ده دقیقه توی خونه دور خودم می چرخیدم چون شارژرم رو پیدا نمیکردم،مطمئن بودم آوردمش. مطمئن بودم وقتی وارد خونه شدم دستم بود، آداپتور پلاستیکیشو توی دستم حس کرده بودم، خیلی بهش باور داشتم. ولی اون همچنان توی ماشین بود و من اصلا اونو برنداشته بودم.

تنها حقیقت اینه که آزادی وجود نداره. هیچ وقت نداشت.

+منم از این خاطره ها زیاد دارم منتهی حال ندارم تعریف کنم _میکشی؟ +حال ندارم

من گیگی ۱۰ هزار تومن نمیخرم که به عقایدت احترام بزارم عزیزم ناراحتی به سلامت

اه لطفا دماغم کیپه این بغض یاکریم چیمیگه