🔰گزارش تصویری مهمانان ایبنا در هفته کتاب 🔸خبرگزاری کتاب ایران در سی‌وسومین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران میزبان چهره‌های علمی و فرهنگی متعددی بود. در این بازدیدها که همزمان با نوزدهمین سالگرد تاسیس ایبنا بود، مهمانان با حضور در تحریریه و اتاق گفت‌وگوی خبرگزاری با سردبیر، دبیران و خبرنگاران گفتگو کردند. 📸عکاس: معصومه احمدی https://www.ibna.ir/photo/543648 @ibna_official

🔰در رونمایی از مردم‌نگاری اردیبهشت نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران: خوانشی تازه از نمایشگاه کتاب: بازشناسی یک میدان اجتماعی 🔸محسن کاظمی گفت: این کتاب نمایشگاه کتاب را میدانی اجتماعی می‌بیند و جملهٔ «نمایشگاه کتاب نشانه‌ای است که به‌جای کتاب مصرف می‌شود» را نشان‌دهندهٔ رویکرد کاموس می‌داند. 🔸این کتاب تلاش می‌کند نمایشگاه کتاب را نه یک رویداد فرهنگی ساده بلکه یک میدان اجتماعی چند لایه ببیند. جمله‌ای از متن جهت نگاه و نقطه عزیمت کتاب است: نمایشگاه کتاب نشانه‌ای است که به جای کتاب مصرف می‌شود. از آن فهم می‌شود کاموس دنبال چه چیزی است. 🔸کاموس با مشاهده مشارکتی نشان می‌دهد که هر دو وجه وجود دارد: نمایشگاه تا حدی رفتارها را استاندارد می‌کند، اما مردم با راه رفتن، توقف، خرید نکردن، عکس گرفتن، گشتن، نشستن، تماشا کردن و حتی بی‌هدف پرسه زدن این نظم را به چالش می‌کشند. ibna.ir/x6Dsq @ibna_official

🔰جواد رستم‌زاده در گفت‌وگو با ایبنا؛ «دیاسپورا»؛ روایت عشق به ایران در دوردست‌ها / مستندنگاری ورزشی، فراتر از نقل خاطره 🔸 نویسنده و روزنامه‌نگار ورزشی مشهدی با اشاره چاپ کتاب جدیدش با عنوان «دیاسپورا» گفت: این واژه جهانی‌ است، اما تجربه‌ای کاملاً ایرانی را بازتاب می‌دهد؛ «دیاسپورا» روایت عشق به ایران در دوردست‌هاست و تجربه‌ای احساسی و فرهنگی از بازگشت به ریشه‌ها و وطن از دل مهاجرت است. 🔸در این کتاب، «دیاسپورای ورزشی» را بررسی کرده‌ام؛ یعنی ورزشکارانی که در اروپا یا آمریکای شمالی به دنیا آمده‌اند یا رشد کرده‌اند، اما ریشه در ایران دارند و در بزنگاه‌هایی مثل بازی در تیم ملی، دوباره با وطن پیوند برقرار می‌کنند. برای من، دیاسپورا فقط یک واژه جغرافیایی نیست، بلکه یک تجربه عاطفی و هویتی است که در بدن و ذهن این ورزشکاران زندگی می‌کند. 🔸از دل این روایت‌ها، لایه‌هایی از هویت، تعارض، دلبستگی و گاه تردید بیرون می‌زند.می‌خواستم از خلال این زندگی‌ها، نگاهی جامعه‌شناختی هم داشته باشم به این پدیده خاص اینکه چرا یک بازیکن متولد آلمان یا سوئد، تصمیم می‌گیرد پیراهن ایران را بپوشد؟ جامعه میزبان چه نگاهی به او دارد؟ جامعه پدری چطور از او استقبال می‌کند؟ و خودِ فرد در میانه این دو فضا چه حس و تجربه‌ای دارد؟ همه این‌ها برای من مهم‌تر از خود مسابقه فوتبال بود. فوتبال، فقط بستری بود برای فهم یک مهاجرت معکوس؛ یک دیالوگ عاطفی میان وطن و فرزندان دورافتاده‌اش. ibna.ir/x6DbY @ibna_official

🔰مروری بر رمان «بلوای برزخ» محمد صابری؛ زمان، برزخ و سکوت در رمان «بلوای برزخ» 🔸«بلوای برزخ» محمد صابری رمانی است که در آن روایت و معنا، از دلِ زبان می‌جوشند. در جهان این رمان، واژه‌ها زنده‌اند، زمان درون آن‌ها می‌چرخد، و سکوت، نفسِ گفتار است. این اثر نشان می‌دهد که زبان نه ابزار بیان، بلکه خودِ زیستن است. 🔸بلوای برزخ داستانی درباره‌ی انسانِ معلق است؛ انسانی که در جست‌وجوی معنا، در مرز میان خواب و بیداری سرگردان مانده است. رمان از مسیرِ بیرونیِ روایت عبور می‌کند تا به درونِ زبان و ذهن برسد. در این جهان، هر کلمه سایه‌ای از خودش است و هر سکوت، نوعی گفتار. در واقع، «برزخ» نه جایی پس از مرگ، بلکه شکلِ امروزیِ زیستن است؛ همان زیستن در تردید، در تعلیق، در میانِ حقیقت و توهم. 🔸به‌بیان فلسفی‌تر، در بلوای برزخ، زمان از جریان روایی به «تجربه‌ی آگاهی» تبدیل می‌شود؛ و این همان «حیات متنی» است که حتی نظریه فراگفتاریک هم آن را هسته تحول ادبیات نوین می‌داند. سکوت در بلوای برزخ، غیاب صدا نیست، بلکه بیانِ نابِ حضور است. راوی می‌گوید: «نخ روایت می‌گسلد. کلمه‌ها از دهانم بیرون نمی‌آیند.» ibna.ir/x6DsH @ibna_official

🔰کتاب و کتابخوانی از منظر روانکاوی 🔸مهدی آهویی معاون پژوهشی بنیاد ایران‌شناسی در گفت‌وگو با خبرگزاری ایبنا از جنبه های روان‌کاوانه کتاب و کتاب‌خوانی سخن گفت. ibna.ir/x6Dr4 @ibna_official

🔰کتاب و کتابت در تاریخ اسلام در گفت‌وگو با سید مصطفی محقق داماد؛ نویسندگان خواندنی بنویسند 🔸مشکل کتاب نخواندن به نویسندگان بازمی‌گردد- ناشرانی تربیت شوند که دغدغه فرهنگ داشته باشند، نه تجارت 🔸محقق داماد گفت: نویسندگان باید جذاب، روان و خواندنی بنویسند؛ به‌گونه‌ای که خواننده را مشتاق کند تا کتاب را تهیه کند. ناشران نیز نباید فقط تاجر باشند؛ باید برای خود رسالت فرهنگی قائل باشند. ناشران قدیم محدود بودند، اما اهل فرهنگ بودند، نه صرفاً بازرگان. امروز نیز باید ناشرانی تربیت شوند که دغدغه فرهنگ داشته باشند، نه فقط فروش. 🔸امروزه دغدغه من، به عنوان مولف نسبتاً سالخورده، این است که مطالعه و کتاب‌خوانی بسیار کم شده است. ممکن است بفرمایید کتاب دیجیتال جای کتاب چاپی را گرفته؛ اما سؤال این است: یک جوان امروز چند ساعت از روزش را صرف مطالعه کتاب می‌کند و چند ساعت را صرف سایت‌گردی و خبرخوانی؟ احساس من این است که حتی با وجود کتاب دیجیتال هم نیاز جامعه به مطالعه جدی تأمین نشده است. 🔸برای بررسی جایگاه کتابت در تمدن اسلامی، لازم است مقایسه‌ای با تمدن غرب نیز انجام شود؛ زیرا بسیاری از مکتب‌های فلسفی غرب از طریق مسلمانان به غرب منتقل شده‌اند. غرب نیز در قرون وسطا مخالفت‌های جدی با نوشتن داشت. مقایسه این دو مسیر، پژوهشی بسیار مهم است و خوب است در این زمینه کار شود. ibna.ir/x6DsY @ibna_official

🔰در گفت‌وگو با یک پژوهشگر اسناد مطرح شد؛ اصفهان؛ شهری بدون مرجع ساماندهی اسناد/ حافظه مکتوب شهر چگونه تهدید می‌شود؟ 🔸شعله وحدت‌پور پژوهشگر اسناد و مرمت آثار تاریخی معتقد است که نبود مرجع واحد برای گردآوری و ساماندهی اسناد اصفهان، خطر گسست حافظه مکتوب این شهر را افزایش داده و پژوهش‌های تاریخ‌نگارانه را با ابهام مواجه کرده است. 🔸شهر بی‌سند، به‌منزله تاریخ بی‌حافظه است. اصفهان با تمام شکوه و عمق تاریخی‌اش، اگر فاقد یک آرشیو جامع و نظام‌مند باشد، در واقع دچار نوعی گسست حافظه می‌شود؛ گسستی که پیامدهای آن در معماری، شهرسازی، مرمت، روایت‌سازی فرهنگی و حتی تصمیم‌های مدیریتی بروز پیدا می‌کند. 🔸بدون سند، ما نمی‌توانیم طرح‌ریزی دقیق در حوزه میراث و شهرسازی داشته باشیم، نمی‌توانیم مرمت صحیح انجام دهیم، نمی‌توانیم خطاهای گذشته را اصلاح کنیم، نمی‌توانیم از نزاع‌های پژوهشی و طرح‌های میلیاردی بی‌نتیجه جلوگیری کنیم در نهایت، آنچه از دست می‌رود حافظه تاریخی شهر است. و شهر بدون حافظه، هویت ندارد. ibna.ir/x6Dtg @ibna_official

🔰روایت یک عمر روزنامه‌نگاری ادبی در گفت‌وگو با کاظم سادات‌اشکوری؛ نقد مطبوعاتی به مخاطب عمومی توجه دارد و زنده و مردمی است 🔸کاظم سادات‌اشکوری، شاعر و روزنامه‌نگار ادبی گفت: نقد مطبوعاتی بیشتر به مخاطب عمومی توجه دارد و زنده و مردمی است، در حالی که نقد دانشگاهی معمولاً تخصصی، تحلیلی و محدود به یک گروه خاص است. به نظر من، نقد مطبوعاتی می‌تواند هم برای استاد دانشگاه و هم برای یک خواننده عادی قابل فهم باشد، و این نکته‌ای است که روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها باید به آن توجه کنند. 🔸بهترین نوع روزنامه‌نگاری، روزنامه‌نگاری آزاد است. اگر روزنامه‌نگار تحت فشار باشد و مجبور شود برخی چیزها را بگوید و برخی را نه، دیگر روزنامه‌نگار واقعی نیست. وظیفه‌ی او این است که آنچه را دیگران نمی‌بینند یا نمی‌خواهند ببینند، ببیند و منعکس کند. 🔸در بسیاری از کشورهای دنیا اصلاً کتاب سانسور نمی‌شود؛ کتاب منتشر می‌شود و اگر شاکی داشته باشد، بعداً در دادگاه بررسی می‌شود و رسیدگی می‌کنند. اما اینجا گاهی برای یک «واژه» در کتاب یا روزنامه بازخواست می‌کنند. ibna.ir/x6Dk8 @ibna_official