eitaa logo
یادداشت قرآنی
15 دنبال‌کننده
11 عکس
6 ویدیو
16 فایل
هذا ذِکر Admin: @tel_ir
مشاهده در ایتا
دانلود
5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
- علائم ظهور!؟ آیت الله خامنه‌ای: از کار عامیانه و جاهلانه به شدت باید پرهیز کرد. از جمله‌ی چیزهایی که می‌تواند یک خطر بزرگ باشد، کارهای عامیانه و جاهلانه و دور از معرفت و غیر متکی به سند و مدرک در مسئله‌ی مربوط به امام زمان است، که همین زمینه را برای مدعیان دروغین فراهم می‌کند. کارهای غیرعالمانه، غیرمستند، غیر متکی به منابع و مدارک معتبر، صرف تخیلات و توهمات؛ این جور کاری مردم را از حالت انتظار حقیقی دور می‌کند، زمینه را برای مدعیان دروغگو و دجال فراهم می‌کند. از این بایستی به شدت پرهیز کرد. بعضی از این چیزهایی که راجع به علائم ظهور هست، قطعی نیست؛ چیزهایی است که در روایات معتبرِ قابل استناد هم نیامده است. روایات ضعیف است، نمی‌شود به آنها استناد کرد. آن مواردی هم که قابل استناد هست، این جور نیست که بشود راحت تطبیق کرد. https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=12889 چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۳
- فئة قلیله سوره بقره فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا: لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ. قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو اللَّهِ: كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ. وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ (۲۴۹) هنگامی که او و یاوران باایمانش از آن نهر گذشتند، [چون دشمن را دیدند، از کمیِ نفرات خود، ترسیدند و] گفتند: «امروز ما توانایی مقابله با جالوت و سپاهیان او را نداریم.» امّا آنان که اعتقاد داشتند خدا را ملاقات خواهند کرد، گفتند: «چه بسا گروهی اندک که با اذن خدا بر گروهی بسیار پیروز شدند.» و خداوند با صابران [و استقامت‌کنندگان] است. (۲۴۹) پنجشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۳
- مقام شاکرین وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْکُورٌ دعای نور پنجشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۳
دعای روزی وَ لاَتُعَنِّنِي بِطَلَبِ مَا لَمْ‌تُقَدِّرْ لِي فِيهِ رِزْقاً. فَإِنَّكَ غَنِيٌّ عَنْ عَنَائِي، وَ أَنَا فَقِيرٌ إِلَى رَحْمَتِكَ. و مرا در طلب چیزی که بر من روزی مقدّر نفرموده‌ای به مشقّت مینداز؛ که تو از رنج و عذاب من بی‌نیازی و من محتاج به رحمت نامنتهای توام. دعای طلب رزق (تعقیب نماز عشا) نکته: الهی! این بنده چه داند که چه می‌باید جُست؟ داننده تویی، هر آنچه دانی، آن ده خواجه عبدالله انصاری پنجشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۳
- قول سدید (تقوای زبان) سوره احزاب يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا ﴿٧٠﴾ يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ، وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ؛ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا ﴿٧١﴾ چشمه اشکم چو دوش، از گنه آمد به جوش سیل سرشک آمد و برد دلم را ز هوش پیر مغان شد عیان، گفت فغان ای جوان در رصدِ این زبان، تا تو توانی بکوش خیر و صلاحت دهد، بار گناهت نهد با تو نوازش کند، آن اِلهِ عیب‌پوش جمعه ۲۳ آذر ۱۴۰۳
- جن سوره جن قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ؛ فَقَالُوا: إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا ﴿١﴾‏ يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ. فَآمَنَّا بِهِ وَ لَن نُّشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا ﴿٢﴾‏ وَ أَنَّهُ تَعَالَىٰ جَدُّ رَبِّنَا، مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَ لَا وَلَدًا ﴿٣﴾‏ بگو: به من وحى شده كه گروهى از جنّيان به آيه‌هاى خدا خوب گوش داده‌اند و گفته‌اند: ما كلام شگفت‌آورى شنيديم (١) كه به كمال راهنمايى مى‌كند؛ پس به آن ايمان آورديم و هرگز احدى را به جاى خدا نمى‌پرستيم (٢) مقام خدا والاست. او براى خودش همسر و فرزندى انتخاب نكرده است (٣) سوره احقاف وَ إِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ، يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ؛ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا: أَنصِتُوا. فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَىٰ قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ﴿٢٩﴾‏‏ قَالُوا: يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنزِلَ مِن بَعْدِ مُوسَىٰ، مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ، يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلَىٰ طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿٣٠﴾ يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ، يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٣١﴾‏ وَ مَن لَّايُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ، وَ لَيْسَ لَهُ مِن دُونِهِ أَوْلِيَاءُ. أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿٣٢﴾ گروهی از جنّيان را به‌سويت فرستاديم كه قرآن را خوب بشنوند. چون موقع قرآن‌خواندنت حاضر شدند، به هم گفتند: «ساكت باشيد و گوش دهيد.» وقتى قرآن‌خواندنت تمام شد، به پيش قوم خود برگشتند و آنها را نصيحت كردند (٢٩) و گفتند: اى جماعت جن، بعد از موسى، كتاب ديگرى فرستاده شده است. ما آيه‌هاى اين كتاب را شنيديم و ديديم كه تأييدكننده كتاب موجود (يعنى تورات) است و به سوى حق و به راه درست راهنمايى مى‌كند (٣٠) اى جماعت جن، دعوت پيامبر اسلام خدا را بپذيريد و به او ايمان بياوريد تا خدا به اندازه بندگى‌تان، گناهانتان را ببخشد و شما را از شرّ عذابى زجرآور رها كند (٣١) آنهايى هم كه دعوتش را نپذيرند، نمى‌توانند حريف خدا در زمين شوند و غيرخدا ياورى نخواهند داشت. آنها غرق گمراهى‌اند (٣٢) جمعه ۲۳ آذر ۱۴۰۳
- مقامات بندگان دعای ساعت هفتم يَا مَنْ تَكَبَّرَ عَنِ اَلْأَوْهَامِ صُورَتُهُ، يَا مَنْ تَعَالَى عَنِ اَلصِّفَاتِ نُورُهُ، يَا مَنْ قَرُبَ عِنْدَ دُعَاءِ خَلْقِهِ، يَا مَنْ دَعَاهُ اَلْمُضْطَرُّونَ، وَ لَجَأَ إِلَيْهِ اَلْخَائفُونَ، وَ سَأَلَهُ اَلْمُؤْمِنُونَ، وَ عَبَدَهُ اَلشَّاكِرُونَ، وَ حَمِدَهُ اَلْمُخْلِصُونَ ... دعاى کمیل قَوِّ عَلَى خِدْمَتِكَ جَوَارِحِي، وَ اشْدُدْ عَلَى الْعَزِيمَةِ جَوَانِحِي، وَ هَبْ لِيَ الْجِدَّ فِي خَشْيَتِكَ، وَ الدَّوَامَ فِي الاِتِّصَالِ بِخِدْمَتِكَ: حَتَّى أَسْرَحَ إِلَيْكَ فِي مَيَادِينِ السَّابِقِينَ، وَ أُسْرِعَ إِلَيْكَ فِي الْبَارِزِينَ، وَ أَشْتَاقَ إِلَى قُرْبِكَ فِي الْمُشْتَاقِينَ، وَ أَدْنُوَ مِنْكَ دُنُوَّ الْمُخْلِصِينَ، وَ أَخَافَكَ مَخَافَةَ الْمُوقِنِينَ، وَ أَجْتَمِعَ فِي جِوَارِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ. یکشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۳
- بعوضه (پشه) بقره إِنَّ اللَّهَ لَايَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا مَا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا. فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ، وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا؟ يُضِلُّ بِهِ كَثِيرًا وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيرًا، وَ مَا يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفَاسِقِينَ ﴿٢٦﴾‏ خدا براى فهماندن واقعيتى به مردم، كسر شأن خودش نمى‌داند كه از حشره‌اى مانند پشه يا حتى كوچك‌تر از آن مثال بزند. كسانى كه خدا را باور دارند، مى‌دانند كه بيان اين‌طور مثال‌ها كاملاً بجا و از طرف خداست؛ ولى نادان‌هايى كه خدا و آيه‌هايش را قبول ندارند، مى‌گويند: «منظور خدا از اين مثال چه بوده‌؟!» بله، خدا با بيان اين‌جور مثال‌ها، خيلى‌ها را به‌حال خودشان رها مى‌كند و دستِ خيلى‌ها را هم مى‌گيرد. البته، فقط منحرف‌ها را با بيان اين مثال‌ها به‌حال خودشان رها مى‌كند. ﴿٢٦﴾‏ یکشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۳
- ذباب (مگس) حج يَا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ: إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُبَابًا وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ، وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْئًا لَا يَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ. ضَعُفَ الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ ﴿۷۳﴾‏ مردم! به مثالى كه در ادامه مى‌آيد، خوب گوش كنيد: بت‌هايى كه شما به‌جاى خدا صدا مى‌زنيد، هرگز نخواهند توانست حتى يك مگس بيافرينند؛ هرچند براى اين كار دست‌به‌دستِ هم بدهند. تازه، اگر مگس‌ها چيزى از آن بت‌ها بردارند، بت‌ها نمى‌توانند پَسش بگيرند. هم بت‌ها بيچاره و ناتوان‌اند و هم مگس‌ها. ﴿۷۳﴾‏ یکشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۳
- نحل (زنبور) نحل وَ أَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ: أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ ﴿٦٨﴾‏ ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا. يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ، فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٦٩﴾‏ خدا در غريزه زنبور عسل، اين‌طور گذاشته است: در شكاف كوه‌ها، روى درختان و در كندوهاى دست‌ساز لانه بسازيد ﴿٦٨﴾‏ آن‌وقت از شهد گياهان تغذيه كنيد و با روش‌هاى آسان و خدادادى، شهدها را به عسل تبديل كنيد. از شكم زنبورها، عسل با رنگ‌ها و طعم‌هاى مختلف توليد مى‌شود كه درمان خيلى از دردهاى مردم در آن است. در اين هم نشانه‌اى از يكتايىِ خداست، براى مردمى كه فكرشان را به‌كار مى‌اندازند ﴿٦٩﴾‏ یکشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۳
- نمل (مورچه) نمل وَ حُشِرَ لِسُلَيْمَانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ. فَهُمْ يُوزَعُونَ ﴿١٧﴾‏ حَتَّىٰ إِذَا أَتَوْا عَلَىٰ وَادِ النَّمْلِ. قَالَتْ نَمْلَةٌ: يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ، لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَ جُنُودُهُ، وَ هُمْ لَايَشْعُرُونَ ﴿١٨﴾‏ فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا، وَ قَالَ: رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ، الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلَىٰ وَالِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ ﴿١٩﴾‏ روزى سپاهيان سليمان، از جنّيان و آدميان گرفته تا پرندگان، جلوى سليمان در دسته‌هاى منظمى به‌صف شدند. ﴿١٧﴾‏ و راه افتادند. وقتى به سرزمين مورچگان رسيدند، مورچه‌اى صدا زد: آى مورچه‌ها، برويد به لانه‌هايتان، مبادا سليمان و سپاهيانش، بى‌آنكه حواسشان باشد، لگدمالتان كنند. ﴿١٨﴾‏ با شنيدن حرف آن مورچه، سليمان لبخندى معنادار زد و گفت: خدايا، شوروشوقى به من بده تا شكرگزار نعمت‌هايى باشم كه به من و پدر و مادرم داده‌اى و كارهاى خوبى بكنم كه تو مى‌پسندى و از سرِ مهربانى‌ات، مرا در حلقۀ شايستگان برترت وارد كن. ﴿١٩﴾‏ یکشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۳