4.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
علیزاده: از «طوفان در فنجان» اینترنشنال نترسید
کارشناس مسائل بینالمللی:
🔹همین الان اگر عربستان پولش را قطع کند؛ سیما ثابت و سامان رسول پور و نیوشا صارمی و باقی جماعت دود میشوند و هوا میروند.
🔹همه هیاهوهای شما، اشکهای تمساحتون برای یه چیزه شما میخواید بمب و تحریم به ایران بیاد و سفیرها از ایران اخراج بشن که در خلا دیپلماسی بتونید فضای ایران رو میلیتاریستک و به شکلی نظامی کنید.
🔹نباید اجازه بدیم این تبهکاران پشت مرده، بچه از دست داده قایم بشن و به شکلی سپر انسانی درست کنند.
🔹ما به یک ما وصلیم و میدونیم برای این ما این امنیت نباید از بین بره و اونها برای من حاضرند که این کشور هزار تیکه بشه
#ایران #ایران_قوی #لبیک_یا_خامنه_ای
✅ پایگاه خبری تحلیلی طلوع امید🇮🇷
🆔 @Tolue_Omid
درباره تجزیه طلبی کردی
مصطفی قربانی
تنشهای قومی در ایران عمدتاً در سه مقطع ظهور کردهاند:
1- سالهای اولیه بعد از انقلاب مشروطه
2- بعد از سقوط رضا شاه و سالهای میانی دههی 20
3- سالهای اولیه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی
در هر سه مقطع، کردستان و آذربایجان غربی یکی از کانون های ثابت قومگرایی و ایجاد تنش قومی بوده است. حرکت قومگرایان تجزیه طلب در این مناطق، بویژه در دو دوره اخیر حاوی چند ویژگی بوده است:
1. وابسته به خارج بوده؛ هم به لحاظ سیاسی و هم ایدئولوژیک وابسته به شوروی و اندیشههای چپ مارکسیستی بوده است.
2. همراه با خشونت و جنایت علیه مردم بومی منطقه بوده است مانند جنایتهایی که در مهاباد در سال 1324 انجام دادند. به همین دلیل، حتی قبل از رسیدن نیروهای دولتی، مردم کار تجزیه طلبان را تقریباً تمام کرده بودند.(جنایت های آنها بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هم که نیازی به توضیح ندارد)
3. فاقد پشتوانه مردمی بوده است(بنا به دلایل مختلف از جمله اینکه کردها از اقوام اصیل ایرانی هستند و هیچگاه ضدایرانی نبوده و نیستند. بنابراین، اگرچه ممکن است معدودی از کردها با تجزیه طلبان همراهی کنند، اما اکثریت قریب به اتفاق آنها با به خطر افتادن ایران مخالف هستند.)
مبتنی بر این دلایل، تجزیه طلبی کردی در روند تاریخی خود همواره ناکام بوده است. از این رو، هم اکنون علی رغم ترکیب تجزیه طلبی کردی و نفاق، بنا به دلایل پیش گفته که هم اکنون نیز معتبر میباشد، نسبت به آینده، جای نگرانی نیست.
عمده پیام هایی که علیه کشور و نظام در فضای مجازی تولید می شود، به همین شیوه بوده و فاقد منطق هستند.
این جنگ واقعی است
اهمیت و امتیازات کریدور شمال جنوب آنقدر بی نظیر است که بدون تردید مسیر ترانزیتی کانال سوئز ( آبی رنگ) را از اولویت حمل و نقل تجاری خارج می کند.
مسیر کریدور شمال جنوب هم از لحاظ هزینه، مسافت و امنیت قابل مقایسه با کانال سوئز نیست.
آمریکا و اسرائیل با نقشه های جدید در محور قفقاز جنوبی و آسیای مرکزی امنیت این مسیر راهبردی را با تنش و چالش روبه رو کرده اند.
این بخشی از نقشه برای انحراف مسیر اصلی و جایگزین کردن ترکیه برای اتصال به اروپا است تا همچنان نبض موازنه قدرت را در دست داشته باشد.
کانال سوئز در یکی از پر تنش ترین مناطق دنیا قرار دارد با مسیر جدید شمال جنوب بسیاری از کشورها این راه را برای ارتباط با اروپا انتخاب خواهند کرد.
توضیح: کریدور شمال جنوب همانی است که از ایران عبور می کند.