تنها تر از سکوتم و روشنتر از ستاره.

مگر شب در تاریخ سیاه خود چه افتخاری کسب کرده است که این همه ستاره بر سینه دارد . .

نزدیک صورتت میشم و به چشم هایی که بسته ای و کنارم خوابیدی نگاه میکنم، چشمام و میبندم و زیر گوشت زمزمه میکنم که چقدر خستم، و توان ادامه دادن ندارم، دوباره چشمام و باز میکنم و تورو میبینم که به صورتم زل زدی انگار داری قول هایی که به تو دادم و یاداوری میکنی پس ادامه میدم به خاطر قولی که بهت دادم...

سنگینم یه جوری انگار ساختنم با سیمان.

از وقتایی که حس بد اینقدر سنگینی میکنه که نمیتونم از جام بلند شم متنفرم.

کاش میتونستم تموم روزو رو تخت خوابم بمونم و فقط اهنگ گوش بدم

لعنت به بزرگسالی

اگه بخوام به زندگیم پایان بدم میزارم یه روز قبل از کنکور انجامش میدم