یاداشت های من
رز مشکی هرجایی سبز نمیشه افتابی نمیشه کمیابه!
شاید رز مشکی هم اگر همه جا بود
دیگه جذاب نبود.
هدایت شده از - بینشان -
حرف مردمی که یکی دو ساعت بعد خاکسپاریمون بحثشون اینه نوشابشون زرد باشه یا مشکی ، براتون مهم نباشه
گاهی گیر میکنم لا به لایِ طرز فکر و تفکراتم نسبت به همه چی ؛
نمیدونم دقیقا تو چه حالتیم
نمیدونم باید دوست داشته باشم یا فرار کنم نمیدونم باید وابسته بشم یا ترک کنم
نمیدونم باید باایستم یا حرکت کنم
نمیدونم باید تنها باشم یا بین دوستام نمیدونم باید خوشحاال باشم یا ناراحت نمیدونم باید چشام و ببندم رویا بسازم یا پاشم و حرکت کنم
و رویاهامو به واقعیت تبدیل کنم
من موندم تنها،تنها بین حسای نصفه و نیمه حسایی که درک نشد و اسمش و گذاشتن بی منطقی ....
اما من خودم بودن رو دوس دارم،
دوست داشتن خودم با این حسا و خصلتام هر چند بد یا خوب می ارزه به
دورویی آدمایی که با هر کلمه از حرفاشون اشک میشن و میان رو گونه هات.
اما غمگین نمیشم ادامه میدم زندگیمو اونجور که دوست دارم میسازم تنها بدون نیاز به کسی🌼🤍
#INFP
یادداشت های من
هدایت شده از "𝐇𝐨𝐫𝐢𝐳𝐨𝐧"
دور هر آدم، هاله خاصی هست که فقط مختص به خودشونه و هیچجای دیگه نمیشه عین همون رو پیدا کرد، اما ممکنه به فرد دیگه ای بربخوری و بین عطرهایی که از شخصیتش استشمام میشه، یه رایحه از بوی اون هم باشه
شباهت ها دقیقا مثل همون یه رایحه هستن و کل هاله اون فرد رو با خودشون ندارن
بعضی وقتا این اتفاق میفته که یه آدم رو به صورت فرد مشخصی نمیشناسی اما به هاله ای که دورش رو گرفته جذب میشی، شباهت ها رو بین رایحه عطرش حس میکنی و با اینکه مطمئن نیستی اون چه کسیه، بارها و بارها به سمتش میری
عیدتون پیشاپیش
به خنده های دورهمی
به موفقیت های بزرگ
به خوشبختی و عاقبت بخیری
مبارک باشه🙃
𝗛𝗮𝗽𝗽𝘆 𝗡𝗲𝘄 𝗬𝗲𝗮𝗿 💫🎉
•• سپیدی دانههای سرد رقصانِ برف❄️✨
•• شفافی و بیکرانگی آسمانِ هزار رنگ شدهٔ زمستان🌙✨
•• هزار رنگ رنگینکمانِ پس از باران🌈✨
•• امید نامیرای زمینِ در انتظار سرسبزی 🌱✨
•• صدای پر آرامش چکاوکها🕊✨
•• جنب و جوش رودخانهی بیانتها🌊✨
و در آخر خندههای بیپایانی رو در زندگیتون آرزومندم!💫✨
☘سال جدیدتون رو پر از امید و زیبایی و خوشی آرزو میکنم:)
غم از صورتهاتون پاک و
تنتون از بیماری رها و
قلبهاتون پر از عشق و آرامش•••
ســــال 1401 شمسی مبـــــارک🌸
#INFP💜
هدایت شده از نونصاد .
حقیقتش اینه که لذت بردن رو یادمون ندادن . از گرما مینالیم ، از سرما مینالیم ، تویِ جمع از شلوغی کلافه میشیم ، تویِ خلوت از تنهایی بغض میکنیم .
تمام هفته منتظر آخر هفتهایم و آخر هفتهها هم بیحوصلگیمون رو میاندازیم گردنِ غروبِ جمعه .
همیشه منتظر تموم شدنِ روزهایی هستیم که زندگیمون رو تشکیل میدن .
مدرسه ، دانشگاه ، کار ، حتی تو سفر همواره به مقصد فکر میکنیم بدون لذت بردن از مسیر!
تهشم میفهمیم که زندگیمون دقیقا همین لحظههایی بود که میخواستیم زود بگذرن ..