مزخرف ترین آدمی که تو زندگیم وجود داره خودمم .

تو آیینه زل می‌زنم به خودم . از خودم خجالت میکشم . خیلی چیزا به خودم بدهکارم؛ لبخند ، توجه ، مهربونی و یک دل سیر خندیدن . خواستم بگم کسی که غرق شده از خیس شدن نمیترسه . من غرق شدم ؛ تو مشکل ، سختی ، تنهایی ، غم . دیگه هر چقدر هم‌ تلاش کنم هیچی خوب نمیشه حتی بدتر میشه و بیشتر به این پی میبرم که چقدر ضعیف و بی‌مصرفم ، دیگه‌ نمیدونم ، همه چی آزار دهندست و داره خفم میکنه ، حتی دیگه توان کمک‌ خواستن هم ندارم .

Pov: تو از درون داری منفجر میشی ولی به همه میگی که فقط یکم خسته ای

‏ﮔﯿﺮ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺑﯿﻦ ﺳﺎعتی ﮐﻪ نميگذره ‌ﻭ ﻋﻤﺮی ﮐﻪ ﺯﻭﺩ ﻣﯿﮕﺬره

من دیگه در مقابلتون بی دفاعم انقدر خستم که دیگه حوصله ثابت کردن خودمم ندارم ، هر طور میخواید قضاوت کنید هر طوری که میخواید فکر کنید هر حرفی خواستید در موردم بزنید بالاخره قرار نیست همه ازم راضی بمونن قرار نیست همه ازم خوششون بیاد . من خیلی تلاش کردم باهاتون مثل قبلنا رفتار کنم اما یه جواب سرد ازتون گرفتم . حقیقتش دیگه خسته شدم . کسایی که منو می‌شناسن میدونن چطور آدمیم منم نیازی نمیبینم دیگه خودمو واسه کسی ثابت کنم ، موندنی میمونه رفتنی میره حتی اگه به پاش هم بیفتم بازم بهونه داره واسه رفتن . خسته شدم از دست رفتاراتون.. دیگه هیچی مهم نیست ، حداقلش دیگه از این به بعد..