میذارمش اینجا که عهدم یادم بمونه...

که در مقام رضا باش از قضا مگریز...

صبح بخیر✨ با من آماده شید(🦖) بریم بدو بدو. و از خداوند برای تردد در شهر، بال پرواز مسئلت کنیم.🕊

سردرگمی وقتی خیلی سخته که نمی‌دونی قطار/اتوبوسی که ازش جاموندی همونیه که مال خودت بود و باید بیشتر عجله می‌کردی و بهش می‌رسیدی یا زود رسیدی و قبلی رو دیدی که داره میره و در هرحال قرار نبوده بهش برسی.

حالا همه‌ش چند دقیقه‌ستا. ولی وقتی تو عجله‌ای برات مهمه. مهم‌تر از به موقع رسیدن، قضاوتت در مورد خودت مهمه که به اندازه دویدی یا کم.

آدم‌هایی دور و برمن که مدام شرمنده‌شون میشم و اونا هم مدام جای شرمنده و شرمندة‌مِنه رو عوض می‌کنن. خدایا می‌دونم الان باید شُکر کنم ولی چثچیماپسطپسپیپ😭

اميدوارم خدا بخاطر بی‌آرتی‌هایی که یکشنبه و مخصوصا امروز سوار شدم گناهان چهار سال اخیرم رو محو کنه. البته اگه قبل از پیاده شدن از این آخری، کلا مرحومه‌ی مغفوره نشم.🗿

الحمدلله خطرِ خفگی، شکستگی یا قطع عضو، نصف شدن از وسط و...تا اطلاع ثانوی ازم رفع شد تا ابد درود بر مترو🙏🏻

ولی هم‌صحبتی با خانم‌های رندوم(تصادفی) تو اتوبوس و مترو>>>>> چند ایستگاه پایانی رو بالاخره نشستم. خانومی یه کم از استرس جنگ گفت و وقتی عکس رهبر شهید رو روی پس‌زمینه‌ی گوشیم دید نطقش حسابی باز شد. واقعا هم فقط نگران بود و از استرسی که به جون مردم افتاده گله داشت و هیچ عنادی نداشت. فقط می‌گفت کاش کوتاه بیان و یکی وساطت کنه که جوونا استرس نداشته باشن. هی منتظر فرصت بودم از نزاع تمدنی و تاریخی ایران و آمریکا بگم ولی خداروشکر اصلا فرصتش پیش نیومد. جاش نبود. گاهی واقعا منبر رفتن هنر نیست. شنونده بودن مهمه و شنیده شدنِ مردمی که دنبال شنونده‌ن، ارزشمند. آخرشم از روی صداش کشف کردم اهل گیلانه و گفتم همشهری‌ایم😁 و به خوبی و خوشی خداحافظی کردیم. یه وقتایی سعی کنیم فقط بشنویم... #صاد

واقعا دوست دارم بزرگ که شدم مدل و عمق صحبتم مثل استاد مهکام باشه. یه لحظه حواست پرت بشه و یه کلمه‌ش رو نشنوی یه مطلب از دستت رفته! هدررفت نداره این مرد😭✨✨ دلم واسه آقای سجادی صدر عزیز که با نشست‌های نقطه عطف شناخته بودمشون هم که یه ذره شده بوددد🥲✨

پرونده‌ی حضور در جشنواره فیلم کوتاه امروز با این نشست بسته شد. ان شاءالله از فیلم‌هایی که دیدم هم همراه با روزنگاری‌های هفته‌ی پیش و مطالبی که به اینجا بدهکارم، می‌نویسم. منِ پارسال شوق و حسرتِ چشیدنِ این روزها رو داشت و حالا می‌تونم برم دست نوازش به سرش بکشم که بالاخره این مرحله هم آنلاک شد(قفلش باز شد) به یاری خدا یه تسلط نسبی هم به محدوده‌ی سینما ملت و دانشگاه صدا و سیما پیدا کردم بالاخره. ولی واقعا امیدوارم برگزارکنندگان رویدادها به متروخور بودنِ محل برگزاری توجه کنن😭 و اون منطقه لاناتی هم یه روز یه مترو توش سبز شه🙏🏻 در نهایت سبحان ربّک ربّ العزة عمّا یصفون و سلام علی المرسلین و الحمدلله رب العالمین

راستی شکر خدا بدون بال به همه‌ی مقصدها نهایت با ده دقیقه یه ربع تأخیر رسیدم. عبور و مرور در تهران اونقدرا هم نتونستنی نیست😔