💬 | #پیام_جدید متن پیام: می تونم یه سوال بپرسم دانشجویی ؟ چه رشته ای؟ چه دانشگاهی ؟ ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ فکر کنم چندبار گفته باشم اینجا. شایدم نگفتم نمیدونم😶‍🌫😅 دانشجوی مطالعات ارتباطی دانشگاه علامه طباطبایی

*عرض سلام و ارادت به رفقایی که از کانال رمان‌ها اومدن اینجا؛ خیلی مخلصیم صبورهای دوست داشتنی🙈

محض رضای خدا یکبار نشد من برم سمت باغ کتاب و مسیرم اهدنا الصراط المستقیم باشه! 🗿 هربار شصت بار چرخ خوردم و این اصلا ربطی به استعداد نداشتنم تو مسیریابی نداره! درون و بیرون ساختمون‌هاست که پیچیدگی دوست نداشتنی‌ای داره🦦 نمازخونه‌ش هم خیلی مهجوره. باز دمِ اون بنده خدایی که تابلو راهنما زده گرم. با اینکه از دو نفر آدرس پرسیدم ولی بازم کمک کننده بود🥸 آما همیشه مقصد می‌ارزیده به این چرخ خوردنا. مخصوصا امروز! بار دیگر مطمئن شدم اون چیزی که برای گفتن و شنیدن ازش شوق بینهایت دارم و دوست دارم جلسه تموم نشه و استاد ادامه بده، حتی داستان نیست. فیلمنامه‌ست! اول کلاس اینجوری بودم که استاد چقدر ژست روشنفکری داره و باید بعنوان منتقد سر کلاسش باشم. آخر کلاس اینجوری بودم که چقدر انقلابی و فطریه😔😂 بازم خداروشکر که الحمدلله پ‌ن: کاش زودتر هشتگ مناسب واسه کلاس‌های سینما پیدا کنم

وقتی واسه کلاس جدید، دفتر قدیمی برمیداری: این دفتر رو سال ۹۸، زمانی باز کردم که اینترنتا قطع بود و به هیچی دسترسی نداشتم. باز کردم و شروع کردم به نوشتن یه رمان راجع به اتفاقات همون روزا که به اندازه‌ی سنم ناپخته بود و البته بیشتر از چند صفحه نوشته نشد. امروز این جمله رو صفحه‌ی اولش دیدم. جدا از اینکه اون موقع هم آقا هم حاج قاسم هم خیلیای دیگه هنوز حیات دنیوی داشتن و خیلی از قائله‌ها شروع نشده بود، جدا از صفت ناپخته‌ای که برای یاد کردن از آقا نوشتم، می‌خوام بگم آدما خیلی وقتا بدون اینکه بدونن دارن با تجربیاتشون، با حرف‌هاشون، و با خیلی چیزهای به ظاهر ریزِ دیگه سرنوشتشون رو پیش‌بینی و مقدر می‌کنن. خدا خیلی وقتا به همین جزئیات نگاه میکنه. یا شاید اصلا داره با این جزئیات نشونه میده بهمون که قراره کی بشیم و چی بشیم. اون موقع من نوشتن رو دوست داشتم ولی ابدا فکر نمی‌کردم تمام آینده‌م تلاش برای تحقق این جمله باشه‌ برنامه‌های دیگه‌ای داشتم که مال من نبود و خداروشکر فهمیدم که مال من نیست. خلاصه که جزئیات را جدی بگیریم. و این سفارش آقا را هم(:

این داستان: دوربین بی‌کیفیت حجتی نور ماه را با نورهای مصنوعی قیاس می‌کند. #فاء

غزل نشد خیالِ من جنونِ من نگفته باقی‌ست چه ترسم از ستیز شب؟ که صلح سینه‌ام چراغی‌ست.. #فاء #صاد #الف ...

تو فصل دوم دردسرهای عظیم، اون اوایل، لطیف یه #دیالوگ داره که میگه وقتی همه چی خوب پیش میره استرس می‌گیرم! این بنظرم باید یکی از استراتژی‌های زندگی باشه! یعنی جدا از شاکر بودن بابت اوضاع مطلوب، بدونی که دائما یکسان نباشد حال دوران...و البته یه کم هم شک کنی که چرا همه چی آرومه و آزمایشی در کار نیست! وگرنه یهو به قولِ استاد غلامی، توو می‌خوری و با امتحان الهی بعدی غافلگیر میشی😁 یه لحظه اگه احساس کنی به‌به! دیگه همه چیز درست شده و قراره همینجوری بمونه، همونجا گوشت پیچونده خواهد شد😔 اول به خودم میگم که یادم نره و پشتم باد نخوره🤝