راست گفت: رمضان ۴۰۴ ماه «علی‌»ها بود.

یه نظری دارم یعنی بهش پی بردم این هست که در جهان هیچ آدم/قومی نمیتونه با ایرانی جماعت در بیفته، مگر اون هم ایرانی باشه.. از این لحاظ عمده‌ی اتفاقات همه و همه از همون عوامل نفوذی و ستون پنجم‌های دشمن هست.. و الا به خدا قسم که هیچ کشور و آدمی نمیتونست و نمیتونه به ایران آسیب بزنه.

این همه اتفاق ناگوار هم بر میگرده به همون ایرانی‌های وطن فروش.. خائنین و منافقینی که متاسفانه ملیتشون ایرانی هست.

برای سیدحسن هم گریه دارم.

این کلیپ بیت رو از صبح ده‌ها بار دیدم... غصه خوردم و دلتنگ شدم.. ولی خب الان این وسط یهو یادم افتاد که حتی دیگه یک آجر هم از حسینیه نمونده:)

از لحاظ روحی نیاز دارم برای افطار شب‌های آخر بیت؛ الان تو کوچه کشور‌دوست منتظر باشم تا کارت دعوتم نشون بدم برم داخل.

این روز‌ها من خیلی - غمگینِ امیدوار - هستم.

بیشتر از هر زمانِ دیگه‌ای تو زندگیم امید دارم، و خب غم هم.

اُمید دارم به خدای نجف.

404 تاریک‌ترین و روشن‌ترین سال زندگیم بود.

هر خبر شهادتی میاد، بنده میرم این کلیپ رو هزار بار میبینم.