✅ در کارگاه‌های واقعی، در آموزش واقعی، حتی جمع کردن میز هم بخشی از یادگیریه. چون آموزش فقط فهمیدن نیست… بلکه «مراقبت کردن از چیزی است که در آن یاد گرفته‌ای». سال‌ها در فضای آموزش و کار ، یک الگوی تکراری دیدم: 🤗 خیلی از افراد یاد گرفته‌اند « بگیرند »، 🤕 اما یاد نگرفته‌اند « مشارکت کنند ». ✔️منتظرند کسی بعدشان جمع کند. ✔️درست کند. ✔️رسیدگی کند. حتی در محیط‌های کاری 😵 مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs

. ما درباره ژاپن و فنلاند و سیستم‌های آموزشی پیشرفته زیاد حرف می‌زنیم، اما کمتر به یک جز کوچک توجه می‌کنیم: آنجا بچه‌ها فقط درس نمی‌خوانند… بلکه یاد می‌گیرند محیطی که در آن یاد می‌گیرند را هم نگه دارند. ✔️ نظافت کلاس، کار گروهی، مسئولیت مشترک. چیزی که آرام‌آرام یک تفاوت بزرگ می‌سازد: تبدیل شدن از «مصرف‌کننده فضا» به «نگهدارنده فضا ». مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs .

. سلااااااام؛ 🥰 مربی جان... ⁉️ تا حالا شده بخوای یه چیزی رو آموزش بدی که بچه‌ها نمی‌تونن ببیننش؟ نه اینکه سخت باشه... فقط جلوی چشمشون نباشه. ⭕️ مثلاً تو می‌دونی داخل یک وسیله چه اتفاقی داره میفته... ⭕️ یا چرا یک خروجی خاص ایجاد شده... 🤔 اما بچه فقط نتیجه آخر رو می‌بینه. و دقیقاً همینجاست که آموزش سخت میشه . چون چیزی که برای ما واضحه، برای اون‌ها هنوز 🔍 قابل دیدن نیست . فردا می‌خوام درباره یکی از تجربه‌های مورد علاقه‌ام در آموزش این جور مفاهیم حرف بزنم. تجربه‌ای که بارها تو کلاس‌ها نجاتم داده. 😄 مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs .

مربی های عزیز! سایت مدرسه علوم تکنولوژی به دلیل مسائل فنی از دسترس خارج شده داریم روش یه کارایی می کنیم بالا اومد اطلاع میدیم ممنون از صبوریتون 🥰

. دوستان همراه مدرسه علوم تکنولوژی ایران 🌱 امروز یه اسباب‌کشی کوچیک داشتیم 😊 خونه‌ی سایت‌مون رو عوض کردیم و رفتیم یه خونه‌ی جدید (سرور جدید) 🏠🚀 حالا آدرس خونه‌ی جدیدمون رو برای دفترچه‌های آدرس اینترنت فرستادیم تا کم‌کم همه به‌روزش کنن. بعضی از این دفترچه‌ها سریع‌تر خبر جدید رو می‌گیرن و بعضی‌ها یه کم زمان می‌خوان؛ برای همین ممکنه توی چند ساعت آینده بعضی از شما سایت رو ببینید و بعضی هنوز به خونه‌ی قبلی برسید و پشت در بمونید 😄 حداکثر تا ۱۲ ساعت آینده همه مسیرها هماهنگ می‌شن و دوباره همه مهمون خونه‌ی جدید آیتکس هستید 🌟 .

. دوستان عزیز تی‌تی 🌱 قرار بود امشب اولین قسمت «چطوری درس بدم» رو منتشر کنم، ولی امروز یک اتفاق جالب افتاد... درگیر آماده‌سازی یک فضای جدید برای تجربه‌های فناورانه بودم و فقط فرصت شد که همین آموزش رو قبل از ضبط تو استودیو، تست کنم. نتیجه؟ 😍 فقط یک جمله بگم: تازه فهمیدم این مسیر چقدر حرف برای گفتن داره . نمی‌خوام عجله کنم و یه ویدئوی معمولی منتشر کنم. می‌خوام همون چیزی که همیشه میگم رو اجرا کنم: ✅ یادگیری رو درست طراحی کنیم. فردا با انرژی برمی‌گردم و قسمت اول «چطوری درس بدم» رو منتشر می‌کنم . ممنون که همراهید ❤️ با عشق؛ تی‌تی .

. 🎓 قسمت اول «چطوری درس بدم؟ » منتشر شد. این ویدئو درباره بردبورد نیست... درباره اینه که چطور چیزی را آموزش بدیم که بچه‌ها نمی‌تونن ببیننش. توی این قسمت با یک مثال واقعی از بردبورد ، چند تکنیک ساده اما قدرتمند تدریس رو با هم مرور می‌کنیم. اگر مربی هستی، خوشحال می‌شم بعد از دیدن ویدئو نظرت رو برام بنویسی . 🌱 🔗 لینک ویدئو: https://www.aparat.com/v/lpf8h71 مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs .

سلام مربی جان! 🌱 امروز فرصت خوبیه برای شروع... شروع یک تغییر. تغییری که از روش تدریس شروع میشه. اینجا تو آیتکس دنبال حفظ کردن فرمول‌های جدید نیستیم؛ دنبال ساختن کلاس‌هایی هستیم که بچه‌ها ازش با ذوق بیرون بیان، نه با شمارش معکوس برای زنگ آخر! 😄 می‌خوایم مربی‌ای باشیم که درباره کلاسش حرف می‌زنن. می‌خوایم آموزشگاهی بسازیم که خانواده‌ها به خاطر کیفیت آموزش سراغش بیان، نه فقط چون نزدیک خونه‌شونه. برای همین، تمام ابزارهایی که برای اجرای اولین متد تدریس تی‌تی نیاز داری، داخل استودیو آیتکس آماده است: ✅ ویدئوی آموزشی ✅ کاربرگ ✅ تمرین‌های کلاسی ✅ فایل‌های موردنیاز مربی حالا نوبت توئه... برو دانلودشون کن و اولین کلاس متفاوتت رو بساز. 🚀 🔗 https://itechs.ir/studio .

. هر مربی به یه دفترچه ایده نیاز داره... من از حدود ۱۵ یا ۱۶ سالگی یه عادت داشتم. هر ایده‌ای که به ذهنم می‌رسید، سریع می‌نوشتمش. اون موقع‌ها اصلاً نمی‌دونستم این عادت یه روز تبدیل میشه به یکی از مهم‌ترین دارایی‌های کارم. اولین باری که ارزشش رو فهمیدم، یه روز بود که از جلوی تلویزیون رد می‌شدم. یه خبر علمی داشت پخش می‌شد... گفتن پژوهشگرهای دانشگاه شریف نرم‌افزاری ساختن که می‌تونه گفتار رو به متن تبدیل کنه. اون موقع هنوز اینترنت دایل‌آپ بود! همون‌جا خشکم زد... 😮 چون یادم افتاد این ایده رو چند وقت پیش توی دفترچه‌م ثبتش کرده بودم. نه اینکه من می‌تونستم اون نرم‌افزار رو بسازم... اون روز یه حس عجیبی داشتم... نه ناراحت بودم. نه حسادت می‌کردم. فقط ماتم برده بود. با خودم گفتم: «یعنی ایده‌هایی که من تو دفترچه‌ام می‌نویسم، واقعاً قابل ساختن هستن؟» - رفتم سراغ دفترچه‌ام... - ایده رو پیدا کردم... - و آروم روش یه خط کشیدم. - اون اولین باری بود که فهمیدم دفترچه ایده، فقط جای نوشتن رویاها نیست... 🤓 ممکنه بعضی از اون‌ها، یک روز در دنیای واقعی زندگی کنن. ✅ حتی اگر اولین نفرِ سازنده‌شون من نباشم. سال‌ها بعد، یکی از همکارام داشت اتاقم رو مرتب می‌کرد. هر کاغذی رو برمی‌داشت که بندازه دور، می‌گفتم: «نه... اون رو ننداز! اون یه ایده‌ست!» آخرش با خنده گفت: «تو اتاق شما هر تیکه کاغذ یا وسیله‌ای به ظاهر بی‌ارزش یه ایده‌ست!» راست هم می‌گفت... دو تا کارتن موزی داشتم که پر بود از اسکیس، طرح درس، ایده‌های آموزشی، طراحی محصول، محتوا و کلی کاغذ ریز و درشت. https://eitaa.com/itechs .

. امروز دیگه اون دفترچه فقط کاغذی نیست. بعضی وقت‌ها وسط خیابون راه می‌رم، یه ایده میاد تو ذهنم، همون لحظه به هوش مصنوعی می‌گم: «این ایده رو برام ثبت کن.» بعضی‌ها هم مستقیم میرن توی Obsidian دیگه مهم نیست دفترچه‌ت کاغذیه یا دیجیتال... 😜 مهم اینه که ایده‌هات یه جای امن برای زندگی کردن داشته باشن. چون تجربه به من یاد داده... بعضی از بهترین متدهای آموزشی، دوره‌ها یا حتی محصولاتی که امروز دارم روشون کار می‌کنم، سال‌ها پیش فقط یه جمله کوتاه توی یه دفترچه بودن. اگر مربی هستی، از امروز یه عادت ساده برای خودت بساز... دفترچه ایده داشته باش. نه برای اینکه همه ایده‌هات رو اجرا کنی... برای اینکه هیچ ایده خوبی بی‌صدا از کنارت رد نشه. --- ✏️ #عادت‌های_یک_مربی_حرفه‌ای | قسمت اول مدرسه علوم تکنولوژی ایران https://eitaa.com/itechs .