درود؛ من یک انسانی هستم 14 ساله. به چیزای رندوم زیادی علاقه مند هستم که نام بردنشون هیچ وقت تموم نمیشه و ذهن من هم کشش به یاد آوردن همه ی اونها رو نداره؛ اما من عاشق: کتاب،دیزی دارکر،سیب،خورشید،ستاره های اول صبح،بارون،انیمه،گیلمور گرلز،موسیقی،بلک پینک،خانوما(اشتباه برداشت نکنید🙏)،بیژامه،ماگ،الف هیم،برادران هاثورن (به جز گریسون)+ایوری،ادبیات،فلسفه ،صحبت درمورد زندگی و مرگ،درختا،چای،قهوه،رول دارچینی، دارچین، پاییز،کومان،میا،بافت،بهار،تاب،آل استار،لاک،درس خوندن،نارنگی،کیوی،سگا،ریمل،ژورنال،نوشتن،انگلیسی و... این لیست تا بی‌نهایت ادامه خواهد داشت پس بیخیال نوشتن میشم. خلاصه که اینجا دیلی منه:>

I love my flaws, because they belong only to me.

من کی هستم اگه تاب سواری این تایم رو از دست بدم؟

خواب موندم.🥰

Now, only coffee can fix me.

بعضی آدم‌ها شبیه خورشیدند؛ لازم نیست چیزی بگویند تا حضورشان احساس شود. کافی است کنارشان باشی تا تاریکیِ دل، آرام‌آرام جای خودش را به روشنایی بدهد. آن‌ها بی‌هیاهو می‌تابند؛ نه برای دیده شدن، بلکه برای جان بخشیدن. خستگی را از چهره‌ها می‌گیرند، امید را در دل‌ها بیدار می‌کنند و به دیگران یادآوری می‌کنند که بعد از هر شب، طلوعی در راه است. خورشید هر صبح جهان را بیدار می‌کند و این آدم‌ها، قلب انسان‌ها را. گرمای وجودشان مثل نوری است که راه را در سخت‌ترین روزها نشان می‌دهد؛ نوری که شاید نتوان آن را لمس کرد، اما می‌توان با تمام وجود حسش کرد. دنیا همیشه به چنین آدم‌هایی نیاز دارد؛ انسان‌هایی که مانند خورشید، بی‌منت می‌تابند و تنها با بودنشان، زندگی را روشن‌تر و زیباتر می‌کنند. برای شما