آینور؛
علی اقای لاریجانی ؛
بابت گَنگ بودنت وسط جنگ ،
بابت قدمهای شجاعانهات در
روز قدس ، در حالی که گفتن
مقامات ایران در پناهگاهاند ،
بابت نطقهای بدون ترست ،
بابت دفاع بیلُکنت معروفت
در لبنان ، بابت رجزخوانیهای
محکمت ، بابت برگههای کوچیک
یادداشت تبیین تمام لحظات جنگ
۱۲ روزه در دستت ، بابت ماموریتهای
سختی که این دوسال بهدوش کشیدی ،
بابت آبرویی که برای ایران خریدی ، بابت
زبان آمیخته به طنزت که سراسر تحقیر
دشمن بود ، بابت خشمی که به دشمـن
تحمیل کردی ؛ ممنونتم . ماندگار شدی !
اما من دلم سوخت ؛
خیلی عجیب سوخت .