. گفتم آخر هفته رو با یه *مانیفست * استارت بزنیم تا ببینیم خدا چی می خواد ... به نظرتون *مربی خدا چطوری ما رو آموزش می‌ده؟* - با معلم‌ها؟ - با کتاب‌ها؟ - با اتفاقات زندگی؟ شاید همه این‌ها درست باشه... اما به نظرم *یکی از عجیب‌ترین ابزارهای آموزش خداوند* ، *«کنجکاوی»ه.* حالا یه سؤال مهم‌تر... *اصلاً کنجکاوی از کجا میاد؟* .

. از *زمان*. *اگه زمان وجود نداشت، کنجکاوی هم معنی نداشت*. اگه از همین الان می‌دونستیم فردا چه اتفاقی می‌افته... اگه می‌دونستیم ده سال دیگه کجای زندگی ایستادیم... اگه از سرنوشت خودمون، فرزندمون، شغلمون و تمام انتخاب‌هامون خبر داشتیم... *دیگه چه چیزی برای کشف کردن باقی می‌موند؟* *ما کنجکاویم چون نمی‌دونیم.* نمی‌دونیم فردا چی میشه. نمی‌دونیم اگر مسیرمون رو عوض کنیم چه اتفاقی می‌افته. نمی‌دونیم چه استعدادهایی توی وجودمون خوابیده. نمی‌دونیم از پس کدوم چالش برمیایم و کدومش ما رو زمین می‌زنه. و دقیقاً همین *ندانستن، موتور یادگیری ماست*. .

. برای همین ذهنمون مدام *سؤال* تولید می‌کنه: - چرا بعضی آدم‌ها راحت‌تر پول درمیارن؟ - چرا بعضی‌ها از دل سخت‌ترین بیماری‌ها عبور می‌کنن؟ - چرا بعضی والدین ارتباط عمیق‌تری با فرزندشون دارن؟ - چرا من هر بار توی یک بخش از زندگیم به یک مانع مشابه برخورد می‌کنم؟ - چرا هرچی تلاش می‌کنم توی فلان موضوع جلو نمی‌رم؟ ✔️ این سؤال‌ها اتفاقی نیستن. *این‌ها ردپای کنجکاوی ما هستن*. و به نظرم مربی خدا از همین کنجکاوی‌ها برای آموزش ما استفاده می‌کنه. ما رو توی موقعیت‌هایی قرار می‌ده که مجبور بشیم دنبال جوابشون بگردیم. 😋 بعضی وقت‌ها پاسخ رو سریع پیدا می‌کنیم. 🤕 بعضی وقت‌ها سال‌ها طول می‌کشه. و *بعضی وقت‌ها هم کل زندگی تبدیل میشه به مسیر پیدا کردن جواب یک سؤال*. .

. ✅ اما یه نکته مهم... *ممکنه هیچ‌وقت درباره کنجکاوی‌هاتون با کسی حرف نزده باشید*. *ممکنه اون کنجکاوی، تهِ تهِ تهِ اقیانوس ذهنتون قایم شده باشه*. یه جایی که حتی خودتونم مدت‌هاست سراغش نرفتید. اما حواستون باشه... *بعضی سؤال‌ها هیچ‌وقت نمی‌میرن*. *فقط میرن یه گوشه می‌شینن و صبر می‌کنن*. صبر می‌کنن تا ... ... زندگی یه روز شما رو درست بندازه *وسط همون درسی که دنبال جوابش بودید*. برای همین هر از گاهی از خودتون بپرسید: 🧐 *این روزها ذهن من بیشتر از همه دنبال جواب چه سؤالیه؟* چون خیلی وقت‌ها *مربی خدا* ، دقیقاً داره همون سؤال رو به شما آموزش می‌ده... *❗️حتی وقتی خودتون متوجهش نیستید!* .

💎 «آدم‌ها چیزی را یاد نمی‌گیرند که به آن نیاز دارند؛ چیزی را یاد می‌گیرند که درباره‌اش کنجکاوند». 💎 #مانیفست_آموزشی تی تی "Teacher Technologist"

. ✨ یک سفر تازه شروع شد... سال‌هاست با آموزش فناوری و رباتیک سر و کار دارم. 🤔 اما همیشه *یک سؤال* توی ذهنم بود: چطور کاری کنیم که *یادگیری فقط حفظ کردن چند دستور و کد نباشه؟* چطور بچه‌ها و حتی خود ما یاد بگیریم ✅ سؤال بپرسیم، ✅ کشف کنیم، ✅ بسازیم و ✅ از اشتباه کردن نترسیم؟ اینجا بود که *تی‌تی و ربوتی* متولد شدند 😍 ❓ربوتی قراره سؤال‌هایی بپرسه که شاید سؤال خیلی از ماها هم باشه. [*اولین سؤالش این بود: «تی‌تی... تو از اول زبان ربات‌ها رو بلد بودی؟»*](https://www.aparat.com/v/mzyn825) و جواب من ساده بود: نه. هیچ‌کس از اول بلد نیست. همه چیز از یک کنجکاوی کوچیک شروع می‌شه. از یک سؤال. از یک «چرا؟» از یک «چطور؟» این تازه شروع ماجرای تی‌تی و ربوتیه... [لینک ویدئوی اول در آپارات ](https://www.aparat.com/v/mzyn825) جایی برای یادگیری، ساختن و کشف کردن 🌱 آیتکس مدرسه ای به وسعت ایران 🇮🇷 تماس با پشتیبانی: +989909049986 02166709281 کانال ما در بله: https://ble.ir/itechs کانال ما در ایتا: https://eitaa.com/itechs .

. امروز محتوای جدید نداریم و یه نفس کوچیک می‌گیریم 😊🌱 ولی تی‌تی و ربوتی تازه اول راهن 🤖✨ *به زودی کنار ویدئوهای ربوتی، یه لاین جدید هم به کانال اضافه میشه: «چطوری درس بدیم؟»* - *برای همه مربی‌هایی که دغدغه دارن بچه‌ها فقط حفظ نکنن، بلکه کشف کنن، سؤال بپرسن و عاشق یادگیری بشن.* پس اگه مربی هستی یا دغدغه آموزش داری، خوشحال میشم کنارمون باشی. 🌱 اگه مربی خوش‌ذوقی هم می‌شناسی که فکر می‌کنی اینجا به دردش می‌خوره، معرفی‌مون کن. قراره اینجا کلی تجربه، ایده و اتفاق‌های قشنگ بسازیم. 😍 راستی... یه چیزی رو هم نگفته بودم: *نظرهای شما واقعاً برای من ارزشمنده. تعارف نیست 😅* ⭐️ گاهی هم اون ایموجی‌های کوچیک ری‌اکشن رو نوازش کنید 🤍 ⭐️ یا اگه از چیزی خوشتون اومد، پیشنهاد بدید دوست دارید درباره چی محتوا بسازیم. *همین چیزهاست که به ما انرژی میده ادامه بدیم.* 💪 جمعه‌تون پر از حس خوبِ «توانستن» 🌹 ارادتمند، تی‌تی و ربوتی 🤖🥰

. شبتون پرستاره! من اومدم با یه قصه دیگه ... قصه ای مهم و پرماجرا یه روز یه مربی از یه آموزشگاه اومد دفترم. قرار بود چند ساعت کنار من بشینه تا با فضای آموزش‌های فناورانه، ابزارها و مسیر کار آشنا بشه. - من میز کارم رو در اختیارش گذاشتم. - هر جا سوال داشت، توضیح دادم. - چند ساعت کامل درگیر یادگیری و تجربه شد. حدود ۵-۶ ساعت بعد رفت. وقتی برگشتم داخل اتاق ... 🤔 میز پر از ابزار، قطعات، کاغذ و وسایل رها شده بود. 😮‍💨 نه جمع شده بود. نه مرتب. نه حتی یک نگاه آخر. 😒 مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs .

. اون لحظه فقط تعجب نکردم… یه چیز عمیق‌تر رو فهمیدم. این فقط یک بی‌نظمی نبود. این یک «نگاه به یادگیری» بود. در خیلی از سیستم‌های آموزشی ما، یاد می‌گیریم: ✔️ محتوا مهمه. ✔️ نمره مهمه. ✔️سرفصل مهمه. اما یک چیز خیلی مهم‌تر فراموش میشه: مسئولیت نسبت به محیط یادگیری. مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs .

✅ در کارگاه‌های واقعی، در آموزش واقعی، حتی جمع کردن میز هم بخشی از یادگیریه. چون آموزش فقط فهمیدن نیست… بلکه «مراقبت کردن از چیزی است که در آن یاد گرفته‌ای». سال‌ها در فضای آموزش و کار ، یک الگوی تکراری دیدم: 🤗 خیلی از افراد یاد گرفته‌اند « بگیرند »، 🤕 اما یاد نگرفته‌اند « مشارکت کنند ». ✔️منتظرند کسی بعدشان جمع کند. ✔️درست کند. ✔️رسیدگی کند. حتی در محیط‌های کاری 😵 مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs