- از پروفایلاتون

دیدمش و عجیب دل تنگ شدم ! بازی دراز و تمام خاطراتش . . پای برهنه ، سنگ های ریز و تیز ، راه طولانی ، دوربین به دست ، دودزای فاسد شده ، سرفه ی شدید ، خنده ، اشک ، خشم ، خجالت . " شما بپوشید کفشارو من رفیق شهیدم میگم رفیقم شفاعتتون کنه ! "

خریدن :)

کاش یکی برام پیرهن ۳۱۳ بخره .

ولی یادت نره ، تو واینستادی یه نفره . .

|اَنْتَ دَواء|

مواظب باشیم دلمان جایی نرود . . که اگر رفت باز گرداندنش کار ‌ ‌سختی ‌است و گاهی محال است، ‌اگر ‌برگردد ‌معلول و مجروح و ‌سرخورده ‌باز‌ میگردد . . ‌مراقب باشیم دل آرام و ‌سر به هوا و عاشق پیشه است ... _حاج‌آقاپناهیان

شاید برای تو چیز مهمی نبود اما قلبِ من بود !

- از روز قبل که مانده بودیم برای پختن الویه ها هر دفعه درخواست مداحی میکردیم پشت بندش تاکید میکردم که کلمینی نباشد ، شبش که امدم خانه هرجا نوشته بود کلمینی باز نمیکردم . صبح فردا که پایمان رسید به روضه درگیر کارها بودیم ، یکی پشت دوربین فیلم برداری دیگری مشغول نظم دادن به نمازخانه . صحبت های اقای یار احمدی که شروع شد ترس رخنه کرد به دلم ، تمام تمنایم را ریختم در چشمانم و از فاصله ی دور نگاهش کردم . همان لبخند معروفش را زد - اینجوری منو نده عذاب ! + کلمینی . . اخر قفل را شکست و گفت ، منتظر نماندم کلمینی را بگوید ، زیر لبم زمزمه کردم و کنار پایه ی دوربین بر سطح زمین سقوط کردم . داستان برای ما همان بود ، مادرمان که پهلو شکسته باشد خودمان هم تاب و توان ایستادن نداریم . .

کاش بدونیم برای هرجایی باید از کی دعوت بشه . طبیعتاً برای یه محفل شعر ادبی جناب آقای منصور ارضی آدم مناسبی نیستن .

چی داشت این پاییز اسماعیل؟ نه اومدنشو حس کردم نه رفتنشو . .

اعزه ، تلاش خیلی قشنگه . خیلی . یعالمه میدویی یهو به خودت میای میبینی رو قله ای ")