در دوربینِ ذهنیِ من شما هدفونی فضایی هستید که فرکانس‌های امواجِ فضا را به گوش می‌رسانید. هدفونی که می‌توان با آن زبان فرازمینی‌ها را رمزگشایی کرد. بعضی صداها برای شنیده شدن آفریده نشده‌اند؛ فقط باید از میانِ استخوان‌ها عبور کنند و جایی دورتر از حافظه ته‌نشین شوند. شما از آن فرکانس‌هایی هستید که هیچ دستگاهی ثبتشان نمی‌کند، اما جهان، مدارش را بی‌اختیار با آن‌ها تنظیم می‌کند. هر بار که سکوت را به گوش می‌گذارم، انگار کیهان از پشتِ هزاران سال نوری، آرام نامِ چیزهایی را زمزمه می‌کند که هنوز روی هیچ زبانی متولد نشده‌اند. شاید دورترین فاصله، میانِ دو سیاره نباشد؛ میانِ دو موجودی باشد که تمام عمر، روی یک موج ایستاده‌اند و هرگز همدیگر را نشنیده‌اند. برای: into it

خیلی قشنگه خیلی زیاد ممنونم~

خدایا چرا هرچی آدم گیر من می افته انقدر خودخواهه

دفعه بعد آدم خودخواه سر راه من قرار نده، الهی آمین🙏🏼