🔰از شاهنامه تا شعر نو: چگونگی تبدیل حماسه به نماد امید؛ حماسه: زبان شکوه و هویت ملی در ادبیات ایران 🔸حماسه یکی از مهم‌ترین ژانرهای ادبی است که نه تنها داستان‌های گذشته را روایت می‌کند، بلکه ارزش‌های شجاعت، فداکاری و عدالت را در قالب شعر و نثر به ارمغان می‌آورد و به عنوان نمادی از هویت ملی و امید به آینده، همچنان زنده و تأثیرگذار است. 🔸حماسه، زبانی است که ملت‌ها از آن برای بیان ارزش‌های اصلی خود، یادآوری گذشته و تقویت امیدهای آینده استفاده می‌کنند. این ژانر، با وجود گذشت زمان، همچنان زنده و تأثیرگذار است و نشان می‌دهد که چگونه ادبیات می‌تواند از یک متن ساده، به یک نماد امید و شکوه تبدیل شود. 🔸حکیم فردوسی بزرگ، در شاهنامه، اثر گرانقدر خود، هرگاه ایرانیان را گرفتار سختی می بیند و پهلوانان را خسته و دل افکار می نگرد و در کار پیروزی ناتوان می یابد، روزنه امیدی به رویشان می گشاید. ibna.ir/x6G7g @ibna_official

🔰استخدام مهندسین هوش مصنوعی توسط ناشران بزرگ کتاب 🔸ناشران مطرحی مانند پنگوئن رندوم هاوس و مک‌میلان برای بهره‌گیری از هوش مصنوعی در مدیریت کسب‌وکار خود، مهندسین ارشد هوش مصنوعی استخدام می‌کنند؛ اما نویسندگان نگرانند که این فناوری به آثارشان لطمه بزند و از آن برای خلق محتوا استفاده نشود. 🔸برخی ناشران بزرگ مانند وایلی، به جای مبارزه حقوقی، با شرکت‌های هوش مصنوعی قراردادهای چند میلیون دلاری برای مجوزدهی آثار خود بسته‌اند. اما برای ناشران کوچک‌تر، این اقدام دشوار و پرچالش است. کارشناسان معتقدند ناشران با استفاده از هوش مصنوعی می‌توانند کارآمدی خود را افزایش دهند، اما باید با دقت تعادل میان بهره‌وری و حفظ حقوق نویسندگان را رعایت کنند ibna.ir/x6FPt @ibna_official

🔰نسبت هویت ملی و کنش روشنفکری در اندیشه و عمل علی‌اکبر دهخدا؛ گذار از وطن‌دوستی عاطفی به مسئولیت سیاسی 🔸آنچه دهخدا را از بسیاری از هم‌عصرانش متمایز می‌کند، گذار از وطن‌دوستی عاطفی به مسئولیت سیاسی است. او عشق به ایران را در سطح شعار باقی نگذاشت، بلکه آن را به کنش فرهنگی، رسانه‌ای و علمی بدل کرد. ✍جواد طلوع رضائی صفار دانشجوی دکتری رشته مطالعات نظری تمدن دانشگاه باقرالعلوم(ع) قم؛ 🔸دهخدا را می‌توان یکی از کنشگران برجسته‌ای دانست که میان زبان، سیاست و آگاهی ملی پیوندی ارگانیک برقرار کرد و از رهگذر مطبوعات و فرهنگ‌نویسی، به صورت‌بندی جدیدی از «ایران» یاری رساند. 🔸جنبش مشروطه نقطه عطفی در تاریخ هویت ایرانی است؛ زیرا در آن، عناصر سنتی و مفاهیم مدرن در هم تنیده شدند. دهخدا در این گذار، کوشید میان شریعت، قانون و نهادهای جدید نوعی سازگاری مفهومی ایجاد کند. او برخلاف برخی جریان‌های افراطی، مشروطه را در تقابل مطلق با سنت نمی‌دید، بلکه آن را قابل انطباق با اصول اسلامی می‌دانست؛ هرچند اذعان داشت که برای بیان مفاهیم جدید ناگزیر از وام‌گیری اصطلاحات اروپایی هستیم. 🔸آنچه دهخدا را از بسیاری از هم‌عصرانش متمایز می‌کند، گذار از وطن‌دوستی عاطفی به مسئولیت سیاسی است. او عشق به ایران را در سطح شعار باقی نگذاشت، بلکه آن را به کنش فرهنگی، رسانه‌ای و علمی بدل کرد. مقابله با محمدعلی‌شاه، تبعید، انتشار صور اسرافیل در سوئیس و همکاری با نیروهای ملی‌گرا در دهه‌های بعد، همگی نشان می‌دهد که هویت ملی برای او امری زیسته بود، نه مفهومی انتزاعی. ibna.ir/x6G7k @ibna_official

🔰یادداشت؛ نفرت از اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها تا زمانه پابرجاست ادامه خواهد داشت 🔸نفرتی که آدم‌ها بویژه در خاورمیانه از اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها دارند پیدا می‌کنند، تا زمان باقیست و زمانه پابرجاست، ادامه خواهد داشت. ✍تیمور غلامی، نویسنده بجنوردی: 🔸این جنگ، تنها جنگ آدم‌ها نیست ؟! جنگ آدمیت‌هاست. این که جهان مدرن دارد گفت‌وگو و دیپلماسی را قربانی می‌کند ولی همه و همه حیران این هستند که قربانی چه ؟! و که ؟! و چه چیزی ؟! آدم‌ها دارند همدیگر را مدرن می‌کشند تا چه به جای آن به دست بیاورند ؟! بگویند دوره مدرن تمام شد و زمانه پسا مدرن فرا رسید ولی بمب‌های چند تنی که دارد بین آدم‌ها دست به دست می‌شود و مثل نقل و نبات بر سرشان پاشیده می‌شود ، پایان پسامدرن را هم رسما اعلام کرد و حالا مانده ایم که چه نامی بر سر این وضعیت بگذاریم ؟! ibna.ir/x6G6T @ibna_official

🔰گزارش تصویری تقریظ‌های رهبر شهید 🔸یکی از فرازهای مهم زندگی مقام معظم رهبری جدیت و اهتمام ایشان به امر کتابخوانی بود. در ادامه تصاویری از دستخط ایشان در تقریط بر کتاب‌های مختلف را می‌آوریم. https://www.ibna.ir/photo/547692 @ibna_official

🔰معناآفرینی در بزنگاه جنگ؛ انتخاب زندگی حتی زیر آوار 🔸نگاه فلسفی و روان‌شناختی به تاب‌آوری وجودی 🔸جنگ، ویرانیِ ساختارهایِ امنیتیِ ذهنِ انسان را به همراه دارد و «توهمِ ابدیت» را در هم می‌شکند تا فرد را باِ «هیچِ مطلق» روبرو سازد؛ تاب‌آوری واقعی در این عرصه، نه در انکارِ رنج که در پذیرشِ عمیقِ مرگ و بازآفرینیِ معنا در دلِ ویرانی‌هاست. 🔸در تحلیلِ عمیقِ پدیده‌یِ جنگ، باید پذیرفت که جنگ تنها یک منازعه‌یِ نظامی نیست، بلکه یک «هشدارِ مرگ» است که ساختارهایِ امنیتیِ کاذبِ ذهنِ انسان را ویران می‌کند. «مارتین هایدگر»، فیلسوفِ بزرگِ آلمانی، معتقد است که انسان‌ها در روزمرگیِ عادی، در حالتی از «خلسه» به سر می‌برند که در آن، مرگ را پدیده‌ایِ دور و غیرمستقیم می‌پندارند و خود را در غیابِ مرگ، ابدی تصور می‌کنند. 🔸جنگ، پرسش‌هایی را مطرح می‌کند که پاسخِ فنی ندارند، مانند «چرا باید زنده ماند وقتی که هیچ چیزِ ابدی نیست؟». تاب‌آوری واقعی زمانی محقق می‌شود که ذهنِ انسان ازِ سطحِ حلِ مشکلاتِ فنی، به سطحِ جستجویِ معنا حرکت کند و بپذیرد که حتی در بدترین شرایط، انسان هنوز آزادیِ «انتخابِ نگرشِ خود» را دارد. این «انتخاب»، جوهره‌یِ آزادیِ انسانی در اوجِ محدودیت است و همان چیزی است که «سارتر» به آن «تقدیرِ انسانِ آزاد» می‌نامد؛ حتی وقتی که در زندانِ واقعیت‌هایِ جنگی است. ibna.ir/x6G7s @ibna_official