گاهی صداهای توی سرم انقدر بلند‌ ان که شک می‌کنم کسی شنیده یا نه.

واقعا عشق باعثِ صبر میشه، می‌تونه آدمو طوری بسازه که در مقابل هر مشکلی تحمل کنه ولی از عشقی که تو وجودش داره، دست نکشه. اما همینطور هم می‌تونه ازت یه آدم ضعیف و حساس بسازه که با کوچیک ترین حرکت می‌تونه بشکنه و ناامید شه..

و تو نمیدانی چقدر از اینکه بمیرم و دیگر کسی مانند من دوستت نداشته باشد ، میترسم

و درد به استخوانِمان رسیده اما هنوز خودمان را نباخته‌ایم و روزگار را زندگی می‌کنیم. و هنوز آنقدر می‌خندیم که سرمان از این همه ناخوشی‌هایی که مجبور به پذیرفتنش کردیم درد می‌گیرد - فرگل مشتاقی

جایی دور تر از خودم ایستاده‌ام به تماشایِ کسی که به جای من زندگی میکند، چه بی‌رحمانه تنهاست و چه به ناچار قوی.

اون فقط صدام میکنه و بعد از اون، چیزی جز چشماش نمیبینم و چیزی جز صداش و نمیشنوم.

او با من در رویاها زندگی می‌کند، او هر شب به خوابم می‌آید، صدای او همیشه در تاریکی نگهبان من است، او اولین کسی است که میبینم و نمی‌دانم چرا نمی‌دانم او کیست