eitaa logo
مجتمع فرهنگی امام رضا علیه السلام
8.3هزار دنبال‌کننده
43.4هزار عکس
16.6هزار ویدیو
495 فایل
✅کانال مجتمع فرهنگی آموزشی امام رضا علیه السلام @ircom_8 🔹آدرس : چیتگر- بلوار کوهک- خیابان نسیم 16 غربی- مجتمع امام رضا علیه السلام @ircom8admin ادمین کانال مجتمع ✅لینک کانال ها و لوکیشن مجتمع امام رضا(ع): https://takl.ink/ircom_8/
مشاهده در ایتا
دانلود
12.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
عجب!!!!! با ذکر یک صلوات با امام رئوف حضرت امام رضا علیه السلام معامله کرده بر آمریکا بر منافقین بر مزدوران داخلی بر افساد طلبان رهبر شهیدم اگر یکنفر را به او وصل کردی برای سپاهش تو سردار یاری 📣 🍃✌️🇮🇷☫🇮🇷✌️🍃 «اللّهم عجّل لولیک الفرج» 🍃🌺🍃
5.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
♥️به یاد عاشق ترین دلباخته امام رضا علیه السلام چهارشنبه امام رضایی ها... کربلایی حسین طاهری👈 یا امام رضا(ع)👌 التماس دعا کـبـوتـران بهـشتـی روی بـام حرم کسـی نبود که مـا را دهـد پنـاه اما هـزار مـرتبه قـربان این مـرام حرم فـدای میکـده ی ما تمام میکده ها هزار سال گذشت و پر است جام حرم هـزار رنگ عـوض کـرد روزگـار، امـا حرم به این همه وسعت ندیده این دنیا : این بــار گُنه حــال مــرا بـَد کـــرده انگـــار کـه اربــاب مــرا رَد کـــرده یا رَب دلِ من پیش حسین است ولی بـدجــور دلـم هـوای مَشهد کـــرده سلام عليكم و رحمة الله، صبحتون بخير
2.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
♦️رهبر شهید پس از ۶۹ سال به نجف و کربلا مشرف می‌‌شوند سخنگوی مراسم وداع و تشییع رهبر شهید انقلاب: 🔹 رهبر شهید انقلاب پس از ۶۹ سال بار دیگر مشرف به عتبات عالیات می‌شوند. آخرین تشرف ایشان به کربلای معلی و نجف اشرف به سال ۱۳۳۶ بازمی‌گردد. 🔹همچنین در سال ۱۳۴۷ نیز ایشان قصد سفر دوباره به عتبات را داشتند، اما از سوی ساواک ممنوع‌الخروج شدند و این سفر انجام نشد
«وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی
مقدمه مشت: زبانی بی‌نیاز از واژه در هستی‌شناسیِ نمادها، برخی علائم از حوزهٔ «اشاره» فراتر می‌روند و به «هویت» بدل می‌گردند. مشت گره‌کرده، یکی از این نمادهاست. این مشت، نه‌تنها انقباض عضلات دست نیست، بلکه «تبلور اراده» است؛ اراده‌ای که در برابر «استسلام» می‌ایستد و به «یقین» می‌رسد. در فرهنگِ اسلامی-ایرانی، مشتِ گره‌کرده، پیوندی عمیق با مفهومِ «مقاومت» دارد. این نماد، از صدر اسلام تا عاشورای حسینی (ع)، و از انقلاب اسلامی ایران تا نبردهای امروزِ فلسطین، زبان مشترکِ «نه گفتن به ظلم» بوده است. امام خمینی (ره) با آن مشتِ استوار، انقلابی را به جهان معرفی کرد که مرزهای جغرافیایی را درمی‌نوردید.امام شهید آیت‌الله خامنه‌ای نیز با همان نماد، «پیوستگی اراده» را به نسل‌های آینده منتقل کردند. مشت، در این روایت، «وصیت‌نامهٔ مصور» است؛ وصیتی که نیازی به کاغذ و قلم ندارد، چرا که در «حافظهٔ جمعی» یک امت، حک شده است. این مشت، «کوه پایداری» است که بر سینهٔ تاریخ ایستاده است. از نظرِ نشانه‌شناسی، مشتِ گره‌کرده «زبانِ خاموشِ مقاومت» است؛ زبانی که در برابر «سازش» سکوت نمی‌کند، بلکه فریاد می‌زند. این نماد، «تداوم اراده» را در «بدنِ مقاوم» متجلی می‌سازد. در ادامهٔ این کتاب، در هفت فصل، به بررسیِ لایه‌های معناییِ این نماد می‌پردازیم: از شهادت و پایداری، تا وصیت‌نامهٔ مصور، از استراتژی تا قدس، و از پیوستگیِ نسل‌ها تا آیندهٔ روشنِ مقاومت. «وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی
فصل اول: شهادت، پایداری، مقاومت کوهِ پایداری «شهادت، تبلورِ وجود است.» این جمله، کلیدِ ورود به فهمِ مشتِ گره‌کرده است. در اندیشهٔ اسلامی، شهید کسی است که اراده‌اش بر تنِ او چیره می‌شود؛ و مشتِ گره‌کرده، نمادِ همین چیرگی است. مشتِ گره‌کرده، «کوه پایداری» است؛ کوهی که در کفِ دست جای گرفته، اما استوارایِ رشته‌کوه‌های تاریخ است. این کوه، در برابرِ طوفانِ ظلم، تکان نمی‌خورد. از منظرِ الهیاتِ سیاسیِ شیعی، مشتِ گره‌کرده، پیوندی عمیق با «عاشورا» و «اربعین» دارد. همان‌گونه که امام حسین (ع) با اراده‌ای استوار را نشان داد، مشتِ گره‌کرده نیز زبانِ «نه» گفتن به یزیدِ زمان است. این نماد، «زبانِ خاموشِ مقاومت» است که در برابرِ هرگونه «سازش» می‌ایستد. در فرهنگِ ایرانی، «مُشت» (به معنای رنج و سختی) پیوند خورده است؛ یعنی مشتِ گره‌کرده، نمادِ تحملِ رنج در راهِ هدف است. استعاره‌های این فصل: • مشت، آتشفشانِ خفته است که در کفِ دست جای گرفته. • مشت، چکشِ استخوانی است که بر سندانِ تاریخ می‌کوبد. • مشت، سپرِ بادهای مخالف است. در این فصل، دیدیم که چگونه مشتِ گره‌کرده، از یک «کنشِ بدنی» به «معنایی الهی» ارتقا می‌یابد؛ چگونه دستِ بسته، به «دروازهٔ گشودهٔ بهشت» تبدیل می‌شود. «وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی
فصل دوم: وصیت‌نامهٔ مصور و حافظهٔ جمعی وصیتی که کاغذ نمی‌خواهد در میانِ تمامِ اسنادِ تاریخی، وصیت‌نامه‌ها جایگاهی ویژه دارند. اما آیا یک نمادِ بدنی می‌تواند «وصیت‌نامه» باشد؟ مشتِ گره‌کرده، پاسخِ مثبت به این پرسش است. این مشت، «وصیت‌نامهٔ مصور» (Illustrated Will) است؛ وصیتی که نیازی به خطِ خوشنویس ندارد، چرا که در «حافظهٔ جمعی» یک امت، حک شده است. این وصیت، «پیوندِ اراده‌ات را به نسل‌های آینده» منتقل می‌کند. مشتِ گره‌کرده، «زبانِ خاموشِ ضدِّ سازش» است. در شرایطی که واژگان ممکن است «تقیه» کنند یا «تفسیر» شوند، مشتِ گره‌کرده، تک‌معناست: . این نماد، شکل‌دهندهٔ «حافظهٔ جمعی» است. همان‌گونه که در شاهنامه، «تَختِ جمشید» نمادِ شکوهِ ایران است، مشتِ گره‌کرده، در تاریخِ معاصر، نمادِ «نه‌گوییِ ایران» به استکبار است. تفاوتِ وصیتِ مصور با وصیتِ مکتوب: • وصیتِ مکتوب، نیازمندِ خواننده و مفسر است. • وصیتِ مصور، مستقیم‌الوصول است؛ چشم، می‌بیند و قلب، می‌فهمد. در این فصل، دریافتیم که مشتِ گره‌کرده، چگونه به «رسانه» بدل می‌شود؛ چگونه بدونِ واژه، پیامِ «تداومِ مقاومت» را منتقل می‌سازد. «وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی
فصل سوم: از نماد به استراتژی مشت به‌مثابهٔ موشک «مشت، موشکِ دستِ ارادهٔ ایمانی است.» این تعبیر، نقطهٔ عطفی در فهمِ نمادشناختیِ مشتِ گره‌کرده است. در این فصل، از حوزهٔ «نماد» وارد «حوزهٔ عمل» می‌شویم. مشتِ گره‌کرده، «مشروعیتِ سخت» (Hard Legitimacy) را نمایش می‌دهد؛ یعنی قدرتی که ریشه در «ایمان» دارد، نه در زور. این مشت، «استراتژیِ بازدارنده» است؛ چرا که «حسابِ دشمن» را بر هم می‌زند. از نظرِ ژئوپلیتیکِ مقاومت، مشتِ گره‌کرده، پیامِ «قدرتِ ملی» است. این نماد می‌گوید: «ما تسلیم نمی‌شویم، حتی اگر تحریم باشیم، حتی اگر تهدید باشیم.» مشت در برابرِ تحریم: مشتِ گره‌کرده، «بی‌اثرسازیٔ تحریم» را نمادین می‌سازد. وقتی دستِ بسته، توانِ تولید و پیشرفت را نشان می‌دهد، یعنی «تحریم» به «انگیزه» تبدیل شده است. استعاره‌های استراتژیک: • مشت، قطب‌نمایِ پایداری است. • مشت، سنگِ بنایِ مقاومت است. • مشت، کپسولِ انرژیِ فشرده در پوستِ انسان. «وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی
فصل چهارم: قدس، فلسطین، هم‌افزایی مشتِ امت در این فصل، مشتِ گره‌کرده از «ملی» به «امت‌واحده» ارتقا می‌یابد. این نماد، اکنون نمادِ «وحدتِ امت» است؛ امتی که در رنجِ فلسطین، شریک است. مشتِ گره‌کرده، در روزِ قدس، معنایی جهانی می‌یابد. این مشت، «امید» را به کودکانِ غزه منتقل می‌کند؛ پیام می‌دهد: «شما تنها نیستید.» این نماد، «ضریبِ اراده» است؛ یعنی اراده‌ای که در ضربِ می‌شود. وقتی ملت‌های مسلمان، مشتِ گره‌کرده را نشان می‌دهند، یعنی «ارادهٔ فتحِ قدس» در حالِ شکل‌گیری است. پیوند با کودکانِ : مشتِ گره‌کرده، «سوگندِ وفاداری» به کودکانِ شهیدِ غزه است. این نماد می‌گوید: «خونِ شما پایمال نمی‌شود.» «اگر مشتِ خونینِ تو، سنگِ است/ سنگِ است، که به سینهٔ یزدانِ زمان می‌خورد» «وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی
فصل پنجم: پیوستگیِ نسل‌ها پلِ اراده مقاومت، «فرایندِ تاریخی» است، نه «رویدادِ لحظه‌ای». مشتِ گره‌کرده، «پلِ پیوستگیِ نسل‌ها» است؛ پلی که امام خمینی (ره) بنیاد نهاد و رهبرِ شهید انقلاب، آن را استوار نگه داشت. این نماد، «تداومِ اراده» را تضمین می‌کند. وقتی نسلِ جوان، مشتِ گره‌کردهٔ رهبر را می‌بیند، «وصیتِ نسلِ پیشین» را دریافت می‌کند. امام خمینی و رهبری: مشتِ امام، «انقلاب» بود؛ مشتِ رهبر، «ادامهٔ انقلاب» است. هر دو، یک زبان سخن می‌گویند: زبانِ «نه به استکبار». فرقِ مشتِ انقلابی با نمادهای غربی: در غرب، مشتِ گره‌کرده نمادِ «شورش» است، اما در اسلام، نمادِ «سازندگیِ بر پایهٔ ایمان» است. «وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی
فصل ششم: مشت و رسانه وصیت‌نامه‌ای که تصویر است در عصرِ «جنگِ رسانه‌ای»، مشتِ گره‌کرده، «وصیت‌نامهٔ تصویری» است که نیازی به ترجمه ندارد. این نماد، مرزهای زبانی را درمی‌نوردد و مستقیماً به «قلب» مخاطب می‌نشیند. مشتِ گره‌کرده، «رسانه» است؛ رسانه‌ای که «خشمِ کنترل‌شده» را منتقل می‌کند؛ نه خشمِ عصبی، بلکه «خشمِ هدفمندِ ایمانی». این نماد، «میراثِ ماندگارِ مقاومت» است؛ زیرا تصویر، بیش از کلام، در حافظهٔ بشری می‌ماند. «وصیت‌نامهٔ مصور» نمادشناسی مشت گره‌کرده در گفتمان مقاومت اسلامی