نمیشه حتی باهاتون بدون دغدغه قضاوت شدن،طرد شدن، سرکوفت شنیدن، نقد کردن، کوجیک شمردن مشکلاتم حرف زد، بریدم ازتون، میریزم تو خودم همشو.
تو ایران هرکی به جای دو دست لباس، چار دست لباس داره خودشو مستلزم این میدونه که بلاگر شه.
من هیچوقت نمیتونم هیشکیو ببخشم و اگه هم گفتم بخشیدم یعنی موقتا فراموش کردم، به محض اینکه یه قدم اشتباه بگیری دوباره همه گندکاریات یادم میاد و روز از نو، روزی از نو.
وقتی فروشندهی با سلیقه میبینم کیف میکنم، هر صنفی میخواد باشه.
‹ @ifentanyl ›