اینا همه حاصل ریواچ کردن خاطراته

حالا شاید بپرسید ریواچ مگه برای دوباره فیلم دیدن نبود؟ مگه خاطرات مرور نمیکردن؟

باید بگم که خاطراتی که فول‌ HD تو ذهنت ثبت شده باشه و عین فیلم جلو چشمات باشه میشه همون ریواچ کردن

در پارادوکس‌ترین حالت ممکنم.

یه طوری همه چیم الان بهم نمیخوره که الان هر کی من و رفتارم ببینه قشنگ براش تداعی یه سکانس سورئال هستم.

دکمه استپ زندگی کجاست؟

کاش فردا تعطیل نباشه و به جاش یکشنبه تعطیل بشه.

انقدر برام باور ناپذیره که حتی یه خط خبر هم برای تشیع پیکر سیدحسن نخوندم و از بعد شهادتش اصلا ذره‌ای اخبار دنبال نمیکنم و نمیخونم. این هم که قراره تشیع بشن رو مامان بهم گفت و باور نمیکرد خبر ندارم.

هنوز برام غیر قابل باوره.

دنیای نامردیه.

مولامون خیلی درست گفت که: دنیا به هیچ یاری وفا نمی‌کند.