بعضی آدم‌ها شبیه خورشیدند؛ لازم نیست چیزی بگویند تا حضورشان احساس شود. کافی است کنارشان باشی تا تاریکیِ دل، آرام‌آرام جای خودش را به روشنایی بدهد. آن‌ها بی‌هیاهو می‌تابند؛ نه برای دیده شدن، بلکه برای جان بخشیدن. خستگی را از چهره‌ها می‌گیرند، امید را در دل‌ها بیدار می‌کنند و به دیگران یادآوری می‌کنند که بعد از هر شب، طلوعی در راه است. خورشید هر صبح جهان را بیدار می‌کند و این آدم‌ها، قلب انسان‌ها را. گرمای وجودشان مثل نوری است که راه را در سخت‌ترین روزها نشان می‌دهد؛ نوری که شاید نتوان آن را لمس کرد، اما می‌توان با تمام وجود حسش کرد. دنیا همیشه به چنین آدم‌هایی نیاز دارد؛ انسان‌هایی که مانند خورشید، بی‌منت می‌تابند و تنها با بودنشان، زندگی را روشن‌تر و زیباتر می‌کنند. برای شما

یه چیز خیلی رندوم

بنظرم هر آدمی شبیه یه حیوونیه و خب من شبیه اینام^^ (به اعتقاد دوستان)

خیلی گیگیلنن🤣😭