#قرآن - شور و شیرین (۲)
سوره تحريم
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ، كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ، فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً؛ وَ قِيلَ: ادْخُلا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ (۱۰)
وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ، إِذْ قالَتْ: رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ، وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ، وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (۱۱)
وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها، فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا، وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ، وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ (۱۲)
خدا، برای بی‌دین‌ها، زن نوح و زن لوط را مثال می‌زند: آنها تحت سرپرستی دو بنده شایسته از بندگانمان زندگی می‌کردند؛ ولی با آنان رفتاری منافقانه داشتند. همسربودنشان با آن دو پیامبر، در دفع عذاب الهی هیچ کمکشان نکرد و وقت آمدنِ عذاب، گفته شد: «با بقیه وارد آتش جهنم بشوید.» (۱۰)
همچنین برای مردم باایمان، زن فرعون را مثال می‌زند که به پیشگاه الهی عرض کرد: «خدایا، در جوار خودت در بهشت برایم خانه‌ای بنا کن و از دست فرعون و کارهایش نجاتم بده و از چنگ این‌قبیل مردم بدکار رهایم کن.» (۱۱)
و نیز مریم، دختر عِمران را مثال می‌زند که در زندگی پاک‌دامن بود. ما هم با اراده الهی‌مان باردارش کردیم. او سخنان خدا و کتاب‌های آسمانی را باور داشت و جزو مطیعان فرمان خدا بود. (۱۲)
نکته:
- قرآن چهار تا زن رو مثال مي‌زنه که زندگي بسيار متفاوتي داشتند. ۱۸۰ درجه شرايط‌شون با هم فرق داشت.
دو زن که همسر پيامبران خدا بودند، در خانه وحي قرار داشتند؛ اما از برکت وجود نازنين آنها، محروم شدند و عذاب را به خودشون جذب کردند.
و در مقابل، زن فرعون، در کاخ طاغوت، در ميان قبيله‌اي کافر و خدانشناس بود و دلش با خدا بود.
با بَدان یار گشت همسر لوط
خاندان نبوّتش گم شد
سگ اصحاب کهف، روزی چند
پی نیکان گرفت و مردم شد
گلستان سعدی
- وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ؛ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ، وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ. وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا، وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها، وَ تَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَواخِرَ، لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ، وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (فاطر/۱۲)
- يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ و الْمَرْجَان (رحمن/٢٢)
»» قرآن - شور و شیرین (۱):
https://eitaa.com/iEslaam/559
#زندگی #اخلاق #زن #شعر #سعدی
دوشنبه ۶ بهمن ۱۴۰۴
هر روز با اهل بیت
آیت الله بهجت:
منبر اميرالمؤمنين
چرا به بيانات رسول اکرم و عترت که در کتب نوشته و ضبط شده اهميت نمي‌دهيم؟ چرا ما شيعيان هر روز به پاي منبر اميرالمؤمنين و ائمه هدي و رسول الله نمي‌رويم و به حِکم، آداب و معارفي که - الي ما شاءالله - در اخبار آنها نهفته است گوش نمي‌دهيم؟ چرا هر روز احاديث اهل بيت را مطالعه نمي‌کنيم يا درباره آن درس و بحث نداريم؟
محروم شديم
ما در اثر متابعت نکردن از ائمه اطهار از خيلي چيزهاي دنيوي هم محروم شده‌ايم.
ذائقه ائمه
به هر اندازه از بيانات اهل بيت دور باشيم از خود ايشان دوريم. ممکن است به خاطر کثرت مراجعه به احاديث براي ما علم به مطالب پيدا شود و "مذاق ائمه" براي ما معلوم گردد. اگر به واسطه عدم مراجعه، چيزهايي از ما فوت شود که مأذون نباشيم چه عذري خواهيم داشت؟
#کتاب نفحات اعتقادی ص ۳۱
نکته:
تَشری که آقاي بهجت می‌زند، که باید هر روز با معصومین ارتباط داشته باشید، مصداقي براي "ذکر دائم" است که در ادعيه اومده:
مناجات کميل
اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتي مِنَ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً
تمام وقت مرا در شب و روز با ذکر و ياد خودت آباد کن.
مناجات شعبانيه
إِلٰهِي وَ أَلْهِمْنِي وَلَهاً بِذِكْرِكَ إِليٰ ذِكْرِكَ ...
وَ أَنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُدِيمُ ذِكْرَكَ ...
#اخلاق #حدیث #زندگی #بهجت #ذکر #کمیل #شعبانیه
سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴
#قرآن - اعمال فراموش‌شده
سوره مجادله
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً، فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا؛ أَحْصاهُ اللَّهُ وَ نَسُوهُ؛ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ (۶)
در روزی که خدا دوباره همه‌شان را زنده می‌کند، و از کارهایشان باخبرشان می‌سازد؛ همان کارهایی که خدا یکی‌یکی ثبتشان کرده است، ولی خودشان فراموش کرده‌اند. خدا شاهد همه چیز است.
#صحیفه سجادیه دعای ۳۱
اَللَّهُمَّ وَ عَلَيَّ تَبِعَاتٌ قَدْ حَفِظْتُهُنَّ، وَ تَبِعَاتٌ قَدْ نَسِيتُهُنَّ، وَ كُلُّهُنَّ بِعَيْنِكَ اَلَّتِي لاَتَنَامُ، وَ عِلْمِكَ اَلَّذِي لاَيَنْسَى.
خداوندا گرفتاريهايى بر دوشم سنگينى مى‌كند كه آنها را به ياد دارم و گرفتاريهايى نيز هست كه فراموش كرده‌ام و همه آنها در برابر ديده توست كه به خواب نمى‌رود و نزد علم توست كه در آن فراموشى راه ندارد.
»» گناهان فراموش‌شده:
https://eitaa.com/iEslaam/252
#قیامت #معاد #فراموشی #نسیان #شهادت #علم #عمل #مناجات
چهارشنبه ۸ بهمن ۱۴۰۴
#قرآن - آدم بی‌ظرفیت (۴)
سوره معارج
إِنَّ الإِنسانَ خُلِقَ هَلوعًا (١٩) إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعًا (٢٠) وَ إِذا مَسَّهُ الخَيرُ مَنوعًا (٢١)
انسان، بسیار حریص و کم‌طاقت آفریده شده است (۱۹) هنگامی که شری به او برسد، بسیار بی‌تاب است (۲۰) و هنگامی که خیر و خوشی به او برسد، به شدت بخیل (۲۱)
سوره فصلت
لا يَسْأَمُ الْإِنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَيْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ (۴۹) وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ: هذا لِي، وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً، وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى. فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِما عَمِلُوا، وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ (۵۰) وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ، وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعاءٍ عَرِيضٍ (۵۱)
انسان از دنياخواهى خسته نمى‌شود؛ ولى اگر مصيبتى برايش پيش بيايد، مأيوس و سرخورده مى‌شود (۴۹) اگر بعد از مصيبتى كه برايش پيش آمده، گوشه‌اى از رحمتمان را به او بچشانيم، حتماً مى‌گويد: «اين حق من است. فكر هم نمى‌كنم كه اصلاً قيامتى در كار باشد. به فرض هم به طرف خدا بَرم گردانند، موقعيتم پيش او بهتر خواهد بود.» ما حتماً بى‌دين‌ها را از رفتار خودشان باخبر مى‌كنيم و از عذابى نفس‌گير به آنها مى‌چشانيم (۵۰) وقتى چنين انسانى را از نعمت‌هاى مادى برخوردار كنيم، با سرمستى رو برمى‌گرداند و بى‌محلى مى‌كند. وقتى هم مصيبتى برايش پيش بيايد، مدام بى‌تابى مى‌كند (۵۱)
سوره یونس
وَ إِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ، إِذَا لَهُمْ مَكْرٌ فِي آيَاتِنَا. قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا. إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ (٢١)
و چون مردم را پس از رنج و آسيبى كه به آنان رسيده رحمت و آسايشى بچشانيم به ناگاه در [ابطال يا توجيه] آيات ما مكر و حيله به‌كار مى‌برند. بگو: مكر خدا سريع‌تر است، همانا فرستادگان ما (فرشتگان نويسنده اعمال) آنچه مكر و حيله به‌كار مى‌بريد مى‌نويسند.
سوره شوری
وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ؛ وَلَٰكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ. إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ (٢٧)
به فرض، خدا رزق و روزی بندگانش را سرشار کند، آنها در دنیا سرکشی می‌کنند؛ پس آن‌قدری که صلاح بداند، می‌فرستد؛ زیرا او حال بندگانش را می‌داند و می‌بیند. (۲۷)
نکته:
- آدم بی‌ظرفیت، سرفصلی است که بارها و بارها در قرآن آمده.
- در چند مورد اول، گفته شده "انسان"؛ يعني آدم نوعا اين طور است. در سوره يونس "ناس" (مردم)، و در سوره شوري "عباد" (بندگان) گفته شده، که به صورت جمع است؛ يعني اجتماع و جامعه بشري اين طور است.
- فراموشي، غفلت، دمدمي‌مزاج بودن، بي‌ظرفيت‌بودن، آفات اخلاقي آدم است.
- "خُلق الانسان" يعني طبع اوليه انسان، بي‌ظرفيتي است. خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ (أنبیاء/۳۷) يعني طبيعت اوليه انسان بي‌تابي و عجله است.
- اما صبر، تسليم، آرامش، اخلاق اکتسابي است، که بايد آموزش ديد، تمرين کرد و به دست آورد.
»» ظرفیت مومن:
https://eitaa.com/iEslaam/317
#اخلاق #نفس #ظرفیت #ضعیف #رحمت
پنجشنبه ۹ بهمن ۱۴۰۴
#قرآن - اصحاب فیل
سوره فیل
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
أَلَم تَرَ كَيفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصحابِ الفيلِ (١) أَلَم يَجعَل كَيدَهُم في تَضليلٍ (٢) وَ أَرسَلَ عَلَيهِم طَيرًا أَبابيلَ (٣) تَرميهِم بِحِجارَةٍ مِن سِجّيلٍ (٤) فَجَعَلَهُم كَعَصفٍ مَأكولٍ (٥)
مگر ندیدی پروردگارت با فیل‌سوارانِ (لشکر ابرهه) چه کرد؟! (۱) مگر نقشه شومشان را نقش بر آب نکرد؟! (۲) و بر سرشان پرندگانی دسته‌دسته اعزام نکرد؟! (۳) و با سنگ‌هایی از گِل سفت آنها را هدف‌گیری نکرد؟! (۴) خدا این‌طور همه‌شان را خُرد کرد. (۵)
نکته:
- در خشکي که حيواني بزرگتر از فيل نداريم؟ فيل در ارتش اون زمان، معادل ناوِ هواپیمابرِ اين زمونه.
- (أَلَم تَرَ) "مگر نديدي؟" از يک چيز قطعي که اتفاق افتاده و امکانش هست تکرار بشه مي‌گه.
- نگران ارتش‌هاي بزرگ جهان نباش. رَبّ امروز، همون ربّ ديروزه که اونها رو خرد و خمير کرد (کعصف مأکول).
- عيب در ايمان و باور ما به "رَبّ" است که ضعيف شده، و الا نه خدا عوض شده، و نه ما بی‌صاحبیم.
- ماجرای حمله ابرهه به مکه، که به واقعه اصحاب فیل شهرت دارد، در دوران عبدالمطلب، جد پیامبر و در همون سالی که پيامبر به دنيا آمد، رخ داد. ابرهه، فرمانروای یمن، با لشکری عظیم و فیل‌هایی جنگی به قصد تخریب کعبه رهسپار مکه شد. سپاه ابرهه، در مسير خودش شتران قریش را غارت کرد. عبدالمطلب برای بازپس‌گیری شتران خود نزد ابرهه رفت. هنگامی که ابرهه تصور کرد عبدالمطلب برای دفاع از کعبه آمده، او پاسخ داد: «من صاحب شترانم و این خانه نیز صاحبی دارد که از آن محافظت می‌کند.»
پس از این دیدار، عبدالمطلب به کنار کعبه رفت، دست به دعا برداشت و اشعار معروفی را در مقام استغاثه و توکل بر خداوند خواند:
لا هُمَّ إِنَّ الْمَرْءَ يَمْنَعُ رَحْلَهُ فَامْنَعْ رِحالَكَ
لايَغْلِبَنَّ صَلِيبُهُمْ وَ مِحالُهُمْ أَبَداً مِحَالَك
جَرُّوا جَمِيْعَ بِلادِهِمْ وَ الْفِيْلَ كَىْ يَسْبُوا عِيالَكَ
لا هُمَّ إِنَّ الْمَرْءَ يَمْنَعُ رَحْلَهُ فَامْنَعْ عِيْالَكَ
وَ انْصُرْ عَلى آلِ الصَّلِيبِ وَ عابِدِيهِ الْيَوْمَ آلَكَ
(خداوندا! هر كس از خانه خود دفاع مى كند، تو [هم] خانه ات را حفظ كن! هرگز نيايد روزى كه صليب آنها و قدرتشان بر نيروهاى تو غلبه كنند. آنها تمام نيروهاى بلاد خويش و فيل را با خود آورده اند تا ساكنان حرم تو را اسير كنند. خداوندا! هر كس از خانه خود دفاع مى كند، تو [هم] خانه ات را حفظ كن. و امروز ساكنان اين حرم را بر آل صليب و عبادت كنندگانش يارى فرما).
عبدالمطلب سپس به مردم مکه دستور داد تا به کوه‌ها پناه ببرند و اموال خود را نیز با خود ببرند.
هنگام طلوع آفتاب، سپاه ابرهه هرچه کرد نتوانست فیل جلوی کاروان را به طرف مکه حرکت دهد، تا زمانی که ابابیل از سمت افق ظاهر شدند؛ در حالی که سنگ‌ریزه‌هایی (سجیل) با خود داشتند. آن سنگ‌ها را بر سر لشکریان ابرهه ریختند، و هیچ سنگی نمی‌افتاد مگر آن‌که هدف را سوراخ می‌کرد. ابرهه که بعضی از آن سنگ‌ها به بدنش برخورد کرده بود تصمیم به فرار گرفت، تا سرانجام خود را به یمن رساند، ولی هنگامی که به یمن رسید، کشته شد و هیچ‌یک از همراهان او نیز به یمن نرسیدند.
http://noo.rs/KZPyg
- عاشق آن لحظه طوفانیم که پير مکه، با ايمان و آرامش، مقابل ابرقدرتِ زمانش، ايستاد و گفت: «أَنَا رَبُّ اَلْإِبِلِ، وَ لِهَذَا اَلْبَيْتِ رَبٌّ يَمْنَعُهُ».
»» قرآن - فئة قلیله:
https://eitaa.com/iEslaam/79
#دشمن #فیل #پرنده #حیوان #عذاب #عبدالمطلب #توکل #شعر
جمعه ۱۰ بهمن ۱۴۰۴
#دعا - نفس بی‌ظرفیت
#صحیفه سجادیه دعای ۵۰
فَأَسْأَلُكَ - اللَّهُمَّ - بِالْمَخْزُونِ مِنْ أَسْمَائِكَ، وَ بِمَا وَارَتْهُ الْحُجُبُ مِنْ بَهَائِكَ، إِلاَّ رَحِمْتَ هَذِهِ النَّفْسَ الْجَزُوعَةَ، وَ هَذِهِ الرِّمَّةَ الْهَلُوعَةَ؛ الَّتِي لاتَسْتَطِيعُ حَرَّ شَمْسِكَ، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ حَرَّ نَارِكَ؟ وَ الَّتِي لاتَسْتَطِيعُ صَوْتَ رَعْدِكَ، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ صَوْتَ غَضَبِكَ؟
از تو اى پروردگارم، درخواست مى‌كنم به حق اسمائى كه نزد خود پنهان دارى و به حق آن جمالى كه پرده‌ها مانع از درخشش آن شده‌اند، بر اين نفسِ نالان و اين تكه استخوانِ ناتوان رحم کن؛ نفسى كه تحمل گرماى خورشيدت را ندارد، پس چگونه حرارت آتش دوزخت را تحمل کند؟ و نفسى كه نمى‌تواند صداى رعد آسمان را بشنود، چگونه تاب شنيدن صداى خشم تو را دارد؟
سوره معارج
إِنَّ الإِنسانَ خُلِقَ هَلوعًا (١٩) إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعًا (٢٠) وَ إِذا مَسَّهُ الخَيرُ مَنوعًا (٢١)
»» قرآن - آدم بی‌ظرفیت (۴):
https://eitaa.com/iEslaam/609
#قرآن #مناجات #اخلاق #نفس #ظرفیت #ضعیف
شنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۴
#قرآن - اهانت ممنوع (۱)
سوره انعام
وَ لاتَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ، فَيَسُبُّوا اللهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ. كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ. ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ، فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (۱۰۸)
به معبود (و مقدسات) کسانی که غیر خدا را می‌خوانند دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی جهل و دشمنی، خدا را دشنام دهند. این چنین برای هر امّتی عملشان را زینت دادیم. پس بازگشت همه آنان به سوی پروردگارشان است؛ و آنها را از آنچه عمل می‌کردند، آگاه می‌سازد.
نکته:
- توهین به عقاید و مقدسات دیگران اکیدا ممنوع.
- اعتقادات و سنت‌های هر قومی برایش محترم و مقدس است. (زينا لکل امة عملهم)
- ناخواسته باعث می‌شوید که آنها نیز به مقدسات شما توهین کنند. (فيَسبّوا الله)
- عبادت آن هندو و گاوپرست برايش مقدس؛ خلفاء و صحابه در نظر اهل سنت، محترم؛ همانطور که اهل بيت در نظر شيعه مقدسند.
- کاری را به نام عشق به اهل بيت نکنيم که هم موجب نفرت‌پراکنی و تفرقه شود (إِنَّ الشيطانَ يَنزَغُ بَينَهُم. اسراء/۵۳) هم آنان را جری کند که سبّ اهل بيت کنند. فافهم نفَهم.
- احترام به عقايد ديگران در خانه و جامعه.
»» قرآن - اخلاق قرآنی:
https://eitaa.com/iEslaam/178
#اخلاق #اهانت #توهین #فحش #احترام
یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۴
اهانت ممنوع (۲)
آیت الله بهجت:
در شب عید غدیر و شبهای مثل آن، مانند شب و روز نهم ربيع و ... باید فضیلت این شبها و روزها و صاحب آنها، و مطاعن دشمنان ایشان، و احادیث وارده در زمینه ولایت، با اقامه دلیل و برهان، ذکر شود، تا موجب تقویت عقاید مذهبی مستمعین گردد؛ نه اینکه این گونه مجالس به خنده و لهو و لعب گذرانده شود.
در مجالسی که به مناسبت حضرت فاطمه برقرار می شود (نهم ربیع الاول) شایسته است فضایل و مناقب اهل بیت، به خصوص حضرت زهرا بیان گردد؛ و برگزاری مجالس خنده، بدون ذکر فضایل آنها خوب نیست.
این کار درست نیست که در این ایام (نهم ربیع) بنشینیم و مجسمه درست کنیم و بزنیم و بخندیم؛ زیرا نقل شده یا دیده شده که عامه متقابلاً بعضی از شیعیان را گرفته و شکنجه داده یا کشته‌اند و از این کار لذت برده‌اند، و چه بسا در اثر این گونه مجالس باشد، و ما در ریختن خون آنان شریک باشیم. آنها برای ما جای خنده نگذاشته‌اند. کارهایی کرده‌اند که باید برای آن گریه کرد.
همّ و اهتمام ما باید این باشد که مسئله ولایت، برای همگان از واضحات باشد؛ و برای تقویت ایمان مردم، تنها اکتفا به مجالس عید الزهراء نشود. بهترین راه برای این منظور، آن است که اثبات کنیم که اهل بیت مرجع احکام و فقه هستند.
#کتاب نفحات اعتقادی ص ۶۸ و ۶۹
»» قرآن - اهانت ممنوع (۱):
https://eitaa.com/iEslaam/612
#اخلاق #احترام #اهانت #توهین #فحش #فاطمه #بهجت
دوشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۴
دعای فرج
آیت الله بهجت:
راه خلاص از گرفتاری‌ها منحصر است به دعا کردن در خلوات برای فرج ولی عصر. نه دعای همیشگی و لقلقه زبان و صرف گفتن «عَجِّل فَرَجَه»؛ بلکه دعای با خلوص و صدق نیت، و همراه با توبه.
#کتاب نفحات اعتقادی ص ۷۸
در نماز حضور قلب نداریم، و کارهای ما احتجاب و پرده از دیدار آن حضرت است. با این حال به دروغ داد می‌زنیم: «عَجِّل فَرَجَه». آیا می‌خواهیم بیاید و به ما بگوید: به واجبات و محرمات ملتزم باشید. عجب تعجیلی را می‌خواهیم. عمل به قرآن نمی‌کنیم و می‌خواهیم به عترت عمل کنیم.
#کتاب نفحات اعتقادی ص ۸۳
#مهدی #ظهور #فرج #تعجیل #دعا #دروغ #بهجت #اخلاق
سه‌شنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴