تو هیچوقت قرار نیست بفهمی من چقدر برای این که تو رو ناراحت نکنم خودمو ناراحت کردم .

رها شدم. فراموش شدم. تنها شدم. دلگیر شدم. خسته شدم. نااُمید شدم. پیر شدم. کلافه شدم. مچاله شدم. بی‌چاره شدم. خالی شدم. بی‌قرار شدم. فقیر شدم. گم شدم. کم شدم. غمگین شدم. مجبور شدم. محکوم شدم. دلتنگ شدم. شکسته شدم. تکراری شدم. بی‌ثبات شدم. دور شدم. جدا شدم. ضعیف شدم. تلخ شدم. کم‌رنگ شدم. زمین‌گیر شدم. سرد شدم. بی‌معنا شدم. تموم شدم. همه‌ی چیزهایی که دلم نمی‌خواست بشم شدم. حالا چی؟

و من در افکار ناتمامم غرق میشوم. صدا ها گنگ میشوند و نگاها تار، سفید تبدیل به سیاه میشود و منِ امیدوارم تبدیل میشوم به یک نا امید.

و خاطرات،سکوتی مبهم در میان انبوهی لبخند.

بعضی موقع‌ها رنج می‌بری، نه برای این‌که آدم خوبی نیستی، برای این‌که یاد نگرفتی کجا و چه موقع دست از عشق ورزیدن بکشی. یاد نگرفتی کجا و چه موقع دست از خوب بودن برداری. رنج می‌بری، برای این‌که یاد نگرفتی چه زمانی از وقف کردن توجه‌ات به آدما دست بکشی، یاد نگرفتی چه زمانی دست خودتو بگیری و از موندن در جاهایی که وجودت مورد اهمیت واقع نمی‌شه، دست برداری