 #قدسی #عرفان #ظرفیت #مصلحت #صلاح پنجشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۴

#قرآن #قرائت ۱۰۱- سوره قارعه - حذيفي https://tanzil.ir/#101:1 شنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴

#قرآن - سالی يکی دوبار سوره توبه أَوَ لَايَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ؟ ثُمَّ لَايَتُوبُونَ وَ لَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾‏ آیا نمی‌بینند که سالی یک یا دو بار آزموده می‌شوند؟ ولی نه بازمی‌گردند و نه عبرت می‌گیرند. . مفهوم "یُفْتَنُونَ": - آزمایش الهی از طریق مشکلات، بیماری‌ها یا تنگناها - اشاره به تذکرهای پی در پی خداوند . نکات تربیتی آیه: - بلاها نشانه لطف الهی برای بیداری بندگان است - تکرار آزمایش‌ها نشانه بی‌توجهی انسان‌ها به درس‌های الهی - توبه نکردن پس از بلاها، نشانه قساوت قلب است . پیام اصلی: - هشدار به منافقان و گنهکاران - دعوت به تفکر در حوادث زندگی این آیه به خوبی نشان می‌دهد که گاهی خداوند با مشکلات متعدد به بندگانش توجه می‌دهد، اما برخی همچنان غافل می‌مانند. #بلا #ابتلا #امتحان #توبه #ذکر #تذکر شنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴