وزیر علوم در اجتماع شیعیان ترکیه در ظهر عاشورا: من از کشوری می‌آیم که یکی‌ از اولاد حسین بن علی به دست یزید زمان کشته شد و هنوز پیکر او روی زمین است. شهید حضرت آیت‌الله خامنه‌ای...

شهید طهرانی‌مقدم: گریه بر امام حسین(ع) بدون یاری ولی‌فقیه کافی نیست بخشی از مستند مرد ابدی

♦️ بازخوانی سخنان امام شهید انقلاب درباره جنس عزای امام حسین علیه‌السلام

«أین الطالب بدَمِ المقتولِ بِكربلا...» 🥀🏴 ‌ مراسم پرفیض دعای ندبه🕊️ ‌ 🎤 با نوای: حاج محمدنیک آریا 🗓 جمعه ۵ تیرماه، ساعت ۷ صبح 📍 میدان المپیک، مسجد جامع المهدی (عج) ‌ 🆔 @Sangar22

☑️ یک نفر مانده از این قوم که برمیگردد... 🤲مراسم استغاثه به امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشّریف🤲 🤲به نیّت تعجیل در ظهور منجی عالم بشریت🤲 جمعه ۵ تیر ماه ٢ ساعت قبل از اذان مغرب 🎙سخنران : حجت الاسلام و المسلمین 🔹علی نادری🔹 قرائت زیارت پر فیض آل یاسین و مناجات با نوای گرم حاج محمد نیک آریا🔹 🕌 مترو چیتگر، بلوار (کوهک) شهیدان علیمرادی خیابان شهید حاجی زاده حسینیه ی امام رضا علیه السّلام @ircom_8 ✅لینک کانال های مجتمع امام رضا(ع): https://takl.ink/ircom_8/

#خلاصه_کتاب_تصویری #حماسه_سیدالشهدا(ع) #اثرجدید #ناصرکاوه #لطفانشرحداکثری

شهید طهرانی مقدم:‌امروز هرکسی برای امام‌حسین(ع) گریه کند ولی هرجایی که هست نتواند آقا را کمک کند،‌ من می‌گویم توی سرت بخورد، تو همان ابوموسی اشعری احمق هستی!

🔻ویدیوی ممنوع شده ببینید و حفظ کنید ... #نشر_حداکثری ‌‌#عاشورا #امام_حسین

♦️فرازی از زیارت آل یاسین با صدای رهبر شهید انقلاب

نماهنگ دردناک و زیبای «رهبرم شهیدم » با صدای گرم حاج نریمان پناهی به مناسبت شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی امام خامنه‌ای (قدس الله نفسه الزکیه ) 🍃🥀🏴🏴🏴🥀🍃

کتاب: #تبخیر_در_آسمان_میناب روایتی از #شهیدجاویدالاثر_ماکان_نصیری نویسنده: #ناصرکاوه

#مقدمه_نمادگمشده(1) در تاریخ پر از زخم ملت‌ها، برخی نام‌ها از حادثه‌ای شخصی فراتر رفته و به نمادی جهانی از رنج و مقاومت تبدیل می‌شوند. «ماکان نصیری» دانش‌آموز هفت‌ساله کلاس اول مدرسه شجره طیبه میناب، یکی از این نام‌هاست. او که در نهم اسفند ۱۴۰۴ در جریان حمله موشکی به مدرسه‌اش جان باخت، اما پیکرش هرگز پیدا نشد و عنوان «شهید جاویدالاثر» را به خود گرفت. داستان ماکان، تنها روایت مرگ یک کودک نیست؛ روایت ناپدید شدن فیزیکی یک انسان، «تبخیر» یک جسم در اثر خشونتی بی‌سابقه، و تبدیل شدن به مفهومی است که مرزهای فقدان را جابه‌جا می‌کند.تاریخ، همیشه با جوهرِ خون نوشته شده است، اما جنایتی که در مدرسه شجره طیبه میناب رخ داد، فصل متفاوتی در کتابِ سیاهِ استعمار است. وقتی از «بمب» سخن می‌گوییم، از یک شیء فلزیِ بی‌جان حرف نمی‌زنیم؛ از اراده‌ای حرف می‌زنیم که پشتِ آن بوده است. این بمب‌ها، با پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌های ایالات متحده طراحی شده‌اند؛ همان کشوری که در ظاهر، پرچم‌دار «حقوق بشر» است و در باطن، تنها چیزی که در دستور کار دارد، «تولیدِ مرگ» است.آن‌ها مدرسه را نه به عنوان یک مرکز آموزشی، بلکه به عنوان یک هدفِ نظامیِ مشروع برچسب زدند تا وجدانِ نداشته‌شان را آرام کنند. چه آزادی و چه حقوق بشری است که در آن، پیکرِ نحیفِ ماکانِ هفت‌ساله و هم‌کلاسی‌هایش در یک لحظه «تبخیر» می‌شود؟ این همان «آزادیِ» آمریکایی است؛ آزادیِ گرفتنِ حقِ نفس کشیدن از کودکانِ یک سرزمین. این بمب‌های آمریکایی از فرازِ آسمان‌ها بر سرِ این مدرسه فرو ریخت، نه تنها سقفِ کلاس‌ها، بلکه سقفِ تمامِ ادعاهای اخلاقی غرب را بر سرشان آوار کرد