🎥 #ببینید | نگرش افکار عمومی جهان از جنگ ۱۲ روزه با وجود سانسور شدید رژیم اشغالگر صهیونی چگونه است؟ 🌐 #شبکه_گرا 🆔 @geraa_ir

🔴 نماد تحقیر صهیونیست‌ها، در حال جهانی شدن... (قسمت اول) 🔸 همراهی مردم انقلابی افغانستان با پویش جوانان عراقی که با حرکت دست به صورت نمادین شیرجه موشک‌های ایرانی به رژیم صهیونیستی را یاداوری می‌کنند. 🔻 همراه ما باشید: تلگرام | ایتا | بله | اینستاگرام | توییتر #هسته_مرکزی_بین‌الملل_بسیج_دانشجویی @iccbso

🔸زبان ِمشترک؛ وقتی مقاومت فارسی حرف می‌زند. شامگاه نجف، گرما را همچون پارچه‌ای سنگین بر شانه‌هایم می‌گذاشت. هوا تاریک شده بود و ماه در آسمان ظاهر شد و نور نقره‌ای‌اش بر جاده ریخت. عرق از پیشانی‌ام می‌چکید و پیراهنم به تنم چسبیده بود، گویی در حمامی از بخار نفس می‌کشیدم. هوا آنقدر داغ بود که نفس‌کشیدن هم رنجی جانکاه به نظر می‌رسید. با این همه، مشایه پر بود از زائرانی که پا بر زمین می‌ساییدند و دل به آسمان می‌سپردند. گام‌هایم را با ریتمی آهسته و دل‌نشین بر خاک می‌نهادم، گویی هر قدم شعری بود که بر صفحه‌‌ وجودم نوشته می‌شد. در حال و هوای خودم بودم میان این دریای بیکران عشق، ناگهان دو چهره نظر مرا به خود کشید؛ دو جوان با رخسارهایی غریب، اما چشمانی آشنا. یکی با پوستی به رنگ کهربای آمریکای لاتین و موهایی مجعد و پیچیده چون رشته‌های باران استوایی، و دیگری با رخساری آسیایی، چشمانی بادامی، لبخندی که یادآور کوهستان‌های فرارود بود و نگاهی عمیق که اسرار کوه‌های پامیر را در خود نهفته داشت. نزدیکتر رفتم. "سلامٌ علیکم" گفتم با لهجه‌ای ناشیانه. نگاهشان که به من افتاد، خندیدند: "سلام دوست! ما هم فارسی می‌فهمیم!" یکی خودش را محمد از کلمبیا، و دیگری محمدرضا، از تاجیکستان معرفی کردند. اولین بار بود که پا به سرزمین عشاق می‌گذاشتند. پیشنهاد همسفری دادم و پذیرفتند که چند عمودی با هم در میان کاروان دلهای مشتاق، راه برویم. محمدرضا با اینکه شکسته فارسی حرف می‌زد اما خوش‌سخن بود و با خنده‌ای گفت؛ محمد مثل بلبل فارسی می‌گوید اما کم حرف است. در میان حرف‌هایش از ارادتش به رهبر ایران و شجاعت او در برابر دشمن گفت، تا اینکه بحث به مقاومت در برابر ظلم کشید. محمد همان ابتدا این جمله را که «در کلمبیا، مبارزه همیشه یا با اسلحه بوده یا با سیاست. اما اینجا انگار مقاومت با ایمان شروع می‌شود.» گفت و دیگر در تمام مسیر سکوت عمیقی داشت و فقط شنونده بحث من و محمدرضا بود. محمدرضا گفت: رهبر شما خیلی شجاع است و حضورش برای همه شیعیان خوب است. به نظر شما آیا این مقاومت در دنیای امروز جواب می‌دهد؟ گفتم: سازش با دیکتاتورها و استعمارگران یعنی خیانت به نسل‌های بعد. اما مقاومت یعنی نگذاری ترس، تو را از حقت دور کند. چه در فلسطین باشی چه در میانمار یا کشمیر و... مقاومت زبانی مشترک بین همه ملت‌های ستمدیده است. امام حسین(ع) به ما یاد داد که حتی «اگر شکست بخوری، اما تسلیم نشوی، پیروزی.» و این راه تا ظهور ادامه دارد. در این میان بحث ما به جنگ اخیر ایران و اسرائیل هم کشید. محمدرضا گفت: من تحلیل‌های مختلفی را دنبال می‌کنم. قبل از این جنگ، اسرائیل خودش را شکست‌ناپذیر می‌دانست، اما حالا حتی رسانه‌های غربی هم اعتراف می‌کنند که موشک‌های ایران بدون هیچ مانعی به هدف خوردند! نظر شما چیست؟ این درگیری‌های اخیر واقعاً چه تأثیری بر مقاومت در منطقه گذاشته؟ گفتم: درست مثل جنگ ۳۳ روزه حزب‌الله با اسرائیل که افسانه شکست‌ناپذیری آن را برداشت. امروز هم مردم فهمیدند اسرائیل یک پیکر پوشالی است؛ اگر آمریکا پشتش نباشد، حتی یک هفته هم دوام نمی‌آورد. محمدرضا گفت: چیزی که در تمام این مدت برای من جالب بود واکنش مردم ایران بود مثل اینکه کسی از جنگ نترسید! گفتم: مقاومت ما مثل درختی است که ریشه‌هایش در کربلاست. این دقیقاً درس امام حسین(ع) است. مقاومت فقط جنگ نظامی نیست؛ مقاومت نترسیدن از تهدیدهاست. وقتی ایران در برابر اسرائیل ایستاد، تمام گروه‌های مقاومت در لبنان، یمن، عراق و فلسطین هم روحیه گرفتند. اسرائیل فکر می‌کرد با حمله می‌تواند محور مقاومت را بترساند اما پاسخ ایران نشان داد معادله تغییر کرده، حالا دیگر «هزینه دادن» تمام شده؛ نوبت «هزینه گرفتن» است. محمدرضا با تعجب پرسید: پس چرا هنوز آمریکا اینقدر از اسرائیل حمایت می‌کند در صورتی که هزینه‌های زیادی را می‌پردازد؟ گفتم: چون اسرائیل آخرین سد غرب در برابر بیداری اسلامی است. اگر روزی فلسطین آزاد شود، دیگر آمریکا نمی‌تواند منابع منطقه را غارت کند. برای همین حاضرند تا آخرین دلار برای نگه‌داشتن این رژیم جعلی در منطقه خرج کنند. اما ایران هوشمندانه‌تر عمل می‌کند و با ارزان‌ترین پهپادها و موشک‌های خودساخته گران‌بارترین هزینه‌ها را روی دست دشمن می‌گذارد. تا اینجا از فلسطین گفتیم، از مظلومیت‌های شیعه، از مقاومت در برابر ظالمان! گفت‌وگوی ما به درازای جاده‌ای شده بود که پایانی نداشت اما دیگر زمان خداحافظی رسیده بود. محمد و محمدرضا دو رهرو غریب اما آشنا، دو چهره از دو سوی جهان، حالا دیگر بخشی از خاطره این مسیر شده بودند. وقت جدایی، دست‌هایمان درهم گره خورد، نه به نشانه وداع، بلکه به نشانه پیمان نانوشته؛ که می‌گفت: مقاومت تنها یک انتخاب نیست، یک سرنوشت برای همه ما شیعیان! سرنوشتی که از کربلا تا امروز، از قلب‌های ما تا دورترین نقاط جهان امتداد دارد. ✍🏻 صابر شمس‌الدین

🍮 دَنون؛ دِسری با طعم خــون! پشت برندهای آشنایی مثل دنِت و آپتامیل، ردپای سرمایه‌گذاری در اقتصاد اسرائیل و همکاری با شرکت‌های صهیونیستی دیده می‌شود. وقتی سود یک برند، به اشتغال‌زایی در سرزمین‌های اشغالی و تقویت ارتش اسرائیل ختم می‌شود، انتخاب مصرف‌کننده دیگر فقط یک خرید ساده نیست. غذای کودک یا حمایت از کودک‌کش؟ انتخاب با ماست. @mazdokht 🔻 همراه ما باشید: تلگرام | ایتا | بله | اینستاگرام | توییتر #هسته_مرکزی_بین‌الملل_بسیج_دانشجویی @iccbso