-

بارِ سنگینِ لهجه ی عربی .

- اول امر به معروف رو یاد بگیرید ، بعد اقدام به عمل کنید .. فکر نکنید شما هستید که باید مرحله ی سوم یعنی تنبیه و اجبار رو عملی کنید ، نه ، این در تمام دنیا به عهده ی قانون و حکومت است . بحث نکنید ، نزاع نکنید ... وظیفه ی شما فقط تذکر است .

روزِ‌چهارم🌱

- من ، هر متنی که مینویسم را یکبار زندگی میکنم ، درونِ کلماتش نفس میکشم و با علامت سجاوندی اش مهمانی میروم ! خط خطی های چرک نویس هایم را گه گداری بغل میکنم و آدم هایِ درونِ متن هارا هر چند وقت یکبار ملاقات میکنم . من ، متن هایم را زندگی میکنم ؛ برای هر شهیدی که مینویسم عکسش را نگه میدارم که چاپ کنم ، نه چون شهید است ، نه ، چون حالا شده است بخشی از زندگی ام ؛ چون زندگی اش کردم . برای هر اتفاقی که متن مینویسم ، آن اتفاق می‌شود بخشی از حافظه ام ، هرسال سرِ همان اتفاق برمیگردم و متنم را می‌خوانم.. من متن هایم را زندگی میکنم !؛

-

شروع کردم به نوشتن متنش و محتاج دعاهاتونم .. دعا کنید شهدا به قلمم دست بکشن 🌱 ")

از شهیدِ همت فقط بزرگراهشو می‌شناسیم !؛

چرا تو ایران از حاج احمد مجسمه نداریم ؟ خیلی زشته واقعا ... غمگین شدم .

میگفت ؛ شماها با دیدن لباسِ پلنگی این پاسدارها و مدافعان حرم لبخند میزنید و از اون حس اقتدار دلتون گرم میشه ، به فکر دشمنایی هم باشید که یه موقع بلایی سر خودشون میارن !؛)

تو پیتزایی ؛ بیشتر از این نمیشه یه نفر رو دوست داشت -

روزِ‌پنجم🌱