- همسرش را تازه از دست داده بود اما لبانش عجیب به خنده مهمان بود آنگاه که باید میخواندی خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است !؛

-

خنده ی عمیقی کرد و گفت آره دیگه ما مثل لیلی و مجنونیم جون به جونمون کنن بدون هم نمی‌تونیم جایی بریم ! به همسرش نگاهی انداختم . سنی ازشان گذشته بود ولیکن چهره ی هردورا لبخندِ محبوب و مشهور عشاق پوشانده بود !))

-

بسم الله الرحمن الرحیم از حواشی ها که بگذریم پس از ۳۶۵ روز به انقلاب عظیم سال رسیدیم به تحولی که هرچه بوده و نبوده است را درگیر خود میکند هرچه کردی و نکردی و هرچه اراده ی انجامش را در سر داشتی ! هزار و چهارصد و یکی که تکرار تاریخ را به چشم دید ! از روح اللهِ بزرگوار تا ارمانِ ایران ! از جنبش کومله تا جوشش منافقین ! از به خیابان رسیدن جهاد تا نگه داشتن پشت جبهه ی حزب الله ! از ساخت داروی کودکان پروانه ای تا خبر بارداری دوباره ی مادر پیروز ! هزار و چهارصد و یکی که تنها یکی بود ! هرآنچه برای جامعه کرد و هرآنچه برای شخص شخیص شما کرده است محکم بایست و روی آخرین تکه چوب پل به عقب نگاهی بیانداز هر چوب سیقل خورده ای تورا به یاد واقعه ای خواهد انداخت که روح در بدنت و لبخند را بر لبانت تازه میکند ! حالا نگاهی به جلو بیانداز تمام کرده هایت در هزار و چهارصد و یک است که هزار و چهارصد و دوی تورا متحول می‌کند ! قدم آخر را برمی‌داری ؟ در مقابل انقلاب خورشید و ارضِ الله تسلیم میشوی یا در گذشته به زندگی ابدی خود ادامه میدهی ؟ ۳۶۵ روزِ آینده ی خود را در پل بعدی میسازی یا برای همیشه بر روی ۳۶۵ تکه چوب پل کنونی ات می‌مانی و در لابه‌لای فواصل آنها به دنبال خاطراتت میگردی ؟ دقت کن ؛ تمام کرده هایت در هزار و چهارصد و یک است که هزار و چهارصد و دوی تورا متحول می‌کند ! باشد که انشاءالله امسال سال نور گشتن باشد ! یا علی )

انشاءالله امسال سال وصال باشه !)

بایرامیز‌مبارک‌اولسون :>

[ء] نوروز یک جشن قدیمی و کهن از اقوام متعددی است که به ارث رسیده‌ است اما شناسنامه ایرانی به خود گرفته و از آن به عنوان نماد پیوند دهنده ی افراد و اقوام ایرانی ایران یاد می‌شود. نوروز، با عنوان رسمی «روز بین‌المللی نوروز»، توسط یونسکو به عنوان میراث فرهنگی و معنوی بشر به ثبت جهانی رسیده‌ و این روز یکی از روزهای مقدس و اعیاد مذهبی زرتشتیان و بهاییان نیز به‌ شمار می‌رود. ‌• همچنین در شاهنامه درباره نوروز اینگونه نوشته شده است: جمشید در حال گذشتن از آذربایجان بوده است که دستور می دهد برایش تختی قرار دهند، سپس با تاجی پر زرق و برق روی آن تخت می نشیند و با تابش نور خورشید به آن تاج زرین، روشنایی و نور فراوانی دنیا را فرا میگیرد و به خاطر شادمانی مردم آن روز را نوروز می نامند. .

حوّل حالنا بظهور الحجه ان شاءللّٰه.