گر بمیرد عاشقی در بند دوست
سهل باشد، زندگانی مشکل است
به آن عزیز سفر کرده که صد قافله دل همره اوست
در زیارت نامه ها می خوانیم: پدر و مادرم به فدایت. مگر ولایت معصوم با دل آدمی چه می کند که آدمی خود و اهل بیت خود را برای فدای او شدن می پسندد؟
شاید از سر دوست داشتن خود و اهل بیت است که نمی خواهد لحظه ای پس از ولی نفس بکشد و آن زمان را ببیند.
یاران همه دوست دارند تا پیش پای محبوب به زمین بیافتند و امام هم گاهی از سر محبت و دوست داشتن اجازه و رخصت می دهند تا آنها پیش از امام به میدان بشتابند و در اوج محبت و دوست داشتن سرفرازانه بر زمین بیافتند.
اما آقای ما با اهل بیتش با شوق و سرور تا لحظه ی آخر به پیشواز شهادت رفتند.او شهید شد و با عشق تا پایان و با همه چیز پای مردم ایران ایستاد.آبرویش، تنش و جانش و حتی نوه ی کوچک و شیرخواره اش.
خداوند به مردم ایران عنایت کند تا حق بزرگ او بر گردن آنها را ادا کنند که این آیت خدا میزان حق و ناحق و رستگاری و هلاک است.
اما بعد
ما همچون مادری هستیم که طفلش پیش او سربریده باشد. نه اشکمان خشک می شود و نه اندوهمان را پایانی تا شاید روزی به او بپیوندیم.
اما حالا چگونه تصویر و سخنانت را بشنویم و از نفس کشیدن خود خجالت نکشیم؟ آقای ما، شما بزرگترین قصه ی عالم را آفریدید و در شهادتتان آیت خدا و کربلای این تاریخ شدید. آنگونه که نجاست این تاریخ فقط شما را در مقابل خود می دید و هرچه کرد نتوانست شما را نادیده بگیرد.
آنها رویای فتح و روایت ظفر را اینبار به گور می برند. مفتضح شدن در پیشگاه عالم برای این ارازل البته کافی نیست.
خداوندا به حق حضرت زهرا، آنها که او را از ما گرفتند را بی آبرو و آواره کن.
و ما را به او ملحق کن آنچنان که شرمنده ی آن چشمان و دست ها نباشیم و زود تر از آنکه دل هامان تیره و تار گردد و از یاد ببریم که با محبت و دوست داشتن او زنده بودیم.
🔳 [امام خمینی]، این ودیعهی الهى را، این گوهر ارزنده را از دست دادیم؛ خب، همهی پیغمبران رفتند، اولیا هم رفتند، چارهاى هم نیست. حالا که مقدّر بود ما زنده بمانیم، باید طاقت برخورد با این حادثهی بسیار تلخ را هم در خودمان ایجاد میکردیم و باید ایجاد کنیم.
▪️ خداوند به پیغمبرش فرمود که «اِنَّکَ مَیِّتٌ وَ اِنَّهُم مَیِّتون» و گزیرى از اینجور حوادث تلخ نیست، امّا میراث او در دست ما است و آن جمهورى اسلامى است. با ارزشهایى که او در این جمهورى به وجود آورد یا بهتر بگوییم با ارزشهایى که او جمهورى اسلامى را با آن ارزشها ساخت. و میراث او همین ارزشها است و همین جمهورى اسلامى. ما هر کداممان -در هر مسئولیّتى که هستیم- عشق و محبّت وافرمان به آن عزیز را باید در این مجسّم کنیم.
📄 بیانات در دیدار سپاه پاسداران انقلاب ۱۳۶۹/۰۳/۱۷
🔴به شناخت رهبری بپیوندید👇
https://eitaa.com/joinchat/70057984Cca1b147a1d
11.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✍️ مینویسم «یا حسن» حُسن ختامش با خودت...
📽 آخرین شعرخوانی در مدح امام حسن مجتبی(ع) در آخرین دیدار شاعران با رهبر شهید انقلاب رضواناللهعلیه که هر ساله در نیمه رمضان برگزار میشد
مینویسم «یا حسن» حُسن ختامش با خودت
بر لبم ذکر تو را دارم، دوامش با خودت
لحظههای عمر خود را میسپارم دست تو
از سلام زندگی تا والسّلامش با خودت
از ادب دور است نزدت دستِ خالی آمدن
زخمهایی کهنه دارم التیامش با خودت
باز هم بال خیالم تا بقیعات پر کشید
من کبوتر میشوم یک روز، بامش با خودت
سر به دامان تو خواهم داشت یا زانوی غم؟
اینکه باشد لحظهی مرگم کدامش با خودت!
از کریمان کم طلبکردن که کفرِ نعمت است
حاجتم را هم که میدانی، تمامش با خودت
🎙۱۴۰۳/۱۲/۲۵ | مشاهده در وبسایت
💻 Farsi.Khamenei.ir
فلق
✍️ مینویسم «یا حسن» حُسن ختامش با خودت... 📽 آخرین شعرخوانی در مدح امام حسن مجتبی(ع) در آخرین دیدار
یکی از دلنشین ترین دیدار های آقا💔
شاید امروز در جمع شهریار و حافظ وسعدی و.. محفل شعر میگیرند و خود آقا امام حسن میاندار است
چرا از بیت رهبری خارج نشد؟
پیرمرد ۸۶ ساله شهادت را آگاهانه و با یقین برای تولید قدرت ایستادگی و اتحاد بین ایرانیان انتخاب کرد. به اهل خانواده گفته بود: ماندن در اینجا برایتان خطر دارد. اما خانواده با او همراهی کردند تا بگویند بین خون آنان و خون تمامی خانواده های ایرانی تفاوت ندارد.
او با بذل خون خود و خانواده اش برای این لحظات سخت قدرت و اتحاد تولید کرد. ماندن در بیت آگاهانه بود.
#علیرضا_زادبر
@Politicalhistory
سرکارتان گذاشتند!!!
برای کسانیکه عقلشان تحت تاثیر ایران اینترنشنال است.
شبکه ای که هفته ها مقدمه سازی جنگ میکرد و دعوتنامه تجاوز به ایران صادر میکرد حالا گوشه تصویر به مردم آموزش کمک اولیه میدهد!
مگر اینها نمی گفتند که فقط مراکز نظامی و حکومتی را می زنند!
بیش از ۱۰۵ منزل مسکونی
۱۰ بیمارستان
ورزشگاه
مدرسه
یک جمله ثابت ساخته اند و براساس آن هر نقطه ای را بمباران می کنند: آنجا نیروهای حکومت حضور داشتند!
سرکارتان گذاشتند
@Politicalhistory
❇️قالَ المَلَأُ الَّذينَ استَكبَروا مِن قَومِهِ لَنُخرِجَنَّكَ يا شُعَيبُ وَالَّذينَ آمَنوا مَعَكَ مِن قَريَتِنا أَو لَتَعودُنَّ في مِلَّتِنا ۚ قالَ أَوَلَو كُنّا كارِهينَ﴿۸۸﴾
اشراف زورمند و متکبّر از قوم او گفتند: «ای شعیب! به یقین، تو و کسانی را که به تو ایمان آوردهاند، از شهر و دیار خود بیرون خواهیم کرد، یا به آیین ما بازگردید!» کفت: «آیا (میخواهید ما را بازگردانید) اگر چه مایل نباشیم؟!
✳️در طول دعوت انبیا، مستکبران کسانی بودند که دعوت الهی و توحید را قبول نکردند و با آن به مقابله برخاستند و زور گفتند: «قال الملأ الّذین استکبروا من قومه لنخرجنّک یا شعیب»(۱). وقتی پیامبر سخن حق میگوید و مردم را به حق دعوت میکند، مستکبران میگویند: اگر زیاد حرف بزنی، تو را اخراج میکنیم!
✳️یکی از کسانی که در قرآن، راجع به او کلمهی استکبار و مستکبر به کار رفته، شخص فرعون است. (۲) او، دربارهی موسی چنین حرفهایی میزد. بنابراین، مسألهی استکبار یک مسألهی قرآنی است. ما با همهی این جلوههایی که بیان شد، مخالفیم. مبارزهی ملت ایران، یک مبارزهی شعاری و احساساتی و موسمی و تاکتیکی نیست؛ بلکه یک مبارزهی قرآنی و عمیق و دارای ریشهی مکتبی است.
-رهبرانقلاب-
۱ ) سوره مبارکه الأعراف آیه ۸۸
۲ ) سوره مبارکه المؤمنون آیه ۴۶
#رهبر_قرآنی
@itsfalaq
متن محسن چاوشی درباره آهنگ جدیدش
به نام خدا
از اول اعتراضات و نزدیک به دو ماه است فکر میکنم و رصد میکنم تا نکتهای را در آنسوی مرزها بیابم که جذبم کند و حرف حق باشد اما به وجدانم قسم که هرچه گشتم ناامیدتر شدم، پس سکوت کردم!
و در این سکوت دیدم حق با بعضی از شماست: من «وسطم»
«وسط» مثل عابری که دی ماه در خیابان به گران شدن گوشت فکر میکرد و از پشت تیر به سرش خورده بود
وسط مثل پیرزنی روستایی که نه تلویزیون دارد و نه گوشی موبایل؛ فقط آلزایمر دارد و پسری که بیکار شده و چند ماه است قرصهایش را به موقع نمیرساند…
و این «وسط»خیلی جای بزرگی است و خیلیها در آن جا میشوند
اصلا جریانی که این «وسط» را ندارد نمیتواند انقلابی را رقم بزند یا حکومتش را حفظ کند!
در این دو ماه قلبم سوخت برای کشتهشدگان…
اما دست خودم نبود!
من به عنوان کسی در وسط، قلبم برای پلیس و معترض و عابر با هم میسوخت و برای هر هموطنی که ناچار به خیابان آمده بود و دیگر به خانه برنگشت…
در خانهی من نه صدا وسیما یکریز جمهوری اسلامی را تبیین میکند نه اینترنشنال و منو تو مجال حضور دارند
در خانه من اما هنوز چراغ منطق روشن است و ذهن جستجوگرم آزاد است به هر مباحثهای وارد شود و هر حرف حقی، مهر تایید دریافت کند و مهم نباشد که این حرف از دهان چه کسی خارج شده است.
در این دو ماه خیلی فکر کردم و کسانی را دیدم که حتی یک دقیقه فرصت آزادانه و در خلوت فکر کردن را نداشتهاند و هرچه از رسانه به خوردشان داده بودند را پشت هم تکرار میکردند ؛ آنچنان مسخ و مسحور که از کینهی حاکمیت حاضرند شب را روز بنامند و روز را شب…
و ایران امروز ما چقدر در فضای رسانه باخته است.
به این فکر کردم که اگر برای هر کشوری حتی سوییس هم دهها شبکه اپوزیسیون به زبان خودشان سالها و شبانه روز محتوا تولید میکردند که “سوییس کشور خوبی نیست” اکنون درصدی از همین کسانی که در رفاه مطلق هستند نیز به دنبال براندازی بودند…
آری همین رسانه کاری با کشور ِساموراییهای متعصب کرد که در خیابانها به سربازان آمریکایی لبخند گرم بزنند بیآنکه یادشان بیاید در هیروشیما و ناکازاکی چه بلایی به سرشان آوردهاند…
به هر حال هر چه فکر کردم دیدم نمیتوانم از بیگانه بخواهم به کشورم حمله کند!
دیدم نمیتوانم کنار سلبریتیهایی باشم که به اعتقادات لااقل نیمی از مردم کشورم ناسزا میگویند و تهدید به قرآنسوزی میکنند و بدون اینکه خندهشان بگیرد، بشارت آزادی میدهند!
دیدم حتی نمیتوانم از اهالی جزیرهی اپستین بخواهم به جان کودکان و دختران بیگناه وطنم کاری نداشته باشند!!
تا اینکه جنگ شروع شد و کمکها رسیدند،همچنان که قبل از ما کمکها به ویتنام و افغانستان و عراق و لیبی و… رسیده بودند
دیدم جنگ است و فقط میتوانم بخوانم!
که اگر در زمان پهلوی و قاجار هم بودم و بیگانهای به کشورم یورش میبرد همین کار را میکردم…
برای دلگرمی مردم و کسانی که از مردمم دفاع میکنند خواندم…
«حسبی الله» گفتگوی من با مولایم علی (ع) است
و براستی خدا برای ما بس است…
اکنون به عنوان کسی در وسط، حاضرم ۴۷ سال دیگر به جمهوری اسلامی فرصت بدهم نقایص خود را برطرف کند تا اینکه با عدهای همصدا شوم و پوریم دیگری را در تقویم اسراییل رقم بزنم که در فردای به اصطلاح آزادی با چکمه روی سنگ قبر هموطنانم سرود شادی بخوانند!
و آن عده!
آن عده خیلی دیر میفهمند که در جهان هیچ کشوری جز به منافع خودش فکر نمیکند و علاج واقعی در وطنهاست!
این را هم به آن عدهای که سمت درست تاریخ را به من گوشزد میکنند میگویم:
اصلا سمت درست تاریخ و هرچه میبافید ارزانی خودتان…
من ترجیحم این است که
در همین وسط بایستم و بمیرم
وسط مدرسه میناب
وسط خانههایی که سفرههایشان کوچک شد
وسط صدای اذان در حیاط مسجدی فرو ریخته…
وسط خیابانهای شهرم…
محسن چاوشی/ اسفند ۱۴۰۴