اونجا که حس کردی هیچکس حرفاتو نمیفهمه و فقط میخوان بگن اره هستن و درکت میکنن اتفاقات بد تو زندگی همست.
دقیقا اونجا بدون خیلی تنهایی.
اگه تو هم مثل من حالت از "اینستاگرام" و آدمای توش بهم میخوره
تو دوست خوب منی
مغز من اینطوریه که "از بقیه بخواه حرف بزنن و خودشونو خالی کنن و از احساساتشون بگن ولی خودت هیچوقت اینکارو نکن چون لزومی نداره".
باشه ولی دوس دارم برم تو کشورایی که به چیزای کوچیک اعتراض میکنن و تو کافههاشون بشینم و بهشون بگم: میدونی من از کجا میام؟
واقعاً به آدمهایی که با خواب کم دووم میارن زندگی کنن حسودیم میشه.
من با کمتر از ۱۰ ساعت خواب بدنم میلی به همکاری نداره.