خون حسین
رافِعُ رايةِ الهُدى بِمُهجَتِهِ
كاشِفُ ظُلمَةِ العَمى بِبَهْجَتِهِ
بِهِ استقامَتْ هذه الشريعةُ
بِهِ عَلَتْ أركانُها الرَّفيعةُ
بَنى المعالي بِمَعالي هِمَمِهِ
ما اخْضَرَّ عودُ الدينِ إلا بدمِهِ
با همّتِ خود، قله‌های افتخار بنا نهاد،
دین، جز با خونِ او، سبز و خرم نمی‌گشت.
بِنَفْسِهِ اشتَرَى حياةَ الدينِ
فِيا لَها مِن ثَمَنٍ ثَمينٍ
با جان خود، زندگی دین را خرید،
و چه بهای گران‌بهایی که پرداخت شد
أحيا معالمَ الهُدى بِروحِهِ
داوى جُروحَ الدينِ مِن جُروحِهِ
نشانه‌های هدایت را با روح خود زنده کرد،
و زخم‌های دین را با زخم‌های خود درمان نمود.
جَفَّتْ رياضُ العِلمِ بِالسُّمومِ
لَم‌يَرُوها إلا دَمُ المَظلومِ
باغ‌های علم مسموم و خشکیده بودند،
جز خون مظلوم آنها را آبياري نکرد.
فَأصْبَحَتْ مُورِقَةَ الأشجارِ
يانِعَةً زاكِيَةَ الثمارِ
أقعَدَ كُلُّ قائِمٍ بِنَهْضَتِهِ
حَتّى أقامَ الدينَ بَعْدَ كُبوتِهِ
قامَتْ بِهِ قواعِدُ التَّوحيدِ
مُذْ لَجَأتْ برُكَنِها الشَّديدِ
غَدَتْ به سَامِيَةَ القِبَابِ
مَعَاهِدَ السُّنَّةِ و الكِتَابِ
أفَاضَ كالحَيَا عَلَى الوِرَادِ
ماءَ الحياةِ و هُوَ ظَامٍ صَادِي
و كَظْه الظَّمَا و فِي طَيِّ الحَشَا
رَيَّ الوَرَى و اللهُ يَقْضِي ما يَشَا
وَ الْتَهَبَتْ أحْشَاؤُهُ مِنَ الظَّمَا
فَأمْطَرَتْ سَحَائِبُ القُدْسِ دِمَا
درونش از شدت عطش می‌سوخت و شعله‌ور بود،
تا اینکه ابرهای قدس، خون باریدند.
#کتاب مقتل مقرّم ص 139
بخشي از اُرجوزه انوار قدسیه از آيت‌الله شيخ محمدحسين اصفهاني
#حسین #محرم #جهاد #شهادت #شعر
چهارشنبه ۳ تیر ۱۴۰۵
#دعا - وجیها عندالله
زيارت عاشورا
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي عِنْدَكَ وَجِيهاً بِالْحُسَيْنِ عليه‌السلام في الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.
خدایا مرا پیش خود، به خاطر حسین علیه‌السلام، در دنیا و آخرت، آبرومند قرار بده.
نکته:
چه دعای ظریف و زیرکانه‌ای. با محبت و خدمت به امام حسین که عزیزکرده خداست، ما هم آبرو پیدا کنیم و وجيهاً عندالله بشيم.
#زیارت #حسین #محرم #عاشورا #شهادت
پنجشنبه ۴ تیر ۱۴۰۵
شکوه بتول
وَ إذْ أتَتْ بِنْتُ النَّبِيِّ لِرَبِّهَا
تَشْكُو، وَ لاتُخْفَى عَلَيْهِ خَافِيَّهْ
رَبِّ انْتَقِمْ مِمَّنْ أبَادُوا عِتْرَتِي
وَ سَبَوْا عَلَى عُجْفِ النِّيَاقِ بَنَاتِيهْ
وَ اللهِ يَغْضَبُ لِلْبَتُولِ بِدُونِ أنْ
تَشْكُو؛ فَكَيْفَ إذا أتَتْهُ شَاكِيَهْ
#کتاب نکته‌ها از گفته‌ها ج ۲ ص ۲۳۱
محمدعلی اَعسم که شاعری اهل نجف بوده "قصيده مقبوله" را با عنايت مخصوص اهل بيت در مرثیه سیدالشهدا سروده است.
دختر پیمبر، فاطمه اطهر، براي شکايت به پیشگاه پروردگار مي‌آید. البته که خدا از همه چيز مطلع است و چيزی بر او پوشیده نیست.
پروردگارا، از کسانی که عترت و خاندان مرا کشتند، و دخترانم را بر شتر به اسیری بردند، انتقام بگیر.
به خدا سوگند، اگر خاطر حضرت بتول، مکدّر شود، بدون شِکوه و شکايت هم خداوند خشم و غضب می‌کند؛ وای به هنگامی که حضرت، شاکی باشد.
#حسین #فاطمه #محرم #جهاد #شهادت #شعر
پنجشنبه ۴ تیر ۱۴۰۵
#دعا - یاران امام
دعای امام زمان پس از نماز صبح
فَصَلِّ عَلَى مَوْلاَيَ وَ سَيِّدِي صَاحِبِ الزَّمَانِ، وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَشْيَاعِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ، وَ اجْعَلْنِي مِنَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ، طَائِعاً غَيْرَ مُكْرَهٍ.
پروردگارا درود فرست بر مولای من و آقای من حضرت صاحب الزمان، و مرا هم از یاران آن بزرگوار و پیروان و مدافعین و نصرت‌کنندگانش قرار ده، و از آنان که در رکاب حضرتش به درجۀ رفیع شهادت می‌رسند، با کمال شوق و بی‌هیچ گونه کراهت بگردان.
#مهدی #جهاد #شهادت #جمعه
جمعه ۵ تیر ۱۴۰۵
#دعا - حمد خدا
دعاى روز جمعه
الْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ قَبْلَ الْإِنْشاءِ وَ الْإِحْياءِ، وَ الْآخِرِ بَعْدَ فَناءِ الْأَشْيَاءِ؛ الْعَلِيمِ الَّذِي لايَنْسَى مَنْ ذَكَرَهُ، وَ لايَنْقُصُ مَنْ شَكَرَهُ، وَ لايَخِيبُ مَنْ دَعاهُ، وَ لايَقْطَعُ رَجاءَ مَنْ رَجاهُ.
حمد و ستایش مخصوص خداست که اول است پیش از ایجاد جهان و احیاء زندگان، و آخر است پس از فنا و زوال موجودات عالم. دانایی است که هرگز چیزی فراموش نکند، و از نعمتش بر شکرگزاران کم نگذارد، و کسی که دعا کند به درگاهش محروم ننماید، و کسی که به او چشم امید دارد ناامید نگرداند.
نکته:
یکی از حمدهای زیباست که در ابتدای دعای مخصوص روز جمعه آمده.
#حمد
جمعه ۵ تیر ۱۴۰۵
#حدیث - بلای بزرگ، ثواب بزرگ
#نهج‌البلاغه خطبه ۱۹۲ (قاصعه)
كُلَّما كانَتِ الْبَلْوَى وَ الاِخْتِبارُ أَعْظَمَ، كانَتِ الْمَثُوبَةُ وَ الْجَزاءُ أَجْزَلَ.
هرچه بلا و آزمایش بزرگ‌تر، ثواب و پاداش بیشتر.
https://imamali.inoor.ir/nahj/text/sermon/193/
#علی #بلا #ابتلا #امتحان #آزمایش #ثواب
شنبه ۶ تیر ۱۴۰۵
#حدیث - سهم تو از دنیا
#نهج‌البلاغه، نامه ۳۱
إِنَّما لَكَ مِنْ دُنْياكَ ما أَصْلَحْتَ بِهِ مَثْواكَ.
https://imamali.inoor.ir/nahj/text/letter/273/
نکته:
يک جمله‌اي هست که به خانواده و بعضي از دوستان مي‌گم. معراج هرکسي همونجاست که الانه. در همون خونه، ميون همون خانواده، پدر و مادر، همسر و بچه. نگو اگر من جاي ديگه بودم، بهتر بودم. فکر نکن با اين شرايطي که داري به جايي نمي‌رسي. منظورم مسائل معنوي و اخلاقيه.
ببين مولا علی عليه‌السلام چي فرموده:
سهم تو از دنيا اونقدره که بتوني آخرتت رو درست کني.
چه از نظر زمان، چه از نظر امکانات. البته اگر پرتوقع و بي‌عرضه باشي، نه زمانش به کارت مياد، نه امکاناتش به درد مي‌خوره. مهم اينه که بخواي تغيير کني و بهتر بشي.
»» قرآن - شور و شیرین (۱):
https://eitaa.com/iEslaam/559
#زندگی #اخلاق #علی
دوشنبه ۸ تیر ۱۴۰۵
#دعا - رو مگردان
مناجات محبّين
وَ امْنُنْ بِالنَّظَرِ إِلَيْكَ عَلَيَّ، وَ انْظُرْ بِعَيْنِ الْوُدِّ وَ الْعَطْفِ إِلَيَّ، وَ لاتَصْرِفْ عَنِّي وَجْهَكَ.
با نگاه به من، بر من منّت گذار، و با چشم لطف و محبّت بنگر، و روی از من مگردان.
نکته:
نگرانی اولياء خدا اينه که لحظه‌اي رابطه‌شون قطع نشه و فاصله‌اي نيفته.
#مناجات #خمسه‌عشر #محبت #عارفانه
پنجشنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۵
#قرآن - توحید مسیح (بإذن الله)
- سوره آلعمران
وَ يُعَلِّمُهُ الكِتابَ وَ الحِكمَةَ وَ التَّوراةَ وَ الإِنجيلَ (٤٨)
وَ رَسولًا إِلىٰ بَني إِسرائيلَ: أَنّي قَد جِئتُكُم بِآيَةٍ مِن رَبِّكُم، أَنّي أَخلُقُ لَكُم مِنَ الطّينِ كَهَيئَةِ الطَّيرِ، فَأَنفُخُ فيهِ، فَيَكونُ طَيرًا بِإِذنِ اللَّهِ؛ وَ أُبرِئُ الأَكمَهَ وَ الأَبرَصَ، وَ أُحيِي المَوتىٰ بِإِذنِ اللَّهِ؛ وَ أُنَبِّئُكُم بِما تَأكُلونَ وَ ما تَدَّخِرونَ في بُيوتِكُم. إِنَّ في ذٰلِكَ لَآيَةً لَكُم، إِن كُنتُم مُؤمِنينَ (٤٩)
وَ مُصَدِّقًا لِما بَينَ يَدَيَّ مِنَ التَّوراةِ، وَ لِأُحِلَّ لَكُم بَعضَ الَّذي حُرِّمَ عَلَيكُم، وَ جِئتُكُم بِآيَةٍ مِن رَبِّكُم، فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطيعونِ (٥٠) إِنَّ اللَّهَ رَبّي وَ رَبُّكُم، فَاعبُدوهُ؛ هٰذا صِراطٌ مُستَقيمٌ (٥١)
(خداوند) به او کتاب و حکمت و تورات و انجیل را می‌آموزد. (۴۸)
(او را) پیامبری نزد بنی‌اسرائیل (قرار می‌دهد) که (به آنان می‌گوید:) «من برایتان نشانه و معجزه‌ای از جانب پروردگارتان آورده‌ام. من برایتان از گِل، به شکل پرنده می‌سازم. پس آنگاه در آن فوت می‌کنم، و با اجازه خداوند، پرندهای (واقعی) می‌شود. و کور مادرزاد و کسی را که مبتلا به بیماری (پوستی) پیسی است، شفا می‌دهم، و با اجازه‌ی خداوند، مردگان را زنده می‌کنم. و به شما خبر می‌دهم که چه می‌خورید و چه چیزهایی در خانه‌هایتان پنهان می‌کنید. بی‌گمان اگر مؤمن باشید، در این (امور)، نشانه و معجزه‌ای برایتان وجود دارد (۴۹)
در حالی که تصدیق‌کننده‌ی تورات هستم که پیش از من نازل شده است، و (آمده‌ام) تا برخی از چیزهایی را که بر شما حرام شده بود، بر شما حلال کنم، و از سوی پروردگارتان نشانه‌ای برایتان آورده‌ام. بنابراین، خود را از (عذاب) خدا در امان نگه دارید و از من اطاعت کنید؛ (۵۰) خداوند، پروردگار من و پروردگار شماست. پس او را بپرستید (که) راه راست همین است.» (۵۱)
- سوره مائده
إِذ قالَ اللَّهُ: يا عيسَى ابنَ مَريَمَ، اذكُر نِعمَتي عَلَيكَ وَ عَلىٰ والِدَتِكَ، إِذ أَيَّدتُكَ بِروحِ القُدُسِ، تُكَلِّمُ النّاسَ فِي المَهدِ وَ كَهلًا؛ وَ إِذ عَلَّمتُكَ الكِتابَ وَ الحِكمَةَ وَ التَّوراةَ وَ الإِنجيلَ؛
وَ إِذ تَخلُقُ مِنَ الطّينِ كَهَيئَةِ الطَّيرِ بِإِذني، فَتَنفُخُ فيها فَتَكونُ طَيرًا بِإِذني؛ وَ تُبرِئُ الأَكمَهَ وَ الأَبرَصَ بِإِذني؛ وَ إِذ تُخرِجُ المَوتىٰ بِإِذني؛
وَ إِذ كَفَفتُ بَني إِسرائيلَ عَنكَ إِذ جِئتَهُم بِالبَيِّناتِ، فَقالَ الَّذينَ كَفَروا مِنهُم: إِن هٰذا إِلّا سِحرٌ مُبينٌ (۱۱۰)
زمانی که خداوند فرمود: «ای عیسی پسر مریم، نعمت مرا بر تو و مادرت به یاد آور؛ آن گاه که تو را با جبرئیل نیرومند کردم. با مردم در گهواره و میان‌سالی سخن می‌‌گفتی. و زمانی که کتاب و حکمت و تورات و انجیل را به تو آموختم.
و زمانی که با اجازه من، از گِل، (چیزی) شبیه پرنده می‌‌ساختی و در آن می‌‌دمیدی؛ پس با اجازه‌ی من، پرندهای (واقعی) می‌‌شد. و کور مادرزاد و شخص مبتلا به بیماری پیسی را با اجازه من شفا می‌‌دادی. و زمانی که با اجازه من، مردگان را (از قبر، زنده) بیرون می‌‌آوردی.
و زمانی که (شر) بنی‌اسرائیل را (که توطئه‌ی کشتنت را ریخته بودند،) از تو برداشتم؛ آنگاه که برایشان معجزه‌‌ها آوردی. آنگاه، کسانی از ایشان که کافر بودند، گفتند: این فقط جادویی آشکار است.»
نکته:
- در اين آيات، چندين لطف و نعمت خاص خداوند به حضرت مسيح عليه‌السلام بيان شده.
- آن دسته از معجزات که شِبه‌خداوندی است (خلقت، احياء، شفا) "بإذن الله" و "بإذنی" دارد، تا مرز بين ربوبيت و عبوديت آشکار باشد.
- انبیاء و ائمه که ولیّ خدا در زمینند، حتی اجازه انجام کارهایی مانند خلقت و احياء را دارند.
- هر معجزه و غير معجزه‌ای به اذن خداست. هر حرکت و حیاتی در زندگي ما با اجازه اوست. لاحول و لاقوة الا بالله.
»» دعا - مقام اولیای خدا:
https://eitaa.com/iEslaam/146
#عیسی #معجزه #توحید #توکل #مرگ #زندگی #مرض #شفا
جمعه ۱۲ تیر ۱۴۰۵
#قرآن - توحید ابراهیم
سوره شعراء
فَإِنَّهُم عَدُوٌّ لي، إِلّا رَبَّ العالَمينَ (٧٧) الَّذي خَلَقَني فَهُوَ يَهدينِ (٧٨) وَ الَّذي هُوَ يُطعِمُني وَ يَسقينِ (٧٩) وَ إِذا مَرِضتُ فَهُوَ يَشفينِ (٨٠) وَ الَّذي يُميتُني ثُمَّ يُحيينِ (٨١) وَ الَّذي أَطمَعُ أَن يَغفِرَ لي خَطيئَتي يَومَ الدّينِ (٨٢) رَبِّ هَب لي حُكمًا وَ أَلحِقني بِالصّالِحينَ (٨٣)
البتّه این بت‌ها دشمن منند، مگر پروردگار جهانیان (۷۷) همان كه مرا آفرید، پس او راهنماییم می‌كند. (۷۸) او كه به من می‌خورانَد و می‌نوشانَد. (۷۹) و هرگاه بیمار شوم، او مرا شفا می‌بخشد. (۸۰) و او كسی است كه مرا می‌میراند، سپس زنده‌ام می‌كند. (۸۱) و او كسی است كه امید دارم روز جزا، خطاهای مرا ببخشد. (۸۲) پروردگارا به من حكمت مرحمت فرما، و مرا به صالحان ملحق كن (۸۳)
نکته:
همه چيزمون از اوست؛ آفرينش، مرگ و زندگی، بيماري و شفا، حتي خورد و خوراک.
#ابراهیم #توحید #توکل #مرگ #زندگی #مرض #شفا
شنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۵
#دعا - توحید در حمد
مناجات ذاكرين
أَنْتَ الْمُسَبَّحُ فِي كُلِّ مَكَانٍ، وَ الْمَعْبُودُ فِي كُلِّ زَمَانٍ، وَ الْمَوْجُودُ فِي كُلِّ أَوَانٍ، وَ الْمَدْعُوُّ بِكُلِّ لِسَانٍ، وَ الْمُعَظَّمُ فِي كُلِّ جَنَانٍ.
تو در هر مكان، ستوده و تسبيح‌شده‌اى؛ معبودِ در هر زمانی؛ در هر آن و لحظه‌ای، حاضر و موجودى؛ و خوانده‌شده به هر زبان؛ و در هر قلب و جان، بزرگ و گرامى داشته مى‌شوى.
الْمُسَبَّحُ: کسی که تسبیح و تنزیه می‌شود.
الْمَعْبُودُ: معبود، آن که شایستهٔ پرستش است.
الْمَوْجُودُ: موجود و حاضر.
بِكُلِّ لِسَانٍ: با هر زبان و هر گویش.
الْمُعَظَّمُ: بزرگ داشته‌شده، گرامی‌داشته‌شده.
جَنَان: جمعِ «جَنان» به معنای دل، قلب و باطن انسان (نه «جَنان» به معنای بهشت). «فِي كُلِّ جَنَانٍ» یعنی در هر دل و قلبی.
امام خمینی:
تمام مَحامدی که در عالم است، هر کمالی، هر حمدی، هر ستایشی که باشد، به او واقع می‌شود، برای اوست. غذایی را که می‌خورد تعریف می‌کند که چه غذای لذیذی بود، این حمد خداست؛ خود آدم نمی‌داند.
چه آدم خوبی است. چه فیلسوف و دانشمندی است. این حمد است، یه ثنا است. این ثنا برای خداست. خود آدم نمی‌داند این را. برای چه؟ برای اینکه آن فیلسوف و دانشمند از خودش هیچ ندارد، هر چه هست جلوه اوست. آنچه هم که ادراک کرده، با عقلی ادراک کرده که جلوه اوست. خود ادراک جلوه اوست. خود مُدرَک جلوه اوست. همه چیز از اوست.
آدم خیال می‌کند مثلًا از این فرش دارد تعریف می‌کند، از این آدم دارد تعریف می‌کند. هیچ حمدی برای غیر خدا واقع نمی‌شود. هیچ ستایشی برای غیر خدا واقع نمی‌شود. شما هر کسي را ستايش مي‌کنيد، براي چيزي است که در اوست. عدم را هيچ وقت ستايش نمي‌کنيد.
#کتاب تفسیر سوره حمد ص ۱۰۲
نکته:
- المَدعوُّ بکُلِ لِسان: اين جمله خيلي حرف دارد. زبان انسان، زبان ملائکه، زبان اجنه، زبان مسلمان، زبان مسيحي و يهودي، زبان زرتشتي و هندو، حتي زبان غير خداپرست و خداشناس.
- مثل اين مي‌ماند که در اداره‌اي، شما از کسي که برايت چايي آورده تشکر کني. اين تشکر در اصل برمي‌گردد به رئيس آنجا که پول قند و چايي و آب و گاز و برق و حقوقِ آبدارچي را مرتب مي‌دهد، تا چايي را دم کند و به دست شما بدهد؛ با اينکه شما اسمي از رئيس آنجا نياوردي و حتي نمي‌شناسي که کيست.
#حمد #توحید #خمینی
سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵