۹ ماه گذشت.

۹ ماه از گیتاری که دیگه نمیزنه و گوشه‌ی اتاق خاک میخوره،از لبخندی که دیگه زده نمیشه،از آغوشی که دیگه گرم نیست،از لیستی که حالا دیگه اسمش توش نیست،از شیشه‌ی خونی و شکسته شیرینی فروشی،از سرما،صدای گلوله،بوی خون و باروت،میگذره اما انگار هر شب،برای من اون شبه.

شب بود بیابان بود زمستان بود بوران بود سرمای فراوان بود یارم در آغوشم هراسان بود از سردی افسرده و بی جان بود