🔰محرم به روایت آیین و ادبیات/ کرمانشاه؛ «شیرین شمامه»، مرثیه‌ای ماندگار در فرهنگ کردی 🔸 استان کرمانشاه با پیشینه‌ای ریشه‌دار در فرهنگ، دین و آیین‌های مردمی از دیرباز یکی از خاستگاه‌های مهم ادبیات آیینی در غرب کشور بوده است؛ ادبیاتی که در قالب شعر، مرثیه، منقبت و آثار مذهبی بازتابی از باورها، هویت فرهنگی و دلبستگی مردم این دیار به اهل‌بیت(ع) را نشان می‌دهد. 🔸شعر آیینی یکی از ارکان مهم و ریشه‌دار در ادبیات فارسی است که به دلیل پیوند عمیق با فرهنگ، عقاید و تاریخ ایران جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص داده است، پس از ورود اسلام به ایران و شکل‌گیری انس و الفت میان مردم و پیامبر اکرم(ص) و خاندان مکرم ایشان، شعر آیینی در میان مردمان این سرزمین شکل گرفت و شاعران و نویسندگان بسیاری در طول تاریخ همواره سعی کرده‌اند ارادت خود را از طریق کلمات ابراز کنند. 🔸 در کرمانشاه، شعر آیینی صرفاً متن مکتوب نیست بلکه با موسیقی مقامی و آیین‌های عزاداری عجین شده است،موسیقی مقام‌های کردی در انتقال مفاهیم آیینی و اینکه چگونه سوزِ موجود در موسیقی مقامی کرمانشاه به تأثیرگذاری بیشتر اشعار عاشورایی و آیینی کمک کرده است که یک نمونه آن موسیقی مور است. 🔸 امام حسین(ع) متعلق به تمام انسان‌ها است و نمی‌توان برای عاشورا خط و مرز تعیین کرد از همین جهت کتاب «شعاع مهر حسین» نوشته شاهرخ هورامی شاعر اهل سنت استان کرمانشاه اشعار ۲۷ شاعر اهل سنت از کرمانشاه، کردستان و حتی کردستان عراق را با گویش‌های مختلف جمع‌آوری کرده و حتی شاعران اهل سنت بسیاری در این زمینه اشعاری را برای مرثیه امام حسین(ع) سروده‌اند. ibna.ir/x6Hz5 @ibna_official

🔰از ملال اشرافی تا قتل با ایده؛ شش آدم خطرناک ادبیات روسیه 🔸ادبیات روسیه قرن نوزدهم پر است از مردانی که حرف بزرگ زدند و کار کوچک کردند، یا برعکس، یک کار وحشتناک کردند تا حرف بزرگشان را ثابت کنند. شش نفر، نمونه‌های اعلای همین بیماری‌. 🔸روسیه قرن نوزدهم ایده‌های بزرگ مدرنیتۀ اروپایی را وارد می‌کرد، بدون آنکه بستری برای جان‌گرفتن آن‌ها داشته باشد. روشنفکرانی که کتاب فلسفه می‌خواندند و دلشان تغییر می‌خواست، وسط همین شکاف گیر افتادند. ایده داشتند، نمی‌دانستند با آن چه کنند. یکی خوابید. یکی حرف زد. یکی تبر برداشت. این، روایت همان شش راه است. 🔸یک اتاق پر از اشراف‌زاده‌های بی‌حال. یک‌نفر بلند می‌شود و شروع می‌کند به حرف زدن. همین. اما چه حرفی. جوان‌ها مجذوب می‌شوند، دخترها دل می‌بازند، همه فکر می‌کنند انقلاب پشت در است. خود رودین هم، برای چند دقیقه، باور می‌کند که تاریخ را عوض خواهد کرد. بعد؟ هیچ. عشق ناتالیا را پس می‌زند. پروژه‌هایش یکی‌یکی می‌میرند، نه با انفجار که با له‌شدن آرام و سرنوشتش از همه تلخ‌تر است، روی یک سنگر بی‌اهمیت در فرانسه، بدون آرمانی بزرگ، برای یک ماجراجویی بی‌ربط، می‌میرد. یک تیر، یک اسم در یک فهرست، تمام. 🔸سؤال واقعی این است، رودین خودش را گول زده بود یا ما را؟ جوابش هرچه باشد، تفاوتی در نتیجه ندارد. ibna.ir/x6HBh @ibna_official

🔰فیاض زاهد در تشریح جایگاه تمدنی ایران در منطقه؛ ایران پس از توافق متفاوت خواهد بود 🔸اصرار داشتیم راوی وفادار به تاریخ باشیم 🔸به‌گفته زاهد: «ایران همیشه در پی یک تولرانس بوده. بارها به حوزه مدیترانه رفته، تضعیف شده و به فلات ایران بازگشته. بعد، دوباره فرصت پیدا کرده و قلمرو خود را گسترش داده است. این نگاه چه در دوره پادشاهان باستانی ایران، چه در دوره صفویه، چه در دوره محمدرضا پهلوی، و چه در زمان جمهوری اسلامی همواره حاکم بوده است. هر حکومت دیگری هم بیاید و فرصت پیدا کند، مجدداً قدرت و برتری هژمونیک خود را اعمال خواهد کرد. 🔸بسیاری از جنگ‌های دنیا با این هدف صورت گرفته که کشورها به دریا راه پیدا کنند. حتماً مخاطبان شما وصیت‌نامه پطرکبیر را شنیده‌اند. می‌دانید ما باورمان این است که این وصیت‌نامه متعلق به پطرکبیر نیست و احتمالاً متعلق به دستگاه امنیتی ناپلئون بناپارت است تا به‌نحوی به اهداف و راهبردهای روسیه لطمه بزند. آن‌قدر به راهبردهای استراتژیک روسیه نزدیک بود که همه باور کردند که این وصیت پترکبیر است، مثل دغدغه‌ای که درباره بسفر و تنگه داردانل دارد و اهمیتی که به آب‌های گرم می‌دهد. 🔸ایران کشوری است که دو مزیت بزرگ دارد، دریا در بالا و پایین، همچنین رشته‌کوه‌های البرز و زاگرس که برای کشوری مثل ایران در طول تاریخ ایجاد امنیت کردند. من و روشنک ماسوری در ابتدای کتاب «تاریخ یک همسایگی» توضیح می‌دهیم که یکی از بسترهای مقاومت جغرافیایی، رشته‌کوه زاگرس است. آشوری‌ها هیچ‌گاه نتوانستند به این سو بیایند و کتاب با این مطلب آغاز می‌شود. امروز که ایران در معرض تهدیدهای مختلف است، وجود همسایگان به آن یک مزیت می‌دهد. 🔸ایران بعد از این توافق با ایران پیش از شروع جنگ متفاوت خواهد بود. بدون تردید، وزن، جایگاه و اعتبار ایران با پیش از جنگ قابل مقایسه نیست. آن تنهایی استراتژیک که در راهبرد خود، معطوف به برخی نکات است، حتماً امروز به این پاسخ خواهد داد که ایران چطور توانست از ظرفیت خود با اتخاذ استراتژی تصعید و تهاجمی، منافع دیگر کشورهای همسایه مخصوصاً کشورهای حوزه خلیج فارس را وادار به کنش کند. ibna.ir/x6Hzz @ibna_official

🔰در قالب منظومه‌ای بلند؛ «پری‌خوانی: رویای یاشار، نغمه آتنا» اثر موسی اکرمی منتشر شد 🔸«منظومه‌ای فلسفی-روایی با ۴۲۴۲ بیت، جنگ و خشونت را از نگاه کودکی به نام یاشار روایت می‌کند که در جستجوی پدر و پری دریایی، به سفری اسطوره‌ای در دل بمباران‌ها می‌رود. «پری‌خوانی: رویای یاشار، نغمه آتنا» اثر موسی اکرمی با تصویرگری سعیده احمدی، برای همه سنین منتشر شد. 🔸به گفته مؤلف، سرایش این مثنوی بلند نزدیک به ۴۲ سال پیش آغاز شده و طی سال‌ها بازنگری و پیرایش به شکل کنونی درآمده است. او این اثر را آمیزه‌ای از سنت دیرین مثنوی‌سرایی ایرانی با دغدغه‌های امروزین می‌داند؛ دغدغه‌هایی چون جنگ، بمباران، تنهایی کودک در غیاب پدر، حضور فعال مادر در عرصه‌های کار و اجتماع، و همچنین آرمان‌های آزادی، عدالت و صلح. اکرمی در این منظومه، اسطوره‌های ایرانی و یونانی را با زندگی روزمره و صحنه‌های عینی جنگ و کارگری پیوند زده و سفر قهرمان قصه را نه فقط در وادی‌های درونی، بلکه در جامعه واقعی به تصویر کشیده است. ibna.ir/x6HBz @ibna_official

🔰فرصتی برای شناخت یکی از خلاق‌ترین هنرمندان روزگار ما؛ کتاب‌هایی برای دیدن جهان از چشم دیوید هاکنی 🔸هاکنی هنرمندی بود که در طول بیش از نیم‌قرن فعالیت، پیوسته مرزهای رسانه‌های هنری را گسترش داده و نگاه مخاطبان را نسبت به تصویر، واقعیت و ادراک دگرگون کرد. کتاب‌ها و آثار منتشرشده از او نیز همانند نقاشی‌هایش، بازتاب ذهنی کنجکاو و جست‌وجوگر بودند که هرگز از طرح پرسش‌های تازه درباره هنر و جهان دست نکشید. 🔸او در طول بیش از شش دهه فعالیت حرفه‌ای، پیوسته به آزمودن امکانات تازه در نقاشی، طراحی، چاپ دستی، عکاسی، فتوکلاژ، طراحی صحنه اپرا و در سال‌های بعد هنر دیجیتال پرداخت. همین روحیه جست‌وجوگر باعث شد آثارش نه تنها از نظر زیبایی‌شناختی، بلکه از منظر نظری نیز مورد توجه قرار گیرند. بخش مهمی از دغدغه هاکنی به مسئله «چگونه دیدن» و «چگونه بازنمایی کردن جهان» مربوط می‌شود؛ پرسشی که در بسیاری از کتاب‌ها و آثار او حضوری پررنگ دارد. 🔸کتاب خاطرات چین حاصل سفر دیوید هاکنی و نویسنده و شاعر انگلیسی، استیون اسپندر، به چین در اوایل دهه ۱۹۸۰ است. «خاطرات چین» تنها یک سفرنامه نیست، بلکه سندی هنری و فرهنگی از مواجهه دو روشنفکر غربی با جامعه چین در دوره‌ای مهم از تاریخ این کشور است. 🔸این اثر مکان‌های معروف مثل دیوار بزرگ، معبد بودای یشم، چشم‌انداز جادویی کوئیلین و وقایع غیرمنتظره زندگی روزمره چینی را در بر می‌گیرد. در این کتاب هر دو آن‌ها در مورد ملاقات‌هایشان با شاعران و نقاشان معاصر چینی صحبت می‌کنند. عکس‌ها، نقاشی‌ها و آبرنگ‌های هاکنی، مکاشفه‌ای بی‌نظیر از چین است، در حالی که اسپندر با نثری غنی به گفتگو می‌پردازد. 🔸در بهار 2013 دیوید هاکنی به استودیوی لس آنجلس بازگشت و چند ماه بعد ، مارتین گی فورد در حالی هاکنی را در استودیوی لس آنجلس ملاقات کرد که این هنرمند کاملا بهبود یافته بود و به سختی مشغول کار بر کمدی انسانی اش بود. مجموعه ای از پرتره های تمام قد که در آن نقاشی شده بود. کتاب «یک پیام بزرگتر» فرصتی است برای آشنایی با اندیشه هاکنی و تجربیاتی که طی زندگی هنری اش داشته. این کتاب را شروین شهامی‌پور ترجمه کرده و توسط نشر نظر در دسترس علاقه‌مندان به این هنرمند در ایران قرار گرفته است. ibna.ir/x6HBL @ibna_official

🔰پشت شیشه‌های انقلاب؛ هزار ماجرا که پشت شیشه‌ها صف کشیده‌اند 🔸راسته انقلاب همیشه پر از کتاب، مجله و انسان‌های با حوصله و عجول است که تماشای آنها حال آدم را بهتر می‌کند. 🔸شیشه‌ها پر از حرف بودند و کتاب‌ها زبان آن‌ها بود اما در این میان، دست‌فروش‌ها، آدم‌ها، شعارها و حتی تضادها، بخشی جدانشدنی از هویت خیابان انقلاب را شکل می‌دادند که آن را شبیه یک فریاد دسته‌جمعی می‌کرد. روبه‌روی بانک ملت، دست‌فروشی یک کتاب انجیل جیبی را با جلد سیاه به دیواری تکیه داده بود که رویش نوشته بودند «خدای او زنده است» و درست تنها سه قدم آن‌طرف‌تر از کتاب‌فروشی انتشارات «کیهان»، کتاب‌های کهنه و قدیمی فروخته می‌شد؛ «انقلاب سفید» و خاطراتی از کارگزاران رژیم گذشته. کاملا مسالمت‌آمیز و گویی خیابان انقلاب، همچنان جایی بود که روایت‌های متضاد تاریخ، بدون آنکه برای حذف به همدیگر دست‌درازی کنند، کنار هم ایستاده‌ بودند. 🔸شیشه‌های خیابان انقلاب در اصل درباره کتاب نبودند؛ آن‌ها با تمام شفافیت‌شان جامعه را فریاد می‌کشیدند؛ درباره چیزهایی که مردم می‌خواهند بخوانند، چیزهایی که نمی‌توانند بخرند، چیزهایی که روی زمین فروخته می‌شوند و چیزهایی که پشت شیشه می‌درخشند. و شاید هم به همین دلیل است که در خیابان انقلاب، ویترین فقط یک ویترین شیشه‌ای معمولی نیست؛ چون تبدیل شده به صفحه روزنامه‌ای که هر روز صبح، دوباره چیده می‌شود ... . ibna.ir/x6Hzv @ibna_official

🔰در کتاب جدید چشمه؛ ژوائو خیس به روایت داستانی پوچی‌های جهان می‌پردازد 🔸ژوائو خیس در «نامزد آقای مترجم» بر پوچی‌های جهان تمرکز کرده است. 🔸ژوائو، نویسنده این اثر نماینده سبکی ادبی است که در ادبیات معاصر پرتغال سابقه ندارد. اگرچه تحت تاثیر کافکا، سلین و هامسون است،‌ استادانه سبک خاص خودش را دنبال می‌کند و نویسنده‌ای است که بیش از هرچیزی به گفتن از پوچی‌های جهان علاقه‌مند است. او به‌خوبی طنز ادبی را می‌شناسد، طنز ظریفی که در آن اوضاع طبیعی است و در عین حال ارائه شخصیت‌ها به دور از هرگونه تعارف و تکلف است. ibna.ir/x6HpJ @ibna_official

🔰یادداشت حکمت‌الله ملاصالحی به مناسبت ایام عزاداری حسینی؛ «هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة» 🔸استاد دانشگاه تهران نوشت:‌ تو پیروزِ همیشه مانا و جاویدانِ آوردگاهی هستی که مقامِ عزت و عزتمندانه و شریف و شرافتمندانه زیستن و مردن و شهادت دادن و به شهادت رسیدن است. مقامِ عزت و شرف و عزیز و شرافتمندانه زیستن و مردن را شکست راه نیست. چنین است پیام سرور شهیدان و آزادگان و امامِ عزت و شرافت و عزتمندانه و شرافتمندانه زیستن، حسین بن علی (ع): «هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة»! 🔸عزیز بودن و عزتمندانه زیستن و مردن، شریف بودن و شرافتمندانه زندگی کردن، کشش ریشه‌ای و سرچشمه‌ای و وجودیِ هر انسانی است. حقیر و ذلیل شدن و حقیرانه و ذلیلانه زندگی کردن و مردن برای انسان‌ها رنجناک و غم‌انگیز است و بر این رنج و غم دامن می‌زند. انسان‌ها دوست ندارند تحقیر و تذلیل و تخفیف داده شوند یا تحقیر و ذلیلشان کنند؛ دوست ندارند تخفیفشان بدهند و عزت و آبرویشان را ارزان بفروشند و به حراج بگذارند. ibna.ir/x6HBZ @ibna_official

🔰مسابقه‌ای که در زمین فوتبال خلاصه نمی‌شود؛ ایران و بلژیک؛ دو تجربه‌ی ادبی در حاشیه‌ی مرکز مدرن 🔸این نوشته به بهانه دیدار تیم‌های ملی ایران و بلژیک در جام جهانی ۲۰۲۶، که در تاریخ یک‌شنبه سی‌ام خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۲۲:۳۰ دقیقه به وقت ایران برگزار می‌شود، به رابطه ادبیات این دو کشور می‌پردازد. 🔸ایران در این میان نماینده فرهنگی است که مدرنیته را از بیرون دریافت کرده و آن را در درون خود بازسازی کرده است. بلژیک اما، در موقعیتی میانجی‌گرانه در قلب اروپا قرار دارد، کشوری که نه به اندازه فرانسه و آلمان به‌عنوان «مرکز» ادبیات مدرن شناخته می‌شود و نه در حاشیه کامل آن قرار دارد. همین موقعیت بینابینی، ادبیات بلژیک را به نمونه‌ای جالب برای فهم نسبت میان زبان، هویت و مدرنیته تبدیل می‌کند. 🔸در رمان فارسی، محور اغلب روایت‌ها تجربه تاریخی، اجتماعی و لحظه‌های گذار است، تلاش برای صورت‌بندی جهانی که در حال تغییر است. 🔸در ادبیات بلژیک، تمرکز بیشتر بر تجربه فردی، موقعیت‌های محدود و ساختارهای روانی است، جایی که روایت از کلان‌تاریخ فاصله می‌گیرد و به جزئیات زیست انسانی نزدیک می‌شود. 🔸این دو سنت، بیش از آنکه در برابر هم قرار بگیرند، دو شیوه متفاوت برای تبدیل تجربه انسان به روایت را نشان می‌دهند. 🔸در این تقابل، تفاوت اصلی نه در «قدرت ادبی» یا «تأثیرگذاری جهانی»، بلکه در نوع رابطه با مدرنیته است. در ایران، رمان در لحظه ورود مدرنیته شکل می‌گیرد بنابراین همواره حامل نوعی پرسش درباره «چگونگی ورود» است. در بلژیک، ادبیات در دل مدرنیته اروپایی شکل گرفته، اما در حاشیه مراکز اصلی آن قرار دارد بنابراین بیشتر با مسئله «زیستن در میان چند مرکز» مواجه است. 🔸در نتیجه، اگر در رمان فارسی مسئله اغلب «تبدیل تجربه تاریخی به روایت» است، در ادبیات بلژیک مسئله بیشتر «تبدیل تکه‌تکه بودن تجربه به فرم» است. ibna.ir/x6HCq @ibna_official

🔰بایسته‌های اقتصاد در گفت‌وگو با سیدعلیرضا بهشتی شیرازی؛ بدون عدالت آزادی بی‌معناست 🔸استیگلیتز علیه «راه بردگی» هایک 🔸به‌گفته بهشتی‌شیرازی: کتاب استیگلیتز تا حدود زیادی پاسخی است به کتاب «راه بردگی» هایک، اثری که در آن هایک با بازگشت به معنای دوم از آزادی این مفهوم را در خدمت تبلیغ ایده‌های اقتصادی نوکلاسیک قرار می‌دهد. از نظر استگلیتز بدون عدالت فرصت‌ها منصفانه در جامعه تقسیم نخواهند شد و لذا آزادی معنای منجزی نخواهد یافت. 🔸مکاتب پایان نمی‌یابند، بلکه خود را با شرائط جدید وفق می‌دهند. همچنین هرگز نباید تصور کرد که آموزه‌های مکتب کلاسیک از علم اقتصاد حذف خواهند شد. تا علم اقتصاد هست با آموزش آموزه‌های کلاسیک به دانشجویان آغاز خواهد شد. تفاوت و تنازع در سطوح بسیار بالای این علم و سیاست‌گذاری اقتصادی است که خود را به نمایش می‌گذارد. حتی در آن سطح نیز باید انتظار داشت که نوکلاسیک‌ها در آینده بکوشند که با جذب یافته‌های علمی جدید و اصلاح خود مجدداً به صحنه باز گردند. 🔸استیگلیتز در اینجا انتقاد او متوجه مبحث آزادی نیست، بلکه او بیشتر به ابعاد اقتصادی و حقوقی جهانی شدن می‌پردازد. مثلاً توضیح می دهد که سرمایه‌گذاری خارجی چگونه دولت‌های ملی را از اختیار می‌اندازد و قوانین کاپیتولاسیون اقتصادی را حاکم می‌کند. درعین‌حال، به‌عنوان یک واقعیت باید توجه داشت که اقتصاد نوکلاسیک، مشخصاً اجماع واشینگتن، اگر یک جنبه مثبت داشت آن بود که فقر را در سطح بین‌المللی کاهش داد. 🔸باید توجه داشت که آزادی یک مفهوم پرچاذبه برای جوامع بشری است و همین امر موجب می‌شد که در طول تاریخ اندیشه، متفکران نظرات‌شان را در قالب آن بسته‌بندی کنند تا بیشتر مورد توجه قرار گیرد. همین امر موجب تحولات عمیق در معنای آزادی طی دو سه قرن اخیر شده است. آزادی در معنای ابتدائی‌اش، یعنی بتوانیم هر کاری که می‌خواهیم انجام دهیم. منتهی اگر در جامعه هر کسی هر کاری که می‌خواهد بکند، سنگ روی سنگ بند نخواهد گرفت. لذا جوامع سریعاً به این نتیجه می‌رسند که آزادی یک فرد همواره به‌معنای ناآزادی فردی دیگر است. منتهی آیا به این خاطر افراد باید از آزادی‌شان صرف‌نظر کنند؟ ibna.ir/x6HCt @ibna_official

🔰محرم به روایت آیین و ادبیات/ اردبیل؛ طشت‌های آب، شمع‌های روشن؛ بازخوانی عزاداری‌های هزار ساله اردبیل در سفرنامه‌ها 🔸 مردم اردبیل از دیرباز ارادتی خالصانه به امام حسین (ع) دارند و از پس این ارادت که قرن‌ها قدمت دارد، آیینی پدید آمده که برخی از آنها به فرهنگ مردم این دیار در دهه اول محرم تبدیل شده است. 🔸مراسم ایام ماه محرم اردبیل با عزاداری در سالروز شهادت مسلم ابن عقیل آغاز می‌شود و بعد با آیین معروف طشت‌گذاری شکل رسمی به خود می‌گیرد. این مراسم از ۲۷ ذیحجه شروع شده و هر روز در دو محله از شهر، مراسم طشت‌گذاری برگزار می‌شود. روز اول در محلات طوی و اونچی میدان، روز دوم در اوچ دکان و سرچشمه و در آخرین روز از ماه ذیحجه، طشت‌گذاری در محله پیرعبدالملک و عالی قاپو انجام می‌شود. 🔸شکل این مراسم در مسجد جامع اردبیل این طور است؛ زنجیر زنان شش محله معروف اردبیل، طوی، گازران، اوچ‌دکان، سرچشمه، پیر عبدالملک و عالی‌قاپو وارد مسجد می‌شوند و هیئت امنای این محلات طشت‌های حسینی را به دوش خود کشیده و در حالی‌که متاثر و عزادار هستند، داخل دسته زنجیرزنان قرار می‌گیرند و در کنار آنها جوانان کوزه به دست نیز با سر دادن «الدخیل یا ابوالفضل» به سمت طشت‌خانه حرکت می‌کنند. چندین شمعدان مسی نیز با شمع‌های روشن طشت‌ها را همراهی می‌کنند، اوج این مراسم زمانی است که طشت‌ها در جایگاه خود قرار می‌گیرد و آب کوزه‌ها داخلشان ریخته می‌شود. در آن لحظه مرثیه و بکایی مسجد را پر می‌کند که قابل توصیف نیست. 🔸بیرق در عزاداری اردبیل جایگاه خاصی دارد و مایه آبرو و احترام هر محله محسوب می‌شود. چون از دیرباز اردبیل به شش محله تقسیم شده است، هر کدام از این محلات پرچم خاص خود را دارند. مهمترین آنها بیرق محله «گازران» است که اهدایی نادر شاه افشار بوده و با خطوط عالی نوشته و زردوزی شده است. این پرچم هر سال در روز تاسوعا برای مشاهده عموم در جای مخصوص قرار داده می‌شود. بیرق دیگر متعلق به محله «طوی» است که از دو مثلث قائم‌الزاویه تشکیل شده و جنس آن از شال است. ibna.ir/x6Hyy @ibna_official

🔰گفت‌وگو با مترجم کتاب «مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم»؛ در خدمت و خیانت فوتبال به فاشیسم 🔸بهنام جعفرزاده، مترجم کتاب «مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم» گفت: همچنان می‌شود از فوتبال به عنوان یک ابزار سیاسی در مقابل حکومت‌های تمامیت‌خواه استفاده کرد. در واقع این‌گونه نیست که فوتبال آن تاثیرگذاری‌اش را از دست بدهد. فوتبال ابزاری است که هم می‌تواند در خدمت فاشیسم قرار بگیرد و هم علیه آن استفاده شود. 🔸فوتبال به طور کلی همیشه یک پدیده سیاسی بوده و خواهد بود. به خاطر اینکه در واقع چیزی که باعث سرگرمی آدم‌ها می‌شود اساساً مسئله‌ای سیاسی هم هست و به خاطر اینکه چیزی که جمعیت زیادی به آن توجه می‌کنند، عملاً سیاستمدارها هم به همان جهت کشیده می‌شوند. چون شما در هر شکلی از سیاست که باشید، چه دموکراسی داشته باشید و چه دیکتاتوری، به شکلی به انبوه آدم‌ها نیاز پیدا می‌کنید و این باعث می‌شود که سرگرمی عامه تبدیل به یک امر سیاسی می‌شود. فوتبال به عنوان پرطرفدارترین ورزش دنیا از وقتی که چنین توجهی به آن شده، شکل سیاسی هم پیدا کرده. برای همین این جمله که فوتبال سیاسی نیست یا نباید باشد، در واقع هیچ وقت امکانش وجود ندارد، چون به دلیلی که گفتم، تا وقتی توجه به فوتبال به این اندازه است، فوتبال سیاسی خواهد بود. 🔸اولین حکومت‌هایی که استفاده از ورزش و به ویژه فوتبال را برای ابزار تبلیغاتی استفاده کردند، فاشیست‌ها بودند. در واقع موسولینی و هیتلر اولین حاکمانی هستند که به صورت خیلی جدی سعی می‌کنند که از ورزش مدرن به عنوان ابزاری برای حکومت‌هایشان استفاده کنند و در واقع آنها هستند که این الگوی استفاده از ورزش به عنوان ابزار تبلیغاتی سیاستمدارها را باب می‌کنند. 🔸همیشه حکومت‌هایی هستند که از ورزش برای نشان دادن تصویر بهتر از خودشان استفاده می‌کنند. در مقابل، آن جبهه مقابل شاید یه وقتهایی تضعیف شود اما هیچ وقت کامل از بین نمی‌رود به هر حال الان در عصری هستیم که حکومت‌ها ابزارهای کنترلی بیشتری دارند و این کار را برای آنهایی که بخواهند از فوتبال در جهت مبارزه استفاده کنند، سخت‌تر می‌کند اما در نهایت تاثیرگذاری فوتبال آنقدر زیاد است که حتی با یک استوری اینستاگرامی هم یک ورزشکار می‌تواند تاثیر خودش را بگذارد؛ بستگی به این دارد که چقدر چیزی که می‌گوید یا کاری که انجام می‌دهد، در یک راستا باشد و مردم آن را قبول کنند. ibna.ir/x6HCB @ibna_official