شما شروع به صحبت کنی مشخص میشه شخصیتت چه‌ جوریه لباس تنت خیلی نمی‌تونه کمکت کنه..!

اگر طبق آموزه‌های توییتری و شبکه‌های اجتماعی زندگی کنیم، عملاً هیچکس برامون باقی نمی‌مونه... بالاخره یک روز خودمون رو هم از دست می‌دیم. رابطه‌‌ها و دوستی‌ها نیازمند گذشت، سازش، مفاهمه، مهربانی و پذیرفتن تفاوت‌ها هستند. [جدایی اخرین و سخت‌ترین گزینه است.]

خدایا یادت باشه! من رنج میکشم؛ و تو از همه مهربان‌تری…💔

کتاب بخونید، سرکار برید، سریال بینید، سینما و کافه برید، ورزش کنید، آدمیزاد اگه  پُر‌مشغله نباشه انقد غصه می‌خوره تا بترکه. بیکاری خودش غم میاره...

شبیه کسایی که بهت آسیب زدن نشو عزیزم؛ شبیه کسایی شو که بهت کمک کردن بهتر بشی..!

کاری نکنید که آدما وقتی تنها میشن؛ تو خلوت شون با خدا از شما گِله کنن..!

هرچی سنم بالاتر میره بیشتر از اظهار نظرهای واضح خوشم میاد، و بیشتر از کلی‌گویی‌هایی که گوینده رو در موضع همیشه ‌برحق نگه می‌داره بدم میاد.

آرزو می‌کنم: "خُدا نردبونی بسازه برات تا جلوی همون آدمایی بری بالا که آرزوشونه زمین بخوری و نمی‌تونن بالا ببیننت..."

از همه روایات و زخم ها و روضه ها که بگذریم؛ فاطمیه داستان یک جدایی عاشقانه هم هست. فقط به تمنای خفته در کلام علی(ع) با یار خود در آخرین لحظات توجه کنید. کَلِمینی[با من حرف بزن]

خدا جایی و زمانی دستت رو می‌گیره که تو به محال بودنش فکر می‌کردی.