امروز میخوام براتون راجب یه خانم ایرانی بگم.

شیرین عبادی در سال 1326 در همدان متولد شد و در خانواده‌ای تحصیل‌کرده بزرگ شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران، در سال 1350 به عنوان یکی از اولین زنان قاضی ایران منصوب شد. پس از انقلاب 1357 با تغییر قوانین، زنان از قضاوت محروم شدند و او به وکالت روی آورد. از همان زمان، پرونده‌های مهمی در حوزه حقوق زنان و کودکان را بر عهده گرفت و به تدریج به چهره‌ای شناخته‌شده در دفاع از حقوق بشر تبدیل شد.

در سال‌های بعد، عبادی مرکز مدافعان حقوق بشر را تأسیس کرد و در پرونده‌هایی مانند قتل‌های زنجیره‌ای، حقوق کودکان کار و خشونت خانگی فعالیت کرد شیرین عبادی و مرکز مدافعان حقوق بشرش در ایران با چالش‌های زیادی روبرو بودند. دفتر مرکز چندین بار مورد حمله و پلمب قرار گرفت و در نهایت در سال‌های 1387_1388به طور رسمی تعطیل شد. همکاران و وکلای فعال در مرکز، مانند نرگس محمدی و دیگران، بارها بازداشت و زندانی شدند.(چی بگم🧘🏼‍♀️)

شیرین عبادی جایزه نوبل صلح سال 2003 را در حالی دریافت کرد که در ایران حضور داشت. کمیته نوبل در ماه اکتبر 2003 نام او را به عنوان برنده اعلام کرد. در آن زمان او در تهران بود و خبر را از طریق رسانه‌ها شنید. مراسم رسمی اهدای جایزه در دسامبر همان سال در اسلو، نروژ برگزار شد. عبادی برای شرکت در مراسم به خارج از ایران سفر کرد و جایزه را شخصاً دریافت کرد. در سخنرانی‌اش، بر اهمیت حقوق زنان و کودکان در جوامع اسلامی تأکید کرد و گفت که این جایزه متعلق به همه زنان و فعالان حقوق بشر ایران است💞

پس از آن، فعالیت‌های بین‌المللی‌اش بیشتر شد، اما در ایران با محدودیت‌هایی مواجه بود و در نهایت به خارج از کشور رفت. شیرین عبادی و خانواده اش در ایران بارها تهدید به مرگ شدند.

همچنین کتاب‌هایی مانند "ایران بیدار" و "اتوبوس زندان" هم نوشت که تجربیاتش را روایت می‌کنند

او به عنوان اولین زن مسلمان برنده جایزه نوبل صلح شد. زندگی و فعالیت‌های او نمادی از مبارزه آرام و قانونی برای حقوق زنان، کودکان و آزادی‌های مدنی در ایران است.

هیچوقت خودتون رو با کسی مقایسه نکنید هر شخصی زیبایی منحصر به فرد خودش رو داره💞

سلام خانومای نازم