eitaa logo
یادداشت قرآنی
15 دنبال‌کننده
11 عکس
6 ویدیو
16 فایل
هذا ذِکر Admin: @tel_ir
مشاهده در ایتا
دانلود
- توحید ابراهیم سوره شعراء فَإِنَّهُم عَدُوٌّ لي، إِلّا رَبَّ العالَمينَ ‌(٧٧) الَّذي خَلَقَني فَهُوَ يَهدينِ ‌(٧٨) وَ الَّذي هُوَ يُطعِمُني وَ يَسقينِ ‌(٧٩) وَ إِذا مَرِضتُ فَهُوَ يَشفينِ ‌(٨٠) وَ الَّذي يُميتُني ثُمَّ يُحيينِ ‌(٨١) وَ الَّذي أَطمَعُ أَن يَغفِرَ لي خَطيئَتي يَومَ الدّينِ ‌(٨٢) رَبِّ هَب لي حُكمًا وَ أَلحِقني بِالصّالِحينَ ‌(٨٣) البتّه این بت‌ها دشمن منند، مگر پروردگار جهانیان (۷۷) همان كه مرا آفرید، پس او راهنماییم می‌كند. (۷۸) او كه به من می‌خورانَد و می‌نوشانَد. (۷۹) و هرگاه بیمار شوم، او مرا شفا می‌بخشد. (۸۰) و او كسی است كه مرا می‌میراند، سپس زنده‌ام می‌كند. (۸۱) و او كسی است كه امید دارم روز جزا، خطاهای مرا ببخشد. (۸۲) پروردگارا به من حكمت مرحمت فرما، و مرا به صالحان ملحق كن (۸۳) نکته: همه چيزمون از اوست؛ آفرينش، مرگ و زندگی، بيماري و شفا، حتي خورد و خوراک. شنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۵
- توحید در حمد مناجات ذاكرين أَنْتَ الْمُسَبَّحُ فِي كُلِّ مَكَانٍ، وَ الْمَعْبُودُ فِي كُلِّ زَمَانٍ، وَ الْمَوْجُودُ فِي كُلِّ أَوَانٍ، وَ الْمَدْعُوُّ بِكُلِّ لِسَانٍ، وَ الْمُعَظَّمُ فِي كُلِّ جَنَانٍ. تو در هر مكان، ستوده و تسبيح‌شده‌اى؛ معبودِ در هر زمانی؛ در هر آن و لحظه‌ای، حاضر و موجودى؛ و خوانده‌شده به هر زبان؛ و در هر قلب و جان، بزرگ و گرامى داشته مى‌شوى. الْمُسَبَّحُ: کسی که تسبیح و تنزیه می‌شود. الْمَعْبُودُ: معبود، آن که شایستهٔ پرستش است. الْمَوْجُودُ: موجود و حاضر. بِكُلِّ لِسَانٍ: با هر زبان و هر گویش. الْمُعَظَّمُ: بزرگ داشته‌شده، گرامی‌داشته‌شده. جَنَان: جمعِ «جَنان» به معنای دل، قلب و باطن انسان (نه «جَنان» به معنای بهشت). «فِي كُلِّ جَنَانٍ» یعنی در هر دل و قلبی. امام خمینی: تمام مَحامدی که در عالم است، هر کمالی، هر حمدی، هر ستایشی که باشد، به او واقع می‌شود، برای اوست. غذایی را که می‌خورد تعریف می‌کند که چه غذای لذیذی بود، این حمد خداست؛ خود آدم نمی‌داند. چه آدم خوبی است. چه فیلسوف و دانشمندی است. این حمد است، یه ثنا است. این ثنا برای خداست. خود آدم نمی‌داند این را. برای چه؟ برای اینکه آن فیلسوف و دانشمند از خودش هیچ ندارد، هر چه هست جلوه اوست.‌ ‌‌آنچه هم که ادراک کرده، با عقلی ادراک کرده که جلوه اوست. خود ادراک جلوه اوست. خود مُدرَک جلوه اوست. همه چیز از اوست. آدم خیال می‌کند مثلًا از این فرش دارد تعریف می‌کند، از این آدم دارد تعریف می‌کند. هیچ حمدی برای غیر خدا واقع نمی‌شود. هیچ ستایشی برای غیر خدا واقع نمی‌شود. شما هر کسي را ستايش مي‌کنيد، براي چيزي است که در اوست. عدم را هيچ وقت ستايش نمي‌کنيد. تفسیر سوره حمد ص ۱۰۲ نکته: - المَدعوُّ بکُلِ لِسان: اين جمله خيلي حرف دارد. زبان انسان، زبان ملائکه، زبان اجنه، زبان مسلمان، زبان مسيحي و يهودي، زبان زرتشتي و هندو، حتي زبان غير خداپرست و خداشناس. - مثل اين مي‌ماند که در اداره‌اي، شما از کسي که برايت چايي آورده تشکر کني. اين تشکر در اصل برمي‌گردد به رئيس آنجا که پول قند و چايي و آب و گاز و برق و حقوقِ آبدارچي را مرتب مي‌دهد، تا چايي را دم کند و به دست شما بدهد؛ با اينکه شما اسمي از رئيس آنجا نياوردي و حتي نمي‌شناسي که کيست. سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵
- راضیة مرضیة يا أَيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ، ‌اِرجِعي إِلىٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً؛ فَادخُلي في عِبادي، وَ ادخُلي جَنَّتي ‌(فجر/٣٠) جمعه ۱۹ تیر ۱۴۰۵
به قدر زنبور آیت‌الله بهجت: بعضی از حیوانات مانند زنبور عسل و حیوانات شیرده، به مردم منفعت می‌رسانند. انسان نیز ممکن است برای دین و مردم نافع باشد. اگر ما نیز به اندازه توان خود در هدایت مردم تلاش و كوشش كنیم، آیا امکان دارد که مورد عنایت «عَیْنُ اللَّهِ النَّاظِرَةِ» و امام زمان ﷺ نباشیم؟! اگر در راه آن حضرت باشیم، چنان چه به ما بد و ناسزا هم بگویند و یا سُخریه (مسخره) کنند، نباید ناراحت شویم، بلکه هم چنان باید در آن راه حق و حقیقت ثابت قدم و استوار بوده و در ناملایمات صبر و استقامت داشته باشیم. خوردن و خوابیدن و پرداختن به بعضی شؤون حیوانی، ما را از برخی حیوانات پایین‌تر آورده است. خداوند متعال می‌فرماید: «وَ أَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ» (و پروردگارت به زنبور عسل وحی نمود). خدا می‌داند که زنبور عسل چه کارهای عجیبی را می‌کند که ما انسان‌ها با ادعای شرافت معلوم نیست بتوانیم انجام دهیم. حضرت رسول اکرم ﷺ می‌فرماید: «حُبِّبَ إِلَيَّ مِنْ دُنْيَاكُمُ النِّسَاءُ وَ الطِّيبُ وَ جُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِي فِي الصَّلَاةِ» (از دنیای شما سه چیز مورد علاقه من است: زنان و بوی خوش، ولی نور چشم من در نماز قرار داده شده است). هر کدام از اینها محبوبیت و لذت تکوینی دارد، ولی لذتی که در نماز است بیشتر از لذت آن دو است؛ اما چه کنیم که در ذائقه‌ی ما شور و تلخ است. لذا هر چه زودتر می‌خواهیم نماز را به آخر برسانیم و از آن فارغ شویم. بعضی از پروانه‌ها و زنبورها نیز بوی خوش را طالبند، بهره گرفتن از جنس مخالف هم مشترک بین حیوانات است؛ ولی این از مختصات و امتیازات انسان کامل است که از نماز لذت می‌برد. شط شراب ص ۱۱۳ یکشنبه ۲۱ تیر ۱۴۰۵
- کوشش و کشش به رحمتِ سرِ زلفِ تو واثقم، ور نه کشش چو نبود از آن سو، چه سود کوشيدن؟ سوره نور (توحید در تزکیه) يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا لاتَتَّبِعوا خُطُواتِ الشَّيطانِ. وَ مَن يَتَّبِع خُطُواتِ الشَّيطانِ فَإِنَّهُ يَأمُرُ بِالفَحشاءِ وَ المُنكَرِ. وَ لَولا فَضلُ اللَّهِ عَلَيكُم وَ رَحمَتُهُ ما زَكىٰ مِنكُم مِن أَحَدٍ أَبَدًا؛ وَلٰكِنَّ اللَّهَ يُزَكّي مَن يَشاءُ، وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ (۲۱) اى اهل ايمان، از وسوسه‌هاى شيطان پيروى نكنيد و هر كه از وسوسه‌هاى شيطان پيروى كند، او به فحشا و كار زشت فرمان مى‌دهد. و اگر فضل و رحمت پروردگار شامل حال شما نشود، يك نفر از شما در هيچ زمانى پاكيزه نخواهد شد؛ ولكن خداوند هر كه را بخواهد پاكيزه مى‌نمايد، كه او شنوا و آگاه است. نکته: - در راه بندگي، ما يه کوشش داريم و يک کِشش، که هر دو براي طي طريق و رسيدن به مقصد، لازمه. بی‌کشش، کوشش عاشق، به مقامی نرسد فارغ از سعی بود سالک اگر مجذوب است کوشش یعنی اراده و قدم برداشتن ما کشش یعنی جَذبه و توفيقات الهی - لاتَتَّبِعوا خُطُواتِ الشَّيطان: کوشش، انجام همين اعمال عادي روزانه است؛ انجام واجبات و ترک مُحرّمات. - فَضلُ اللَّهِ عَلَيكُم وَ رَحمَتُه: کشش يعني توفيقات خاصي که نصيب‌مون مي‌شه. هداياي خاصي که هر از گاهي بهمون داده مي‌شه و تو کاسه‌مون مي‌ريزند. چيزهاي معنوي که به طوري عادي يا بهش نمي‌رسيم يا به اين زودي‌ها نخواهيم رسيد. چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵
- علم و ایمان سوره بقره إِنَّ اللَّهَ لايَستَحيي أَن يَضرِبَ مَثَلًا ما بَعوضَةً فَما فَوقَها. فَأَمَّا الَّذينَ آمَنوا فَيَعلَمونَ أَنَّهُ الحَقُّ مِن رَبِّهِم، وَ أَمَّا الَّذينَ كَفَروا فَيَقولونَ ماذا أَرادَ اللَّهُ بِهٰذا مَثَلًا؟ يُضِلُّ بِهِ كَثيرًا وَ يَهدي بِهِ كَثيرًا وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الفاسِقينَ (٢٦) خداوند از این که (به موجودات ظاهرا کوچکی مانند) پشه، و حتی کمتر از آن، مثال بزند شرم نمی‌کند. (در این میان) آنان که ایمان آورده‌اند، می‌دانند که آن، حقیقتی است از طرف پروردگارشان؛ و اما آنها که راه کفر را پیموده‌اند، (این موضوع را بهانه کرده) می‌گویند: «منظور خداوند از این مثل چه بوده است؟!» (آری،) خدا جمع زیادی را با آن گمراه، و گروه بسیاری را هدایت می‌کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می‌سازد. (۲۶) نکته: - فَأَمَّا الَّذينَ آمَنوا فَيَعلَمونَ أَنَّهُ الحَقُّ مِن رَبِّهِم: آن که ایمان آورد و پای باورش ماند، به علم و حقیقت می‌رسد. - أَنَّهُ الحَقُّ مِن رَبِّهِم: ان شاءالله وقتی که آن حقيقت محض، ظهور پيدا کرد، از آنان باشيم که او را بشناسيم و قبول کنيم. - الَّذينَ آتَيناهُمُ الكِتابَ يَعرِفونَهُ كَما يَعرِفونَ أَبناءَهُم؛ وَ إِنَّ فَريقًا مِنهُم لَيَكتُمونَ الحَقَّ وَ هُم يَعلَمونَ (بقره/۱۴۶) کسانی که به آنان کتاب داده‌ایم (اهل علم و کتاب) او (پیامبر) را همچون فرزندان خود می‌شناسند؛ و گروهی از آنان با آن که می‌دانند، حقيقت را کتمان می‌کنند. - الَّذينَ آتَيناهُمُ الكِتابَ يَعرِفونَهُ كَما يَعرِفونَ أَبناءَهُمُ؛ الَّذينَ خَسِروا أَنفُسَهُم فَهُم لايُؤمِنونَ (انعام/۲۰) اهل کتاب او را همانند فرزندان خود می‌شناسند (ولی حاضر به پذیرفتن نیستند)؛ کسانی که به خودشان زیان زدند، ایمان نمی‌آورند. - هي نگو امام زمان ظهور کن. برو آمادگي ظهور پيدا کن. چهارشنبه ۳۱ تير ۱۴۰۵
- الّف بين قلوبهم وَ إِن يُريدوا أَن يَخدَعوكَ فَإِنَّ حَسبَكَ اللَّهُ؛ هُوَ الَّذي أَيَّدَكَ بِنَصرِهِ وَ بِالمُؤمِنينَ (٦٢) وَ أَلَّفَ بَينَ قُلوبِهِم. لَو أَنفَقتَ ما فِي الأَرضِ جَميعًا ما أَلَّفتَ بَينَ قُلوبِهِم، وَلٰكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَينَهُم. إِنَّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ (انفال/٦٣) و اگر بخواهند با تو نیرنگ کنند، قطعاً خداوند تو را بس است. اوست که با امدادهای خویش و حمایت مؤمنان، تو را یاری کرده است. (۶۲) و میان دل‌های مؤمنان الفت داد. اگر تو همه آنچه را در زمین است، خرج می‌کردی، نمی‌توانستی میان قلوبشان محبّت و الفت پدید آوری؛ ولی خداوند میان آنان پیوند داد. او شکست‌ناپذیر و حکیم است. (۶۳) پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵
- یا رفیق دعاى جوشن كبير يا حَبِيبَ مَنْ لا حَبِيبَ لَهُ. يا طَبِيبَ مَنْ لا طَبِيبَ لَهُ. يا مُجِيبَ مَنْ لا مُجِيبَ لَهُ. يا شَفِيقَ مَنْ لا شَفِيقَ لَهُ. يا رَفِيقَ مَنْ لا رَفِيقَ لَهُ. يا مُغِيثَ مَنْ لا مُغِيثَ لَهُ. يا دَلِيلَ مَنْ لا دَلِيلَ لَهُ. يا أَنِيسَ مَنْ لا أَنِيسَ لَهُ. يا راحِمَ مَنْ لا راحِمَ لَهُ. يا صاحِبَ مَنْ لا صاحِبَ لَهُ. نکته: - چه لطف و مرحمتی که اجازه دادند رفیق صداشون کنیم. - متن دعا، روان و گوياست و نياز به ترجمه ندارد. »» دعا - کمال انقطاع (۴) https://eitaa.com/iEslaam/754 شنبه ۳ مرداد ۱۴۰۵
نماز، وقت ملاقات آيت الله بهجت نماز بالاترین وقت ملاقات، و استحضار و حضور در محضر خداست. چقدر مردم در مراتب قوسِ صعود و نزول، با هم تفاوت دارند. نماز برای خضوع و خشوع جعل شده است، با همه مراتب خضوع و خشوع؛ ولی چقدر تفاوت دارد نماز و حال کسی که حقیقتاً نمازگزار است و حاضر است، با نماز و حال آن کسی که ادای نمازگزار را در می‌آورد و شبیه نمازگزار است. البته چنین کسی تکلیفش ساقط است و عقاب ندارد؛ ولی نماز او، آثار و خواص نماز حقیقی را ندارد. ما شبیه و صورت نماز را به‌جا می‌آوریم و فایده آن، فقط اسقاط تکلیف است؛ به خلاف نماز سلمان که آن همه خواص و آثار در تنویر (نورانيت) قلب داشت. همین نماز را که ما با تهدید - به چوب و تازیانه و عقوبت جهنمی‌شدن در صورت ترک آن - انجام می‌دهیم، آقایان می‌فرمایند از همه چیز لذیذتر است. نماز جامی است از اَلذّ لذایذ، که چنین خمری خوش‌گوار در عالم وجود، نیست. شط شراب ص ۱۴۵ يکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵
- توبه سخت سوره توبه وَ عَلَى الثَّلاثَةِ الَّذينَ خُلِّفوا، حَتّىٰ إِذا ضاقَت عَلَيهِمُ الأَرضُ بِما رَحُبَت، وَ ضاقَت عَلَيهِم أَنفُسُهُم، وَ ظَنّوا أَن لا مَلجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلّا إِلَيهِ؛ ثُمَّ تابَ عَلَيهِم لِيَتوبوا؛ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيمُ (١١٨) و به آن سه نفر (لطف و عنایت کرد)؛ همان‌ها که (به علت بی‌تفاوتی‌شان، از همراهی در جهاد) جا گذاشته شدند (و همه آنان را طرد کردند). پس هنگامی‌که زمین با همه وسعتش بر آنان تنگ شد، و از خود به تنگ آمدند، و یقین کردند که جز نزد خدا هیچ پناهگاهی در مقابل او وجود ندارد، آنگاه خدا به آنان لطف و عنایت کرد تا آنان توبه کنند؛ زیرا این خداست که بسیار توبه‌پذیر و مهربان است. نکته: - يه وقت آدم با زبون خوش، يا با يه حادثه و اتفاق، دچار تحول مي‌شه و از مسير خطايي که در زندگي داره، برمي‌گرده. يه وقت نه، نياز به يه گوش‌مالي حسابي داره. از زمين و زمان برش مي‌باره، از درون دچار عذاب مي‌شه. تا به مرحله "انقطاع" برسه و جز خدا نبينه. ظَنّوا أَن لا مَلجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلّا إِلَيهِ - ظَنّوا: اين ظنّي که اينجاست به معناي احتمال و گمان نيست؛ به معناي اعتقاد و يقينيه. باوري که با پوست و جونت بهش رسيدي. - دعای کمیل، همين حقیقت رو به زبان دل می‌گه که من جز تو کسی را ندارم: اللّٰهُمَّ لاأَجِدُ لِذُنُوبِي غافِراً، وَ لا لِقَبائحِي ساتِراً، وَ لا لِشَيْ‌ءٍ مِنْ عَمَلِيَ الْقَبِيحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَيْرَكَ،‌ لا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ وَ بِحَمْدِكَ ... إِلٰهِي وَ رَبِّي، مَنْ لِي غَيْرُكَ، أَسْأَلُهُ كَشْفَ ضُرِّي وَ النَّظَرَ فِي أَمْرِي؟ - مثل حضرت یونس که سوار کشتی رفت و در دل نهنگ برگشت: وَ ذَا النّونِ إِذ ذَهَبَ مُغاضِبًا، فَظَنَّ أَن لَن‌نَقدِرَ عَلَيهِ؛ فَنادىٰ فِي الظُّلُماتِ أَن: لا إِلٰهَ إِلّا أَنتَ، سُبحانَكَ، إِنّي كُنتُ مِنَ الظّالِمينَ (انبياء/٨٧) - ضاقَت عَلَيهِمُ الأَرض: عوامل محيطي، خانواده، دوست، جامعه. - ضاقَت عَلَيهِم أَنفُسُهُم: عوامل دروني، حالات روحي، عذاب وجدان، افسردگي، استرس، ناآرامي. - ضاق هم‌ریشه با مَضیقه است؛ یعنی تنگنا، بیچارگی، نهایت درماندگی. - زیباترین چيز، همین تغییر نگاه است. ابتدا دنبال راه‌های دیگر می‌گردی، و وقتی به نهایت درماندگی می‌رسی، می‌فهمی که نه فقط بهترین پناه، بلکه تنها پناه خداست. - گاهی لطف خداست که همه راه‌ها را می‌بندد، تا تنها راهِ درست را پیدا کنی. زان به تاریکی گذاری بنده را تا ببیند آن رخِ تابنده را پروین اعتصامی »» دعا - بلای خوب https://eitaa.com/iEslaam/722 چهارشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
- مزد کار دنیا سوره شوری - حرث الدنیا مَن كانَ يُريدُ حَرثَ الآخِرَةِ نَزِد لَهُ في حَرثِهِ؛ وَ مَن كانَ يُريدُ حَرثَ الدُّنيا نُؤتِهِ مِنها، وَ ما لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَصيبٍ (٢٠) هركه محصول آخرت خواهد در محصول او مى‌افزاييم؛ و هركه محصول دنيا خواهد او را از آن بهره مى‌دهيم و در آخرت هيچ بهره‌اى نخواهد داشت. سوره هود - حياة الدنیا مَن كانَ يُريدُ الحَياةَ الدُّنيا وَ زينَتَها نُوَفِّ إِلَيهِم أَعمالَهُم فيها وَ هُم فيها لايُبخَسونَ ‌(١٥) أُولٰئِكَ الَّذينَ لَيسَ لَهُم فِي الآخِرَةِ إِلَّا النّارُ، وَ حَبِطَ ما صَنَعوا فيها، وَ باطِلٌ ما كانوا يَعمَلونَ (١٦) هركه زندگانى دنيا و زينت آن را بخواهد در همين دنيا [پاداش] اعمالشان را به آنان كاملا خواهيم داد و آنان در دنيا هيچ كم‌وكاستى نبينند (١٥) آنانند كه در آخرت بهره‌اى جز آتش ندارند و آن‌چه در دنيا انجام داده‌اند تباه و بى‌اثر، و آن‌چه مى‌كرده‌اند باطل و نابود خواهد بود (١٦) سوره احقاف - حياة الدنیا وَ يَومَ يُعرَضُ الَّذينَ كَفَروا عَلَى النّارِ: أَذهَبتُم طَيِّباتِكُم في حَياتِكُمُ الدُّنيا وَ استَمتَعتُم بِها؛ فَاليَومَ تُجزَونَ عَذابَ الهونِ بِما كُنتُم تَستَكبِرونَ فِي الأَرضِ بِغَيرِ الحَقِّ وَ بِما كُنتُم تَفسُقونَ (۲۰) روزی که بی‌‌دین‌ها دچار آتش می‌شوند، به آنها می‌گویند: «در زندگیِ دنیا از همه خوشی‌ها بهره بردید و در لذت‌های مادی غرق شدید؛ ولی امروز خوار و ذلیل می‌شوید، به‌سزای اینکه به‌ناحق روی زمین تکبر می‌کردید و نیز برای اینکه دائم مشغول نافرمانی بودید!» نکته: - آخر و عاقبت دانشمندان و مخترعان، و افراد و خوب و خيّر از غيرمومنان چه مي‌شود؟ آنان که به خدا و قيامت و جهان آخرت باور نداشتند، و در دنيا هرجور دل‌شان خواست زندگي کردند، نتيجه تلاش‌شان را در دنيا گرفته‌اند. - مَن كانَ يُريدُ الحَياةَ الدُّنيا وَ زينَتَها: هرکس که به دنبال دنياست، برنامه‌ريزيش براي همينجاست. - مَن كانَ يُريدُ حَرثَ الدُّنيا نُؤتِهِ مِنها: ثمره تلاش و زحمتش را همين‌جا دريافت مي‌‌کند. حالا پول باشد و ثروت، يا مقام باشد و شهرت. - ما لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَصيب. حَبِطَ ما صَنَعوا فيها. باطِلٌ ما كانوا يَعمَلون: اما در آخرتي که قبولش نداشتند و برايش برنامه‌اي نچيدند، دست‌خاليند. - أَذهَبتُم طَيِّباتِكُم في حَياتِكُمُ الدُّنيا وَ استَمتَعتُم بِها: جيک جيک مستونت بود، فکر زمستونت بود؟ - بِما كُنتُم تَستَكبِرونَ فِي الأَرضِ بِغَيرِ الحَقِّ، وَ بِما كُنتُم تَفسُقون: ظاهرا که مخاطب اين آيه، آن دسته از اهل دنياست که آدم درستي نيستند. اهل فسق و فجورند. - مَن كانَ يُريدُ حَرثَ الآخِرَةِ نَزِد لَهُ في حَرثِه: عده‌اي در دنيا تلاش مي‌کنند، زهد و رياضت مي‌کشند، از لذت گناه چشم‌پوشي مي‌کنند، چون همت والايي دارند و نگاه‌شان به افق‌هاي دور است. - مزد کار دنیا: https://eitaa.com/iEslaam/150 - حیاة الدنیا: https://eitaa.com/iEslaam/165 دوشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۵